ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΙ ΣΤΑΥΡΟΙ (π. Δημητρίου Μπόκου)

Όταν ο Χριστός αποκάλυψε στους μαθητές του ότι επρόκειτο

«πολλά παθείν από των πρεσβυτέρων και αρχιερέων και γραμματέων»

και ότι θα φονευόταν από αυτούς, αλλά και θα ανασταινόταν «τη

τρίτη ημέρα», ο Πέτρος αναστατώθηκε πολύ. Πήρε τον Χριστό

ιδιαιτέρως και τον παρακινούσε με έντονο ύφος να το αποφύγει

αυτό. Ήταν αδιανόητο κατά τη γνώμη του, σκάνδαλο μέγα, να συμβεί

κάτι τέτοιο στον Μεσσία.

Τότε ο Χριστός είπε, ότι όποιος τον αποτρέπει από τον σταυρικό

θάνατο δεν έχει θεϊκό φρόνημα, αλλά σατανικό. Φρονεί αυτά που

αρέσουν στους ανθρώπους. Όχι μόνο ο Χριστός θα σήκωνε τον

σταυρό του, αλλά και κάθε αληθινός ακόλουθός του θα έπρεπε στο

εξής να σηκώνει καθημερινά τον σταυρό του (Κυριακή μετά την

Ύψωσιν).

Καθημερινή άρση του σταυρού σημαίνει να ενεργούμε

τηρώντας επακριβώς τις θείες εντολές, πράγμα που προϋποθέτει

συνεχή συμμόρφωση στο θέλημα του Θεού και σταύρωμα των δικών

μας θελημάτων, αλλά και όλων των κακών εσωτερικών μας

κινήσεων. Πράγμα πολύ δύσκολο, έως και ακατόρθωτο. Σκεφθήκαμε

π. χ. πόσο εύκολα και πόσες φορές γκρινιάζουμε για κάτι; Για σοβαρά,

αλλά, το συνηθέστερο, για εντελώς ασήμαντα πράγματα; Πόση ζημιά

όμως γίνεται από αυτό μεταξύ μας; Και ιδίως στις ψυχές των παιδιών;

Λέει ο π. Εφραίμ Παναούσης:

«Η γκρίνια φέρνει πολύ κακό, πάρα πολλά πράγματα που

δημιουργούνται στην οικογένειά μας. Γινόμαστε μαγνήτες, δεν θα σας

πω αρνητικής ενέργειας (γιατί είναι της νέας εσοδείας λέξεις αυτές

και δεν μου αρέσουν, κάτι θετικές ενέργειες κ λ. π., δεν υπάρχουν

θετικές ενέργειες, υπάρχει χάρη Θεού και όλα αυτά). Οι γκρίνιες και

αυτά που δημιουργούμε χωρίς λόγο, με κάποιο τρόπο μαγνητίζουν

όλη αυτήν την ασθένεια μέσα στο σπίτι και τη μεταποιούν σε κακό, σε

πράγματα που βρίσκουν κυρίως τα μωρά, τα οποία είναι τόσο

ευάλωτα»!

Αλλά και εσωτερικές μας κινήσεις, σχεδόν ανεπίγνωστες και από

μας ακόμα, χρειάζονται πολλή προσοχή και σταύρωση.

Διηγείται ο π. Χριστόδουλος Χατζηθανάσης, οφθαλμίατρος, ότι

του ήρθε κάποτε στα εξωτερικά ιατρεία ένα ζευγάρι. Η γυναίκα

φαινόταν αναμαλλιασμένη, με σκισμένα ρούχα, μελανιασμένη κ. λ. π.,

προφανώς είχαν μαλώσει. Της ζητήθηκε κατά την τάξη το όνομά της

για να εξετασθεί, αλλά ο συνοδός της, φοβούμενος ίσως μην του γίνει

καμμιά καταγγελία, εξαγριώθηκε, σήκωσε το χέρι να χτυπήσει τον

γιατρό και φώναξε: «Ρε γιατρέ, γιατί δεν κάνεις τη δουλειά σου και

ρωτάς τέτοια πράγματα;» Ευτυχώς ο νοσοκόμος πρόλαβε, του

άρπαξε το χέρι, αποσόβησε το χτύπημα. Εκείνος βούτηξε τη γυναίκα

και έφυγαν.

Δύο-τρεις μέρες μετά, ο γιατρός-ιερέας ανέφερε στον άγιο

Πορφύριο το γεγονός, ότι παρά λίγο να φάει ξύλο τζάμπα και άδικα.

