menu

ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
ΟΛΗ Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026

Οι Άγιοι Γαλακτίων και Επιστήμη. "Τιμήσωμεν ώσπερ συζυγίαν αρίστην και κλειτὴν" (Του μαθηματικού κ. Παναγιώτη Μυργιώτη)












Στην εποχή μας, αποτελεί κοινό τόπο, η διαπίστωση ότι ο θεσμός της
οικογενείας διέρχεται κρίση. Οι χωρισμοί και τα διαζύγια είναι στην ημερήσια διάταξη.
Οι λόγοι και οι αιτίες μπορεί να είναι πολλές. Η προσωπική μου αίσθηση είναι ότι
απουσιάζει η πραγματική, η αληθινή αγάπη η εν Θεώ αγάπη μεταξύ των συζύγων.
Αποτελεί σύμπτωση το γεγονός ότι ο όρος σύζυγος αντικαθιστάθηκε από το
σύντροφος;; Η εν Χριστώ αγάπη σέβεται την ελευθερία του άλλου και δέχεται με
ταπεινό φρόνημα το ρόλο του μέσα στην οικογένεια όπως τον όρισε ο Θεός.
Θα τα παραπάνω θα γίνουν κατανοητά αν μελετήσουμε τον βίο των Αγίων
Γαλακτίωνος και Επιστήμης οι οποίοι ήταν σύζυγοι.

Ο Γαλακτίων ήταν υιός του υιός Kλειτοφώντος και Λευκίππης οι οποίοι ήταν
ειδωλολάτρες και ήταν άτεκνοι. Αυτό το γεγονός τους στενοχωρούσε πολύ. Η
Λευκίππη παρακαλούσε τα είδωλα για να τις χαρίσουν παιδί !! Στην πόλη τους
υπήρχε ένας μοναχός με το όνομα Ονούφριος που ζητιάνευε όλη την ημέρα και τα
διαμοίραζε στους πτωχούς. Μια μέρα πήγε στο σπίτι της Λευκίππης για να ζητήσει
βοήθεια. Την είδε λυπημένη και την ρώτησε τι την απασχολεί. Εκείνη ανέφερε ότι
αιτία της λύπης είναι η ατεκνία. Ο Ονούφριος την πληροφόρησε ότι είναι σοφό μέτρο
της Θείας Πρόνοιας και ότι ο Θεός μην επιθυμώντας να προσφέρει αυτή το τέκνο της
στους δαί­μονες, την εμπόδιζε να γεννήσει όσο θα παρέμενε ασεβής. Ο Ονούφριος
την μύησε στα μυστήρια και την βάπτισε. Η ίδια οδήγησε και τον σύζυγό της στον
Χριστιανισμό και ζούσαν από τότε με ελεημοσύνη και αρετή. Γέννησε ένα αγόρι τον
Γαλακτίωνα, όπως τον βαπτίσανε. Ο Γαλακτίων μεγάλωσε «εν παιδεία και νουθεσία
Κυρίου» δηλαδή Χριστιανικά.

Σε ηλικία είκοσι χρονών, ορφανός από μητέρα, ο Γαλακτίων υπακούοντας
στον πατέρα του παντρεύεται την όμορφη ειδωλολάτρισσα Επιστήμη. Φοβούμενος
μη μολυνθεί το άγιο βάπτισμά του αρνήθηκε να πλησιάσει την νέα. Την έπεισε πρώτα
με τον βίον του και έπειτα με τα λόγια να παραμείνουν παρθένοι . Εν τω μεταξύ η
Επιστήμη απαρνήθηκε την ασέβειά της και βαπτίστηκε και αυτή. Οκτώ ημέρες μετά
την βάπτιση είδε σε ένα όνειρο την δόξα που απολαμβάνουν στον ουρανό όσοι
διαφυλάξουν την παρθενία τους για να αφιερωθούν ακέραιοι στον Θεό .Έτσι
αποφάσισαν να παρατείνουν την παρθενία έως το τέλος της ζωής των.

