Πηγή της φωτογραφία:
* * *
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ:
ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
ΟΛΗ Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΔευτέρα 16 Μαρτίου 2026
Ο Πρόεδρος του "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ" ομιλητής σε εκδήλωση του ΣΟΦΨΥ Μαγνησίας (15/03/2026)
Την Κυριακή 15/03/2026 πραγματοποιήθηκε σε μεγάλη αίθουσα του ξενοδοχείου "ΞΕΝΙΑ" Βόλου μια ενδιαφέρουσα εκδήλωση γνωριμίας με τα μέλη και τους σκοπούς του ΣΟΦΨΥ Μαγνησίας. Πρόκειται για μια αξιέπαινη πρωτοβουλία και δράση που θα πρέπει όλοι να την στηρίξουμε. Ο ΣΟΦΨΥ ιδρύθηκε το 2025 στο Βόλο με σκοπό, όπως ορίζει το καταστατικό του, την προάσπιση των συμφερόντων των ατόμων που αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας καθώς επίσης και την υποστήριξη των οικογενειών και των φροντιστών αυτών. Στην εκδήλωση αυτή κλήθηκε να ομιλήσει και ο Πρόεδρος του "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ", ο οποίος εκπροσώπησε και τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας κ. Ιγνάτιο.
* * * *
Παραθέτουμε την ομιλία του π. Θεοδώρου για κάθε ενδιαφερόμενο:
«Δεν είστε Μόνοι: Η Δύναμη της Αγάπης και της Φροντίδας»
Αγαπητή κα. Πρόεδρε, του Συλλόγου Οικογενειών / Φροντιστών και Φίλων για την Ψυχική Υγεία, Νομού Μαγνησίας, μετά των εκλεκτών συνεργατών σας, αξιότιμοι και εκλεκτοί προσκεκλημένοι, γονείς, φροντιστές και φίλοι του συλλόγου, ειλικρινά, χαίρομαι που συμμετέχω στη σημερινή σας σύναξη, εκπροσωπώντας την τοπική μας Εκκλησία. Σας μεταφέρω δε την αγάπη, το ενδιαφέρον, τα συγχαρητήρια και τις ευχές του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου, ο οποίος αυτή τη στιγμή χοροστατεί στον κατανυκτικό εσπερινό του Ι. Ν. Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης και στη συνέχεια θα εκφωνήσει την προγραμματισμένη ομιλία του προς τους πιστούς.
Αγαπητά μέλη, φίλοι, συνεπιβάτες σε αυτό το δύσκολο, αλλά τόσο σημαντικό ταξίδι. Καλή η προσπάθειά σας, αξιέπαινοι οι στόχοι σας και συγκινητική η ευαισθησία σας. Χαίρομαι που μου δίνεται η ευκαιρία να πω δυο λόγια σε σας, τους ήρωες της ζωής. Κοιτάζω γύρω μου και βλέπω και πρόσωπα γνώριμα, πρόσωπα που κουβαλούν την κούραση, αλλά και την απεριόριστη αγάπη. Βλέπω φροντιστές - γονείς, αδέρφια, συζύγους και φίλους των πασχόντων από κάποια ψυχική νόσο και συγκινούμαι. Συχνά, ο κόσμος γύρω μας δεν καταλαβαίνει και δεν κατανοεί πως ο κάθε άλλος είναι αδελφός μας, όποιος κι αν είναι αυτός, υγιής ή ασθενής. Βλέπουν το άτομο που πάσχει, αλλά δεν βλέπουν τον αόρατο φροντιστή που στέκεται πίσω του, που αγρυπνά, που ανησυχεί, που «παλεύει» καθημερινά με τα προβλήματα, τα οποία φέρνει μαζί του κάποιο ψυχικό πρόβλημα ή κάποιου είδους αναπηρία.