Προς μεγάλη του έκπληξη ο άγιος του είπε: «Εσύ έφταιγες»! Και του

εξήγησε: «Εσύ, όταν τους είδες, κατάλαβες τί είχε γίνει, και μέσα σου

τον αντιπάθησες. Αυτός κατάλαβε, ένιωσε την αντιπάθειά σου και γι’

αυτό σου επιτέθηκε».

Αυτό λοιπόν που νιώθουμε μέσα μας για τον άλλον έχει πολύ

μεγάλη σημασία. Πόσο πρέπει να ελέγχουμε τα κινήματα της ψυχής

μας!

Ας σταυρώνουμε μέσα μας το κακό προτού βλάψουμε κανέναν.

Ας εκπέμπουμε μόνο καλό, καλή διάθεση, χάρη Θεού και όχι

δαιμονική ενέργεια, σε οποιονδήποτε μας πλησιάζει.

Πηγή της φωτογραφίας: 

https://proseuxi.gr/apo-ton-golgotha-pros-tin-anastasi/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ - Ο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΣΕ 60’’

"Η Εκκλησία συνεχίζει κι αυτή την Κυριακή να μας μιλάει για το Σταυρό του Χριστού.

Και ο Χριστός ο ίδιος μιλάει γι’ αυτόν. 

Μιλάει στους μαθητές Του και λέει: 

"Όποιος θέλει να Με ακολουθήσει πρέπει να πάρει κι αυτός τον Σταυρό της πορείας πάνω στη γη. 

Να θυσιάσει τον παλαιό του εαυτό, το θέλημά του και τότε, να Με ακολουθήσει. 

Θέλω να μ'ακολουθήσει με την καρδιά του, έτσι μας θέλει και θα σώσει, θα σώσει την ίδια του τη ζωή". 

Ο Χριστός δεν υπόσχεται πράγματα που δεν μπορούν να γίνουν. 

Οι άνθρωποι παγιδευόμαστε πολλές φορές σε υποσχέσεις ανθρώπων ότι θα μας κάνουν σχεδόν αιώνιους επάνω στη γη

 -Όχι!- Ο Χριστός μας λέει την αλήθεια! Θέλεις να είσαι μαζί Μου στην αιωνιότητα; 

Έλα! 

Πάρε κι εσύ τον Σταυρό της θυσίας, αγάπησε όπως Εγώ και τότε θα είσαι για πάντοτε μαζί Μου, εκεί όπου είναι η αληθινή πατρίδα μας, η αιωνιότητα!"

........................................................

Παρακολουθήστε το σύντομο βιντεάκι που ετοίμασε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ.Ιγνάτιος, για την Κυριακή Μετά την Ύψωση.

 

Δείτε εδώ: https://www.youtube.com/embed/3R5bF2I2Skw 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Γέροντας Βασίλειος Ιβηρίτης (Γοντικάκης), Κεραυνός εν καρδία! Ένας ζων Άθωνας ( Γράφει ο Στέλιος Κούκος)

Ένας χρόνος από την κοίμησή του 

Δεν ξέρω με ποιες προσδοκίες έγινε η πρώτη πρόσκληση του πατρός Βασιλείου (Γοντικάκη), ηγουμένου τότε της Μονής Σταυρονικήτα και αργότερα της Μονής Ιβήρων στις φοιτητικές εκδηλώσεις του «Ελευθέρου διαλόγου» στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης την άνοιξη του 1980. Αυτή, πάντως, πρέπει να ήταν και η πρώτη του ομιλία σε πανεπιστημιακό αμφιθέατρο. Όπως και να έχει, η εμφάνιση και η παρουσία του Αγιορείτη ιερομονάχου στον πανεπιστημιακό χώρο απετέλεσε έναν κεραυνό εν αιθρία για όλους.

Άγνωστο, παραμένει, και το πώς διαμορφώθηκε το ετερόκλιτο ακροατήριο που κατέκλυσε το αμφιθέατρο της Πολυτεχνικής Σχολής. Ίσως να οφειλόταν στην έκτακτη και νεοφανή τότε λάμψη του Άθωνα ως «καταφύγιο» νέων οι οποίοι εν μέσω της ευρύτερης μεταπολιτευτικής, επαναστατικής έξαρσης «εγκατέλειπαν» τον κόσμο για να περιβληθούν χωρίς πολλά προσχήματα το ευτελές σχήμα του μοναχού. Και ιδιαίτερα, του Αγιορείτη.