Αφού πωλήσανε την περιουσία τους τα χρήματα τα μοίρασαν στους φτωχούς
αναχώρησαν για την έρημο του Σινά για να περάσουν τον υπόλοιπο βιον τους ως
μοναχοί. Στο μέρος Πούπλιον βρήκαν δώδεκα μοναχούς, οι οποίοι δέχτηκαν να
μείνει μαζί τους ο Γαλακτίων την σε Επιστήμη την έστειλαν σε κοντινό ερημητήριο με
τέσσερες μοναχές. Ο Γαλακτίων με τους ασκητικούς του αγώνες, τη νηστεία και την
προσευχή έφθασε σε υψηλά μέτρα αρετής.

Πάντα ο χαιρέκακος διάβολος πολεμά τους Χριστιανούς και πολύ
περισσότερο τους αγωνιζόμενους και ασκητές. Βάζει στο μυαλό του τυράννου να
αρχίσει τον διωγμό των Χριστιανών που καταφεύγουν στην έρημο. Όταν το
απόσπασμα των στρατιωτών που αναζητούσε τον Γαλακτίωνα η Επιστήμη είδε σε
όραμα την δόξα που επιφυλάσσεται στους μάρτυρες και είδε ότι εκλήθη να την
μοιραστεί με τον Γαλακτίωνα .

Ως καλή Χριστιανή μοναχή λαμβάνει την ευχή από την ηγουμένη να πάει να
τον συναντήσει και να προσφέρει την ζωή της στον Χριστό μαζί με εκείνον που ήταν
διδάσκαλός της και συναθλητής στη στενή οδό της ζωής.
Μαζί παρουσιάστηκαν ενώπιον του τυράννου Θύρσου. Δεν φοβήθηκαν τις
απειλές του τυράννου, ομολόγησαν με θάρρος την πίστη τους στον Σωτήρα Χριστόν.
Υποβλήθηκαν σε τρομερά μαρτύρια την Αγία εξέθεσαν γυμνή σε δημόσια θέα, τους
έμπηξαν μυτερά καλάμια κάτω από τα νύχια, τους κτύπησαν φοβερά και τους έκοψαν
τα χέρια και τα πόδια. Το τελικό μαρτύριο ο αποκεφαλισμός τους.

Ο Άγιος Γαλακτίων ήταν τότε τριάντα ετών και η Αγία Επιστήμη δεκαέξι. Στη
νιότη τους και οι δυο Άγιοι. Η ζωή για τους κοσμικούς είναι μπροστά και τους
περιμένει. Αυτοί περιφρόνησαν την εφήμερη ζωή και προτίμησαν την Ζωή την αιώνια
με το αμάραντο στεφάνι της δόξας. Δεν ενώθηκαν κατά σάρκα στην εφήμερη τούτη
ζωή αλλά ενώθηκαν εν Θεώ στην αιωνιότητα.

Η Αγία Επιστήμη ακολούθησε τον Άγιο Γαλακτίωνα στην θρησκεία,
αρνούμενη τα είδωλα, στην παρθενία αρνούμενη τις εφάμαρτες ηδονές, στον
μοναχισμό αρνούμενη τον κόσμο και τις προσωρινές χαρές. Τον ακολούθησε και στο
μαρτύριο. Πήγε μόνη της. Κανένας δεν την πίεσε και δεν την υποχρέωσε. Τι ήταν
εκείνο που την οδήγησε και στο μαρτυρικό θάνατο;; Ήταν η εν Χριστώ αγάπη που
ένωνε τους δυο Αγίους. Ήταν ο ο Ορθόδοξος ευλογημένος γάμος. Η εν Χριστώ
ένωση δυο ανθρώπων.