Επιτρέψτε μου, παρακαλώ, να πω λίγα λόγια για τη δική σας δύναμη, τη δική σας κόπωση, τη δική σας ελπίδα. Ως ιερέας, αλλά και ως υπεύθυνος του φιλανθρωπικού Σωματείου «Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ», έρχομαι σε επαφή με τον πόνο και την ανησυχία πολλών συνανθρώπων μας. Ως εκ τούτου, γνωρίζω πολύ καλά ότι υπάρχουν μέρες που νιώθετε ψυχικά και σωματικά εξαντλημένοι. Μέρες που η αγωνία για το «τι θα γίνει αύριο» είναι πιο βαριά από αυτό που μπορείτε να αντέξετε. Η φροντίδα ενός ανθρώπου με ψυχικά προβλήματα ή με κάποια άλλη αναπηρία, δεν είναι μια δουλειά με ωράριο. Είναι μια στάση ζωής, που συχνά απαιτεί να βάλετε τις δικές σας ανάγκες, τα δικά σας όνειρα, ακόμα και την υγεία σας, σε δεύτερη μοίρα. Είναι φυσιολογικό να νιώθετε μερικές φορές θυμό, ενοχές ή και φόβο ακόμη. Όμως, προσοχή στην απελπισία. Μην αφήνετε τον εαυτό σας στα χέρια αυτού του πειρασμού, που μπορεί να σας οδηγήσει και σε άλλα οδυνηρά μονοπάτια. Η κοινωνία συχνά κάνει την ψυχική νόσο «ταμπού», αφήνοντας τις οικογένειες που πάσχουν απομονωμένες, ίσως και περιφρονημένες.
Θέλω όμως να σας πω το εξής: Το ότι νιώθετε κουρασμένοι, δεν σας κάνει λιγότερο αγαπητούς. Σας κάνει ανθρώπους. Ακριβώς γι’αυτό είμαστε όλοι εδώ, τουλάχιστον όσοι βλέπουμε με ικανοποίηση την αγάπη και την δραστηριοποίηση του Συλλόγου σας, που σιγά σιγά θα γίνει το καταφύγιο και πολλών άλλων συνανθρώπων μας, οι οποίοι διστάζουν ακόμη να εξωτερικεύσουν τον πόνο και το πρόβλημά τους. Διστάζουν να ζητήσουν βοήθεια και συμπαράσταση. Δεν χρειάζεται να εξηγήσετε σε κανέναν τίποτε. Δεν χρειάζεται να δικαιολογηθείτε. Η σιωπή σας είναι κατανοητή, και ο λόγος σας βρίσκει έδαφος. Η αλληλοϋποστήριξη είναι η μεγαλύτερη θεραπεία. Όταν μοιραζόμαστε τον πόνο, ο πόνος λιγοστεύει. Όταν μοιραζόμαστε την εμπειρία, βρίσκουμε λύσεις που κανένας ειδικός δεν μπορεί να μας δώσει, γιατί εμείς ζούμε την καθημερινότητα. Δεν είστε μόνοι σε αυτό. Είμαστε πολλοί που θέλουμε να βοηθήσουμε το έργο και τους σκοπούς του συλλόγου σας, με πρώτη την τοπική μας Εκκλησία, η οποία χαίρεται, όταν τα παιδιά της δραστηριοποιούνται στο όνομα του Χριστού και της αγάπης του πληγωμένου από κάποια νόσο συνανθρώπου μας.
Είναι ανάγκη ο ένας να στηρίζει τον άλλον, όταν οι δυνάμεις μας λυγίζουν. Αυτό διδάσκει ο Χριστός, όταν μας παραγγέλλει πως στο πρόσωπο του κάθε πονεμένου και πάσχοντος συνανθρώπου μας πρέπει να βλέπουμε και να διακονούμε Εκείνον, δηλαδή τον Χριστό. Συχνά ακούτε ότι πρέπει να προσέχετε τον εαυτό σας. Ξέρω, πως ακούγεται παράξενο στα αυτιά κάποιων από σας, όταν δεν έχετε το χρόνο ούτε να πιείτε έναν καφέ. Όμως, αγαπητοί φίλοι, ο φροντιστής είναι σαν τον πιλότο του αεροπλάνου: πρέπει πρώτα να βάλει τη δική του μάσκα οξυγόνου για να μπορέσει να σώσει τους επιβάτες. Αν καταρρεύσετε εσείς, ποιος θα φροντίσει τον άνθρωπό σας; Η αυτοφροντίδα δεν είναι εγωισμός. Είναι αναγκαιότητα. Μια βόλτα 10 λεπτών, μια συζήτηση μ’ έναν φίλο, η συμμετοχή σας στις ακολουθίες της Εκκλησίας, η καρδιακή σας προσευχή, το να διαβάσετε μια σελίδα από το Ευαγγέλιο, το να ζητήσετε βοήθεια, δεν είναι αδυναμία. Είναι πράξεις ευθύνης.