Εν τω μεταξύ, το ευτελές σχήμα του μοναχού, άρχισε σιγά σιγά να περιβάλλεται με την εκτίμηση της ευρύτερης κοινωνίας και φυσικά της Εκκλησίας. Κάτι που δεν ίσχυε λίγα χρόνια πριν. Θα μπορούσαμε να πούμε πως η άποψη που επικρατούσε στην κοινωνία και στην Εκκλησία για τους μοναχούς ήταν αυτό που γράφει ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, περιγράφοντας στην ουσία τον εαυτό του στους «Χαλασοχώρηδες», πως δηλαδή ασχολούνταν με «έργα μη παραδεδεγμένης χρησιμότητος»!

Όσο για την ίδια την στροφή των νέων της εποχής στον μοναχισμό, ήταν μια επανάσταση μέσα στην επανάσταση. Ή ακόμη μια επ-Ανάσταση! Αν και η επ-Ανάσταση αυτή δεν αφορούσε μόνο νέους από τους κόλπους της Εκκλησίας, αλλά και νέους επαναστάτες και νέους αναρχικούς που έγιναν και οι ίδιοι επ-Αναστάντες και τέλεια Αναρχικοί, παιδιά του Άναρχου Θεού...

Συνέχεια εδώ

https://www.pemptousia.gr/2026/09/gerontas-vasileios-iviritis-gontikakis-keravnos-en-kardia-enas-zon-athonas/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο γέροντας Παρθένιος αναπιένει προζύμι με βασιλικό του ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ:

Πολλές ευλογημένες γυναίκες 

ζουν το θαύμα με το βασιλικό του Τιμίου Σταυρού.

Παρακολουθείστε το πως γίνεται στο Άγιον όρος.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ: https://www.youtube.com/watch?v=ruzQI9Kw9rk

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η εορτή της υψώσεως του Τιμίου Σταυρού μέσα από την οπτική των βυζαντινών χρονογράφων

«Καὶ ἔλθοι ἐπ’ αὐτοὺς ἡ χαρὰ ἐκείνη, ἣν ἔσχεν ἡ μακαρία Ἑλένη, ὅτε εὗρε τὸν τίμιον Σταυρόν» (Ευχή μυστηρίου του Γάμου)

​Στις 14 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους, έχει οριστεί ωςεκκλησιαστική παράδοση, ο εορτασμός της υψώσεως του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού. Ποιο είναι όμως, το ιδιαίτερο εορταζόμενο γεγονός που επιτελέστηκε στα Ιεροσόλυμα επί βασιλείας του Κωνσταντίνου του μεγάλου; Θα πρέπει ο αναγνώστης να έχει υπόψιν, ότι τα Ιεροσόλυμα προ των ενεργειών του αυτοκράτορα, παρέμεναν παντελώς παραγνωρισμένα. Η παρουσία των αγίων τόπων όπως αυτοίυπάρχουν σήμερα, είναι αποτέλεσμα της θεοφώτιστης διάνοιας του μεγάλου Κωνσταντίνου ο οποίος είχε την σύλληψη να ευρεθούν και να αποκατασταθούν ως τόποι ιερής ευλάβειας οι χώροι στους οποίους ο Θεάνθρωπος Χριστός βίωσε το πάθος, το οποίο έχει ως συνέπεια την δυνατότητα μετοχής στη βιωτή της Ανάστασης, στην ζωή κάθε ανθρώπου που επιθυμεί την γεύση της. Η πραγματοποίηση της φιλόχρηστης επιθυμίας τουΑυτοκράτορα οφείλεται στην μητέρα του, Αυγούστα Ελένηόπως θα φανεί μέσα από το ιστοριογραφικό κείμενο του Γεώργιου μοναχού. Το γεγονός της ευρέσεως των ιερών τόπων,των άμεσα σχετιζομένων με την ζωή του Χριστού καθώς και αυτού του τιμίου Σταυρού, περιγράφουν οι εκκλησιαστικοί ιστορικοί όπως ο μοναχός Γεώργιος και ο Νικηφόρος Κων/πόλεως. Εκτός από την εύρεση του ζωοποιού Σταυρού και την ύψωση του στα Ιεροσόλυμα, συν τιμάται στις 14 Σεπτεμβρίου και η επιστροφή των τεμαχίων αυτού του ζωοποιού Σταυρού, από την Περσία στους Αγίους Τόπους τον 7ο αιώνα, έπειτα από την νίκη των ανατολικών ρωμαϊκών στρατευμάτων επί των περσικών....