Η Αγία μας εκκλησία ευλογεί τον γάμο. Ευλογεί και τον μοναχισμό. Ο καθένας
έχει να διαλέξει δυο δρόμους. Οδηγούν και οι δυο στην κατά χάρη θέωση του
ανθρώπου. Στον γάμο της Κανά, όπως καλά γνωρίζουμε ο Κύριος και Σωτήρας μας
Ιησούς Χριστός έκανε το πρώτο Του θαύμα μετατρέποντας το νερό σε κρασί.Στην
περίπτωση των δυο Αγίων, των συγκεκριμένων, έχουμε αυτό που ονομάζουμε λευκό
γάμο. Είναι η Εκκλησία μας υπέρ του λευκού γάμου και εναντίον της τεκνοποιίας ;;
Σίγουρα όχι. Η Εκκλησία έχει ειδικές ευχές για τις λεχώνες, την οκταήμερο της
ονοματοδοσίας κ α. Αγαπά τα παιδιά και θέλει να τεκνοποιούμε, μας θέλει
πολύτεκνους. Η ζωή μας να είναι σύμφωνη με τα διδάγματα του Χριστού. Είτε άγαμοι,
είτε έγγαμοι. Είπαμε δυο είναι οι δρόμοι για την σωτηρία και την κατά χάρη θέωση.
Απαιτούν αγώνα και προσπάθεια συνεχή.
Την ευλογία να έχουμε των δυο Αγίων που εορτάζουν την 5 η Νοεμβρίου, κατά
έτος.

Λειτουργικά κείμενα
Ἀπολυτίκιον

Tὴν λαμπρὰν ξυνωρίδα τῶν μαρτύρων τιμήσωμεν ὥσπερ συζυγίαν ἀρίστην
καὶ κλειτὴν καὶ θεόφρονα· τὸν θεῖον Γαλακτίωνα πιστοί, ὁμοῦ σὺν Ἐπιστήμῃ τῇ
σεμνῇ. Δι' ἀσκήσεως γὰρ πόνων ἀθλητικὴν ἐξήνθησαν φαιδρότητα. Δόξα τῷ
ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι δι' ὑμῶν πᾶσιν ἰάματα.

Κοντάκιον

Μαρτύρων Χριστοῦ, τοῖς δήμοις ἠριθμήθητε, ἀγῶσι στεῤῥοῖς, φαιδρῶς
ἀγωνισάμενοι, Γαλακτίων ἔνδοξε, σῦν συζύγῳ σεπτῇ καὶ συνάθλῳ σου, Ἐπιστήμη,
τῷ μόνῳ Θεῷ, πρεσβεύοντες ἄμφω ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.

Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός

Το Εργαστήριο Ραπτικής του «ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ» έχει ανάγκη από υφάσματα

Πριν από περισσότερα από δέκα χρόνια, τέθηκε σε λειτουργία το Εργαστήριο Ραπτικής του Σ.Σ.Κ. Βόλου «Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ», υπό την ευθύνη και την καθοδήγηση της κ. Καλλιόπης Τραγή.


Μια εξαιρετική ομάδα κυριών αποτελεί την κινητήριο δύναμη του Εργαστηρίου. Με αγάπη, υπομονή και εθελοντική προσφορά, οι κυρίες αυτές ετοιμάζουν σεντόνια και μαξιλαροθήκες για χώρους κράτησης (φυλακές, κρατητήρια, κέντρα φιλοξενίας προσφύγων κ.ά.), καθώς και για ιδρύματα και άλλους εκκλησιαστικούς φορείς που έχουν ανάγκη. Ο «ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ» τα προσφέρει δωρεάν, καλύπτοντας ένα σημαντικό κενό που αφήνουν οι αρμόδιες υπηρεσίες.


Ασφαλώς, το κόστος αγοράς των ειδικών υφασμάτων είναι μεγάλο και καλύπτεται αποκλειστικά από το Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο αξιοποιεί τις δωρεές των λίγων συμπολιτών μας που στηρίζουν αυτό το έργο. Παράλληλα, υπάρχουν και κάποιοι ευλογημένοι χριστιανοί που προσφέρουν χρωματιστά υφάσματα, τα οποία αξιοποιούν με επιμέλεια οι κυρίες που διακονούν και σε αυτόν τον τομέα.


Παρακαλούμε τους ευαισθητοποιημένους συμπολίτες μας, εάν διαθέτουν τόπια υφασμάτων που δεν χρησιμοποιούν, να τα προσφέρουν στον «ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ», ώστε να δοθούν στις εθελόντριες μοδίστρες μας για την κατασκευή σεντονιών και μαξιλαροθηκών.

Καθώς οι τιμές όλων των προϊόντων αυξάνονται συνεχώς, φοβόμαστε ότι ενδέχεται να φτάσει η στιγμή που δεν θα μπορούμε πλέον να αγοράζουμε τις απαραίτητες πρώτες ύλες για τη συνέχιση αυτού του σημαντικού έργου.