Κλείνοντας, θέλω να σας ζητήσω να είστε περήφανοι για τη δύναμή σας, για την υπομονή σας, για την ανθρωπιά σας. Η αγάπη σας είναι η μεγαλύτερη θεραπευτική δύναμη, μετά τη χάρη του Θεού που μεταδίδεται μέσα από τα μυστήρια της Εκκλησίας μας. Οι ψυχικές νόσοι είναι «ύπουλες» αλλά δεν είναι ανίκητες. Η πρόοδος μπορεί να είναι αργή, αλλά η ελπίδα ποτέ δεν πρέπει να σβήνει, αφού υπάρχει ο Θεός, ο οποίος μπορεί να κάνει το θαύμα Του, βλέποντας την πίστη μας και την υπακοή μας σ’ Αυτόν. Και όσο έχουμε ο ένας τον άλλον, όσο έχουμε πίστη στον Κύριο και Θεό μας , τον Ιησού Χριστό, όσο ο Σύλλογός σας παραμένει μια ζεστή αγκαλιά, ένα καταφύγιο, τότε έχετε μεγάλη δύναμη. Συνεχίστε να προσπαθείτε. Συνεχίστε να αγαπάτε. Αλλά κυρίως, συνεχίστε να φροντίζετε και τους εαυτούς σας. Σας ευχαριστώ που είστε «φάροι» αγάπης για όλους μας. Ο Θεός να σας σκεπάζει με τη χάρη Του.
Κυριακή 15 Μαρτίου 2026
«ΚΑΙΝΑ ΠΟΙΩ ΠΑΝΤΑ» (για τους μικρούς μας φίλους)
«ΚΑΙΝΑ ΠΟΙΩ ΠΑΝΤΑ»
Πετάχτηκε από το κρεβάτι και κάθισε στην άκρη του τρίβοντας τους καρπούς του.
Ακόμη είναι σκοτάδι έξω. Η καρδιά του χτυπάει δυνατά. Μήπως βλέπει κάποιο όνειρο;
Μήπως όσα έγιναν ήταν στον ύπνο του;
Κλείνει τα μάτια του σφιχτά. Δεν ακούγεται τίποτα άλλο παρά μόνο η ανάσα των
συγκρατούμενών του που κοιμούνται βαθιά.
Πέρασαν κιόλας τρεις μήνες. Τρεις μήνες σιωπής, μοναξιάς, φόβου.
Μα αυτός ονειρευόταν…. Ήθελε να τελειώσει το σχολείο… Να σπουδάσει…. Να
μάθει κιθάρα… Να ταξιδέψει… Να τον καμαρώνουν οι γονείς του…
Μα αυτός ήθελε να γίνει καλός άνθρωπος… Του άρεσε να τραγουδάει… Να
ζωγραφίζει…. Να χαμογελάει… Ένιωθε τη ζωή δική του…. Ήθελε να ανοίξει τα φτερά
του και να πετάξει…
Και ήταν μόνο δεκαέξι χρονών. Κι έχτιζε τα όνειρά του, χρωματιστά όνειρα, όνειρα
που έφταναν κι αγκάλιαζαν τον ουρανό και τ΄ αστέρια, όνειρα γεμάτα από ήλιο και
θαλασσινό αεράκι. Γεμάτα αγάπη και χαρά.
Έτριψε ακόμη πιο δυνατά τους καρπούς του.
Ήταν στο σπίτι όταν σταμάτησε το περιπολικό απ’ έξω και τρεις αστυνομικοί τον
ζήτησαν.
Όταν του περνούσαν τις χειροπέδες δεν μίλησε. Γιατί ήξερε…
«Ο γιος μου είναι καλό παιδί!» άκουσε τον πατέρα του να λέει.
Με την άκρη του ματιού του είδε τη μάνα του πληγωμένη και λαβωμένη να
προσπαθεί να τον φτάσει…
Δεν την ξαναείδε από τότε… Τον πήγαν μακριά. Σ’ ένα σωφρονιστικό κατάστημα σε
μακρινή πόλη.
Χάθηκε ένας ολόκληρος κόσμος από μπροστά του. Το πρώτο βράδυ στη φυλακή
πίστευε ότι όλα αυτά γινόταν σ’ έναν άλλο.
Ήξερε ότι οι παρέες που είχε κάνει τελευταία δεν θα τον οδηγούσαν σε καλό. Το
αισθανόταν.
Κάτι άσχημες λέξεις, συμπεριφορές, προσβολές μέχρι απειλές . Κι αυτός δεν έφευγε
δεν ξεκολλούσε απ’ αυτούς.