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ; https://imkitiou.org/blog/kyriakodromio/i-eorti-tis-ypsoseos-toy-timioy-stayroy-mesa-apo-tin-optiki-ton-vyzantinon-xronografon

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

"ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ": Προσφορά σχολικής γραφικής ύλης σε απόρους μαθητές του Δημ. Σχολείου Αλιβερίου

Την Παρασκευή (11/09/2026), ο "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ" απέστειλε στο 10ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ιωνίας (Αλιβέρι) μια ικανή ποσότητα γραφικής ύλης (τετράδια, μολύβια, στυλό, μαρκαδόρους, σβήστρες, ξύστρες κ.α.) για άπορους μαθητές. Την προσφορά του Συλλόγου την αποδέχτηκε η Διεύθυνση του Δ.Σ. με σκοπό την ενίσχυση επτά (7) μαθητών και μαθητριών, των οποίων οι γονείς  αδυνατούν να αγοράσουν τα αναγκαία για τα ανήλικα παιδιά τους. 

Το ΚΕ.Δ.Α.Β. θα συνεχίσει τις προσφορές του σε μαθητές: των τοπικών φυλακών, των σχολείων τηες περιοχής και των άπορων οικογενειών) με την ελπίδα πως οι συμπολίτες μας θα βοηθήσουν στη συλλογή γραφικής ύλης. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

"ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ": Έκκληση για τη συλλογή σχολικών ειδών για απόρους μαθητές

Αυτές τις ημέρες, καλούνται οι γονείς να προμηθευτούν διάφορα σχολικά είδη για τα παιδιά τους που φοιτούν σε κάποιο σχολείο της περιοχής. Βεβαίως, οι περισσότεροι έχουν τη δυνατότητα να τ' αγοράσουν. Κι όμως, υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που αδυνατούν. 

"Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ" και οι συνεργάτες του μεριμνούν για δεκάδες άπορες οικογένειες και κατά καιρούς κάνουν έκκληση προς τους συμπολίτες μας να βοηθήσουν τη διακονία του. Για μια ακόμη φορά παρακαλούμε τους αγαπητούς φίλους να μας βοηθήσουν στη συλλογή των εξής σχολικών ειδών:

• Τετράδια 50 φύλλων (ΟΧΙ σπιράλ)
• Μολύβια
• Στυλό
• Σβήστρες 
• Ξύστρες
• Χάρακες
• Μπολ ζωγραφικής
• Μαρκαδόρους
• Χρώματα ζωγραφικής
• Κασετίνες κ.α.

Όλα αυτά τα είδη συγκεντρώνονται 

στο Κέντρο Διαχείρισης Ανθρωπιστικής Βοήθειας (ΚΕ.Δ.Α.Β),

 Θουκυδίδου 10, στο Βόλο (έναντι ΙΚΑ και Σιδηροδρομικού Σταθμού)

καθημερινά, από 10:00 π.μ. - 12:30 μ.μ.

εκτός Σαββάτου και Κυριακής.

ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

2421310021

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ - Ο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΣΕ 60’’

""Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο ώστε παρέδωσε στον θάνατο τον Μονογενή του Υιό για να μη χαθεί όποιος πιστεύει σ'Αυτόν αλλά για να έχει ζωή αιώνια, γιατί ο Θεός δεν έστειλε τον Υιό Του στον κόσμο για να καταδικάσει τον κόσμο, αλλά για να σωθεί ο κόσμος δι' Αυτού." 

Τι όμορφα λόγια;! 

Δεν θέλει να μας καταδικάσει, να μας σώσει θέλει, αλλά πρέπει να στραφούμε προς Αυτόν. 

Ν΄ανέβουμε κι εμείς έναν Γολγοθά. 

Ναι, στην καθημερινότητα πολλές φορές ο πόνος είναι Γολγοθάς, αλλά, ξέρουμε πλέον ότι δεν είμαστε μόνοι μας. 

Ο Χριστός προηγήθηκε και με την Ανάστασή Του ήρθε να μας σώσει. 

Όποιος πιστεύει αγαπάει και όποιος αγαπάει τον Χριστό σώζεται γιατί ξέρει να συγχωρεί, να ειρηνεύει, ξέρει τι σημαίνει αληθινή αναστάσιμη ζωή."

...................................

Παρακολουθήστε το σύντομο βιντεάκι που ετοίμασε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ.Ιγνάτιος, για την Κυριακή Προ της Υψώσεως.

 

Δείτε εδώ : https://www.youtube.com/embed/raG_wGyzfco 



ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ (π. Δημητρίου Μπόκου)

Η εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, δίνει στους

Χριστιανούς την ευκαιρία να θυμούνται πάντα την ανυπέρβλητη

σταυρική θυσία του Χριστού. Υλοποιώντας ο Θεός Πατήρ «βουλήν

προαιώνιον», το προ αιώνων σχέδιό του, αποστέλλει στον κόσμο τον

Υιό του, για να παραδοθεί στον θάνατο, ώστε να ανασύρει από την

αιώνια απώλεια κάθε άνθρωπο που θα πιστεύει σ’ αυτόν και να του

χαρίσει «ζωήν αιώνιον» (Κυριακή προ της Υψώσεως).