Ελπίζουμε στην αγάπη και τη συμπαράσταση των συμπολιτών μας. Κάθε προσφορά υφάσματος, μικρή ή μεγάλη, αποτελεί πολύτιμη βοήθεια και μας δίνει τη δυνατότητα να συνεχίσουμε να προσφέρουμε δωρεάν είδη πρώτης ανάγκης σε συνανθρώπους μας που τα χρειάζονται.


Εκ του Δ.Σ. του "Ε"

 


Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026

"Γιατί ο Θεός δεν καταργεί τον διάβολο; κ.α." (Η ομιλία του π. Θεοδώρου στη Σχολή Γονέων Αγ. Νικολάου Βόλου- 26/10/2026)



Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα ομιλία που απαντά σε καίριε ερωτήσεις,  που έχουν σχέση με το θέμα της παρουσίας και της ενέργειας του πειρασμού,  καθώς και την αντιμετώπιση των επιθέσεων του και των παγίδων του. Η ομιλία εκφωνήθηκε τη Δευτέρα 26/10/2026, στο Βόλο.

Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2026

Μια κινηματογραφική ταινία για τον πόλεμο του 1940: "Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ"

Σύντομο χρονικό των γεγονότων του Οκτωβρίου του 1940

28 Οκτωβρίου 1940 – Το «Όχι» των Ελλήνων

Το 1940, η Ευρώπη βρισκόταν στη δίνη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Ιταλία, με αρχηγό τον Μπενίτο Μουσολίνι, είχε επεκτατικές βλέψεις και ήθελε να καταλάβει ελληνικά εδάφη.

26 Οκτωβρίου 1912 – Πάσχα τρικούβερτο για τη Θεσσαλονίκη! Η πόλη… αφ-εάλω!

 «Εὐφραίνου ἐν Κυρίῳ πόλις Θεσσαλονίκη,
ἀγάλλου καὶ χόρευε, πίστει λαμπροφοροῦσα,
Δημήτριον τὸν πανένδοξον ἀθλητήν, καὶ Μάρτυρα τῆς ἀληθεία...»!
Γεωργίου Σικελιώτου
Εἰς τὴν Λιτήν, Στιχηρὰ ἰδιόμελα.
Ἦχος α'

Γράφει ο Στέλιος Κούκος

Ναι! Πάσχα τρικούβερτο! Για το πανηγύρι του Αγίου της Θεσσαλονίκης, του πολιούχου της, Μυροβλύτη Δημητρίου και συνάμα για την επέτειο της απελευθέρωσής της.

Μια πικρή σκλαβιά που κράτησε από το 1430 μέχρι το Πάσχα του φθινοπώρου του 1912.

Ο Χασάν Ταξίν πασάς αρχηγός του Οθωμανικού στρατού το απόγευμα της 26ης Οκτωβρίου -ανήμερα του Αγίου Δημητρίου δηλαδή- όταν είδε ότι οι δικοί του όροι για την παράδοση της πόλης δεν γίνονταν δεχτοί, με επιστολή του προς τον πρίγκιπα Κωνσταντίνο αρχιστράτηγο του ελληνικού στρατού του ανακοίνωνε την παράδοση της Θεσσαλονίκης σύμφωνα με τους ελληνικούς όρους.

Οπότε πρέπει να ξεκαθαρίσουμε, εξ αρχής, πως πράγματι, ο Χασάν Ταξίν πασάς ανήμερα της γιορτής του πολιούχου παρέδωσε την πόλη στους Έλληνες, αφού τους κάλεσε να την παραλάβουν! Μπορεί τα έγγραφα να υπογράφτηκαν γύρω στη 1.30 μετά τα μεσάνυχτα της 27ης Οκτωβρίου, αλλά η πόλη είχε ήδη παραδοθεί από την 26η Οκτωβρίου!

Είναι αλήθεια, επίσης, πως το έγγραφο παράδοσης γράφει πως υπογράφηκε στις 11.30 (23.30) της 26ης Οκτωβρίου, αλλά αυτό έγινε κατόπιν αιτήματος της ελληνικής πλευράς προς τιμήν του Αγίου Δημητρίου. Αυτό, όμως, συνέβη πράγματι, αφού οι Έλληνες στρατιωτικοί ήταν, ήδη, μέσα στην πόλη από τις 26 Οκτωβρίου και συνέτασσαν με τους Τούρκους το πρωτόκολλο της παράδοσης...