Στην αρχή μια μικρή κλοπή, αργότερα μια μεγαλύτερη και τέλος οι χειροπέδες.
Μακάρι να μπορούσε να γυρίσει το ρολόι πίσω… Και τι δεν θα έδινε. Να ακούσει μια
φορά τους γονείς του. Μία φορά.
Τους έβλεπε που ανησυχούσαν με την αλλαγμένη και παράξενη συμπεριφορά του.
Του μιλούσαν αλλά δεν τους άκουγε ούτε τους έβλεπε.
Μακάρι να τους άκουγε έστω για μία φορά.
Τώρα όμως μια τελεία έχει μπει στη ζωή του. Μια τεράστια μαύρη τελεία που δεν
αφήνει μια χαραμάδα φως για να μπει και να την γλυκάνει και να την ταρακουνήσει.
Ο Θωμάς τα βράδια δεν κοιμάται. Προσπαθεί να καταλάβει τον εαυτό του. Δεν μιλάει
με κανέναν. Δεν θέλει να μιλήσει.
Ντρέπεται και λυπάται για όλα αυτά που έκανε. Για τους γονείς του που
στενοχώρησε…
Θέλει να συνεχίσει τα όνειρά του από εκεί που τα άφησε.
«Είναι καλό παιδί ο Θωμάς», άκουσε τον μπαμπά του να λέει.
«Μαμά, μπαμπά σας αγαπώ!» Κραυγάζει μια φωνούλα μέσα του.
Με τον μόνο που μιλάει είναι τον ιερέα που επισκέπτεται τις
φυλακές. Μόνον αυτόν δέχτηκε να δει να του τα πει όλα! Να ανοίξει
την καρδιά του και να αφήσει το βαρύ φορτίο που έχει στα πόδια του
Κυρίου.
Γιατί έτσι του είπε. «Άφησέ τα όλα πάνω του! Αυτός θα σε
γιατρέψει και θα σε οδηγήσει εκεί που θέλεις. «
Κι ο Θωμάς τα εξομολογήθηκε όλα! Κι ένιωσε γερός και δυνατός!
Ο Θωμάς πήρε στα χέρια του την εικονίτσα του Χριστού που του
έδωσε ο ιερέας.
Πάνω της έλεγε με μεγάλα γράμματα: «Καινά ποιώ πάντα».
-Τι σημαίνει αυτό πάτερ; Τον ρώτησε.
-Ο Χριστός, Θωμά, μας υποσχέθηκε ότι αν τον αφήσεις και μπει
στη ζωή σου θα τα κάνει όλα καινούρια.
-Και γίνεται αυτό;
-Τα πάντα είναι δυνατά για τον Θεό και Πατέρα μας! Αν τον
αγαπήσεις και τον πιστέψεις θα ζήσεις μια νέα ζωή καινούρια μακριά
από οτιδήποτε παλιό. Μια ζωή φωτεινή, λαμπρή και καθαρή μακριά από την αμαρτία,
την απάτη, την κλοπή, το σκοτάδι και κάθε κακό.
-Και τι χρειάζεται για να το καταφέρω;
-Μετάνοια, παιδί μου. Το έλεος του Κυρίου είναι άπειρο και η αγκαλιά του είναι
ανοιχτή για κάθε παραστρατημένη και μετανιωμένη ψυχή.
Τρεις λέξεις που δεν φεύγουν από το μυαλό του, του δίνουν ελπίδα που άνοιξαν
σιγά τις χαραμάδες για να μπει το φως και να αρχίσει τα όνειρά του.
Καινά Ποιώ Πάντα… Τρεις λέξεις που έφεραν τον ουρανό στη γη που είναι αυτός
για να λουστεί από το Θείο Φως.
Ναι Κύριε! Εδώ είμαι για σένα! Ψιθύρισε ο Θωμάς
Σταυρούλας Δημητριάδη, δασκάλας
Σάββατο 14 Μαρτίου 2026
Τα χαρίσματα της Θεοτόκου (Σύντομη ομιλία του π. Θεοδώρου -13-3-2026)
Παρασκευή 13 Μαρτίου 2026
ΟΙ ΠΟΙΜΈΝΕΣ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ (κατά τον άγιο Σιλουανό ) - Ομιλία του Μητρ. Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου
Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
Μία ομιλία που θα ρέπει να την ακούσουν ΟΛΟΙ
οι χριστιανοί, ποιμένας και ποίμνιο. Ακούστε τη με προσοχή.