Ο Χριστός τόνισε ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη αγάπη από αυτή

(Ιω. 15, 13). Έκτοτε ο Σταυρός, «το σημείον του Υιού του ανθρώπου»,

έγινε το σύμβολο της υπέρτατης θυσίας, η εικόνα της απέραντης

αγάπης. Από ξύλο κατάρας, έγινε ο Τίμιος και Ζωοποιός Σταυρός. Η

πηγή κάθε ευλογίας στη ζωή των ανθρώπων. Και ήταν απολύτως

φυσικό να γίνει ο Σταυρός του Χριστού το πιο αγαπημένο ιερό

κειμήλιο και αντικείμενο των Χριστιανών. Η αγία Ελένη ήταν η πρώτη

που τον αναζήτησε και τον βρήκε. Ανέσκαψε τον τόπο του Γολγοθά,

όπου είχε πεταχτεί ο Σταυρός από τους Εβραίους και είχε σκεπαστεί

από ποικίλα υλικά. Και ανακάλυψε όχι μόνο αυτόν, αλλά και τους

σταυρούς των δύο ληστών που συσταυρώθηκαν μαζί του.

Ποιος από τους τρεις όμως ήταν ο Σταυρός του Χριστού; Για να

γίνει η πιστοποίηση αυτή, προσέφυγαν στη θεϊκή ετυμηγορία. Ενώ

γινόταν η εξόδια πομπή μιας γυναίκας που είχε εκδημήσει από τα

επίγεια, ακούμπησαν διαδοχικά τους τρεις σταυρούς στο νεκρό σώμα

της. Με τους δύο σταυρούς δεν άλλαξε τίποτε, αλλά όταν ακούμπησε

ο τρίτος σταυρός, η γυναίκα ξαναγύρισε στη ζωή. Αναστήθηκε. Και

όλοι κατάλαβαν ότι πρόκειται για τον ζωηφόρο Σταυρό του Κυρίου

μας.

Έκτοτε, διά μέσου των αιώνων, ο κόσμος έχει πλημμυρίσει από

τα αναρίθμητα θαύματα του Τιμίου Σταυρού. Το Τίμιο Ξύλο του είναι

το ακαταγώνιστο όπλο κατά του διαβόλου, η απόλυτη ευλογία και

προστασία των πιστών. Θεία δυνάμει του Σταυρού και του εν αυτώ

σταυρωθέντος Χριστού επιτυγχάνονται τα πάντα. Εκδίωξη των

πονηρών πνευμάτων, θεραπεία από παντοία κακά, νεκραναστάσεις.

Αλλά υπάρχει και κάποιο θαύμα που επιτελείται διηνεκώς,

αφανώς και μυστικώς με τη χάρη που έρρευσε από τον Σταυρό και

τον σταυρωθέντα Κύριο, που υπερβαίνει κάθε άλλο θαύμα. Είναι η

ανάσταση των ψυχών.

Η ανάσταση ενός νεκρού δεν δίνει, παρά μόνο μια μικρή

παράταση ζωής. Όσοι και αν αναστήθηκαν, ο Λάζαρος κ. λ. π.,

πέθαναν ξανά. Δεν είναι η οριστική λύση κατά του θανάτου. Η

αναπότρεπτη εξουδετέρωση του θανάτου γίνεται με την αποφυγή

του πνευματικού θανάτου, του θανάτου της ψυχής. Που προκαλείται

μόνο από την αμαρτία. Αυτόν τον θάνατο συνιστά ο Κύριος να

φοβόμαστε. Που ρίχνει ψυχή και σώμα «εν γεέννη» (Ματθ. 10, 28).

Όποιος λοιπόν με τη χάρη του Σταυρού σταυρώσει τα πάθη του,

ψυχικά και σαρκικά, δηλαδή την πολυποίκιλη φιλαυτία του

(φιληδονία, φιλαργυρία, φιλοδοξία) και νικήσει την αμαρτία,

ανασταίνεται πνευματικά. Γίνεται ο μόνος πραγματικά ελεύθερος

άνθρωπος. Η ανάσταση της ψυχής του «έχει ζωήν αιώνιον»,

προοπτική ατελεύτητη και όχι προσωρινή, όπως κάποια τυχόν

ανάσταση του σώματος.

Γι’ αυτό, το να νικήσει κανείς τα πάθη του, είναι ανώτερο θαύμα

από το να αναστήσει νεκρούς (αγ. Ισαάκ ο Σύρος)!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