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ: https://ologiomofeggari.blogspot.com/2026/10/26-1912.html

Ο Δημητριάδος Ιγνάτιος και η Μαρία Ευθυμίου συνομίλησαν για το παρόν και το μέλλον του Ελληνισμού(video)

Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας, Μελισσάτικα Βόλου (2026)

Παρακολουθήστε ζωντανά εδώ:  

https://www.youtube.com/embed/Hy6XPh36ZvE" 

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2026

Γιατί αυτό θέλω! Κάθε καρδούλα να χαμογελάει! (της Σταυρούλας Δημητριάδη, δασκάλας)










Ο Νικολάκης πήρε μέσα από το παιχνιδόκουτό  του τα αγαπημένα του αυτοκινητάκια και
κάθισε στο χαλάκι του δωματίου του. Τα τσούλησε λίγο, τα κοίταξε και μετά σηκώθηκε, 
πήρεένα χαρτάκι τα τύλιξε και τα έβαλε στην τσάντα του. Πήρε τη σοκολάτα πάνω από 
το γραφείο που του είχε δώσει ο παππούς του και με χαρά την έβαλε μαζί .
Χθες η κυρία τους μίλησε για κάτι παιδάκια που δεν έχουν παιχνίδια, ούτε ρούχα, ούτε
σπίτι. Τους μίλησε για παιδάκια που τα Χριστούγεννα δεν περιμένουν να τους φέρει κανένας δώρα.
Για παιδάκια που έχουν ξεχάσει να χαμογελούν και που η θλίψη έχει φωλιάσει στο βλέμμα και την καρδούλα τους.
Μα γίνεται; Παιδάκι και να μην χαμογελά; Να μην παίζει; Παιδάκι και να μην παίρνει δώρα;
-Ποτέ κυρία; Ρώτησε χαμηλόφωνα ο Νικολάκης.
-Ποτέ Νικολάκη μου! Του απάντησε. Γι’ αυτό κι εμείς θα προσπαθήσουμε να φέρει ο
καθένας ό,τι μπορεί από το σπίτι του ένα παιχνίδι, ένα βιβλίο για να τους δώσουμε χαρά.
Θα κάνω και μια ζωγραφιά! Σκέφτηκε και κάθισε στο γραφείο του. Κι αφού σκέφτηκε λίγο,
ζωγράφισε μία βαρκούλα κι έβαλε μέσα τον εαυτό του και τα παιδάκια αυτά.
-Σίγουρα δεν θα έχουν μπει σε βάρκα ποτέ! Σκέφτηκε. Θα γίνουμε φίλοι και θα
ταξιδέψουμε θα βρούμε την ονειροχώρα εκεί που τα παιδιά ζουν χαρούμενα κι ευτυχισμένα
και θα μείνουμε εκεί! Για πάντα!!! Μαζί με τους γονείς μας!!! Και τις γιαγιάδες μας και τους
παππούδες μας!!! Τους θείους μας και τα ξαδερφάκια μας!!! Όλους τους θέλουμε μαζί!!!
Κι ο Νικολάκης ζωγράφιζε και ζωγράφιζε… και γέμιζε το ένα χαρτί μετά το άλλο γιατί δεν
χωρούσαν όλοι …
Στο τέλος σκεπτικός σταμάτησε… ‘Έχω να βάλω και τους συμμαθητές μου …
Δεν θα κάνω βάρκα!!! Θα ζωγραφίσω τη Γη μας και μέσα έναν ήλιο χαμογελαστό για να
γεμίζει με αγάπη και ζέστη όλες τις καρδιές των ανθρώπων! Μικρών και μεγάλων! Κι απ’ έξω
δυο χέρια που να την αγκαλιάζουν! Για να αγκαλιάζει όλα τα παιδιά του κόσμου και να τα
προστατεύει! Και μια μεγάλη καρδιά με πολλά χαμόγελα!!!
Γιατί αυτό θέλω! Κάθε καρδούλα να χαμογελάει!