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ:
https://anatolika1.blogspot.com/2026/03/blog-post_11.html?fbclid=IwY2xjawQhCZxleHRuA2FlbQIxMQBicmlkETBXZ2p0UUN0eU5JVEtES3dic3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHr5FMU9kf6xAkHxVcB6Uw3SMkdZI8DN0FvjIMoVV1igmFE5ypk8r4mEL_aGE_aem_gnlDZjkXDnVPoYlV6LUQdAΠραγματοποιήθηκε με επιτυχία η Ετήσια Γενική Συνέλευση των μελών του "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ"
Την Πέμπτη, 12 Μαρτίου, το απόγευμα, στο Πνευματικό Κέντρο της Μητρόπολεως Δημητριάδος πραγματοποιήθηκε η ετήσια απολογιστική Συνέλευση των μελών του Συλλόγου Συμπαράστασης Κρατουμένων Βόλου «Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ» για το έτος 2025. Η Συνέλευση ξεκίνησε με προσευχή από τον Πρόεδρο Πρωτοπρεσβύτερο π. Θεόδωρο Μπατάκα και την εκλογή προεδρείου, στο οποίο συμμετείχαν οι: κ. Ευριπίδης Κολτσιδόπουλος, κ. Βλάσιος Βολιώτης και κ. Αγγελική Μάνη-Τέρπου.
Στη συνέχεια το μέλος της Εξελεγκτικής Επιτροπής κ.Μαρία Παπαπολυβίου ανέγνωσε το πόρισμα του οικονομικού ελέγχου που πραγματοποίησε η Επιτροπή και η Ταμίας του Συλλόγου κ. Ελένη Σούκια παρουσίασε στοιχεία του προϋπολογισμού για το έτος 2026. Το σώμα της Συνέλευσης ενέκρινε παμψηφεί και τα δύο. ‘Έπειτα πήρε το λόγο ο Πρόεδρος, π. Θεόδωρος, ο οποίος αναφέρθηκε αναλυτικά στις δράσεις του Συλλόγου, ώστε τα μέλη να σχηματίσουν μια σφαιρική και ολοκληρωμένη εικόνα για το έργο που επιτελείται σε όλους τους τομείς, τόσο στη συμπαράσταση των κρατουμένων και των οικογενειών τους και στη στήριξη αστέγων και απόρων.
Ακολούθησε γόνιμη συζήτηση με τα μέλη, όπου αναφέρθηκαν εμπειρίες από την ευεργετική παρουσία του «Ε» στο χώρο των φυλακών και κατατέθηκαν ιδέες και προτάσεις για εμπλουτισμό των δράσεων του Συλλόγου στο παρόν και στο μέλλον. Το Δ/Σ άκουσε με ενδιαφέρον τις προτάσεις και δήλωσε την πρόθεσή του να υλοποιήσει ό,τι είναι εφικτό, λαμβάνοντας υπόψη και την προθυμία μελών να σταθούν αρωγοί στην προσπάθεια.
ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ - Ο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΣΕ 60’’
"Επάνω στο Σταυρό η Αγάπη νίκησε θάνατο, νίκησε το κακό.
Ο Χριστός άνθρωπος σαν κι εμάς και Θεός ανέβηκε επάνω στον Σταυρό φθάνοντας στην έσχατη ανθρώπινη ταπείνωση.
Κι ο Σταυρός από τότε είναι για τον κάθε χριστιανό το σύμβολο της θυσίας.
Είναι ταυτόχρονα η βεβαιότητα της Αναστάσεως, είναι η βοήθεια και η απαντοχή.
Είναι η βεβαιότητα ότι ο καθένας μας, μπορούμε να φέρουμε στους ώμους τον Σταυρό της προσωπικής μας ζωής, μπορούμε να σταυρώσουμε τον εγωισμό μας.
Μπορούμε να σταθούμε συνοδοιπόροι κάθε ανθρώπου που έχει και τον δικό του σταυρό.
Τούτη την Κυριακή αντλούμε βοήθεια για να φτάσουμε στο τέλος.
Ο Σταυρός του Χριστού οδηγεί αποφασιστικά στην Ανάσταση, Αμήν!"
..........................................
Παρακολουθήστε το σύντομο βιντεάκι που ετοίμασε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ.Ιγνάτιος, για την Γ΄ Κυριακή των Νηστειών, Της Σταυροπροσκυνήσεως.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