Βίος και μαρτύριο του Αγίου Δημητρίου

Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη κατά τους χρόνους της βασιλείας του μεγάλου διώκτου των Χριστιανών Διοκλητιανού και Μαξιμιανού Ἐρκούλιου (284-305 μ.Χ). Καίσαρας της Μακεδονίας τοποθετήθηκε ο Μαξιμιανός Γαλέριος, ο οποίος εξαπέλυσε αληθινό πόλεμο εναντίoν των Χριστιανών. 

Εκλεκτό μέλος της Εκκλησίας των Θεσσαλονικέων ήταν και ο Άγιος Δημήτριος, ο οποίος προερχόταν από ευσεβείς και επιφανείς γονείς. Είχε δε προικισθεί από τον Θεό με πολλά αγαθά και με πλήθος σωματικών και πνευματικών χαρισμάτων. Η φήμη του έφθασε μέχρι τον βασιλιά Γαλέριο, ο οποίος εκτιμώντας τις αρετές του τον έκανε μέλος της Συγκλήτου της πόλεως και τον διόρισε στρατηγό όλης της Θεσσαλίας και ανθύπατο και αυθέντη όλης της Ελλάδας.

Ο Άγιος Δημήτριος, ως χριστιανός, κατηχούσε και δίδασκε με ιεραποστολικό ζήλο και με τη φωτεινή παρουσία του τους Θεσσαλονικείς, που τους κατέκλυσε η ειδωλολατρία, οδηγώντας τους προς το Χριστό και την αλήθειά Του. Όταν πληροφορήθηκε ο Μαξιμιανός τη δραστηριότητα αυτή του Αγίου, διέταξε και τον έφεραν ενώπιόν του. Ο Άγιος ομολόγησε με παρρησία την πίστη του στον Χριστό με συνέπεια να τον οδηγήσουν στη φυλακή, σ’ ένα παλαιό δημόσιο λουτρό δίπλα στο στάδιο, όπου υπέστη πολλές κακουχίες και βασανιστήρια.

Κατά τη διάρκεια αγωνισμάτων στο στάδιο, που διοργάνωναν οι βασιλείς για να διασκεδάζουν με τις θυσίες στα είδωλα, τις αιματοχυσίες και τους φόνους των ανθρώπων, ένας μαθητής του Αγίου Δημητρίου, ο Νέστορας, θέλοντας να δείξει τη δύναμη του αληθινού Θεού πήγε στο λουτρό που ήταν κλεισμένος ο Άγιος, πήρε την ευλογία και την ευχή του Αγίου, βγήκε στο στάδιο και με την επίκληση «Θεέ Δημητρίου βοήθει μοι!» νίκησε τον γιγαντόσωμο και ανίκητο Λυαίο. 

Το γεγονός αυτό προκάλεσε οργή στον βασιλιά, ο οποίος πρόσταξε τους στρατιώτες να πάνε εκεί που ήταν φυλακισμένος ο Άγιος και να τον φονεύσουν. Οι στρατιώτες τον ελόγχευσαν σε όλο του το σώμα μέχρι θανάτου. Κάποιοι ευλαβείς Χριστιανοί ήλθαν κρυφά στο λουτρό εκείνο και ενταφίασαν το λείψανο στο μέρος στο οποίο μαρτύρησε. Αργότερα στο σημείο αυτό κτίσθηκε ναΐσκος ο οποίος περιλαμβάνει και τον ιαματοφόρο τάφο του Αγίου. 

Ο μαθητής του Αγίου Λούπος, με το δαχτυλίδι και τον μανδύα που πήρε από τον Άγιο κατά την ώρα του μαρτυρίου, ενεργούσε θαύματα πολλά, ώσπου στο τέλος, όταν το έμαθε ο βασιλιάς, τον αποκεφάλισαν και αυτόν. Κατ’ αυτόν τον τρόπο ετελειώθη ο Πανένδοξος Μεγαλομάρτυς, ο Πολιούχος, το μέγα της οικουμένης θαύμα, της Εκκλησίας το ωράισμα, ο πολύς τα πάντα, και θαυματουργός και Μυροβλύτης Άγιος Δημήτριος.

ΠΗΓΗ: https://www.agdimitriosthes.gr/