"Περί αγγέλων και δαιμόνων - Η επιστολή του Χριστού" (Η 2η ομιλία στη Σχολή Γονέων Αγίου Νικολάου Βόλου-19 10 2026)

Μία ενδιαφέρουσα ομιλία του π. Θεοδώρου Μπατακα,με θέμα: Η ζωή των αγγέλων και των δαιμόνων κ΄ η λεγόμενη επιστολή του Χριστού

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Τι πρέπει να μας χαροποιεί (σύντομο κήρυγμα του π. Θεοδώρου -18-10-2026)

Μία ενδιαφέρουσα και σύντομη ομιλία για το θέμα της χαράς των χριστιανών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

«Τα σκουπίδια της ψυχής και η δύναμη της μετάνοιας»,

Είναι αλήθεια πως ο νους και η καρδιά του ανθρώπου μπορούν να σκοτισθούν και να μολυνθούν πνευματικά από τους εμπαθείς λογισμούς, όταν αυτός τους αποδέχεται και συγκατατίθεται σε αυτούς, από τις αμαρτωλές επιθυμίες, τα πάθη και τις ποικίλες μορφές αμαρτωλής εξάρτησης. Δεν είναι, βέβαια, κάθε λογισμός αμαρτία· εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι η στάση που κρατούμε απέναντί του, αν γίνει δικός μας λογισμός και το κατά πόσον του επιτρέπουμε να κυριαρχήσει μέσα μας. Αν μπορούσαμε να δούμε με τα μάτια μας την πραγματική κατάσταση της ψυχής μας, ίσως να διαπιστώναμε με πόση ανάγκη έχουμε την κάθαρση, τη μετάνοια και τη χάρη του Θεού.

Στην καθημερινή μας ζωή υπάρχουν εικόνες που μπορούν να μας προβληματίσουν και να μας διδάξουν σημαντικές πνευματικές αλήθειες. Ο καθένας μας φροντίζει, όσο μπορεί, να διατηρεί καθαρό το σπίτι του, το σώμα του και την ενδυμασία του. Η καθαριότητα απαιτεί κόπο, επιμέλεια, συνέπεια και διάκριση. Δεν αδιαφορούμε για όσα μπορούν να αλλοιώσουν την εικόνα του εξωτερικού μας χώρου· πόσο περισσότερο, λοιπόν, οφείλουμε να ενδιαφερόμαστε για την κατάσταση του εσωτερικού μας ανθρώπου, για τον νου, την καρδιά και τη συνείδησή μας!

Αυτές οι σκέψεις γεννήθηκαν μέσα μου καθώς έκανα τον περίπατό μου στην παραλία και αντίκριζα τη θλιβερή εικόνα που δημιουργούσε η συσσώρευση απορριμμάτων: πλαστικά μπουκάλια, χαρτιά, αποτσίγαρα και τόσα άλλα αντικείμενα, για την απόρριψη των οποίων υπάρχουν οι ειδικοί κάδοι του Δήμου. Η αδιαφορία για την καθαριότητα του δημόσιου χώρου αποτελεί μια κακή συνήθεια που δικαιολογημένα μας προβληματίζει. Ωστόσο, η εικόνα αυτή μπορεί να γίνει και αφορμή για έναν βαθύτερο πνευματικό προβληματισμό.

Όπως δεν είναι σωστό να αφήνουμε τα σκουπίδια να συσσωρεύονται στο φυσικό περιβάλλον, έτσι δεν πρέπει να επιτρέπουμε να συσσωρεύονται μέσα μας οι εμπαθείς λογισμοί, η κακία, η μνησικακία, ο φθόνος, η υπερηφάνεια και κάθε τι που απομακρύνει την καρδιά μας από τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Η πνευματική ζωή απαιτεί διαρκή εγρήγορση, αυτογνωσία, προσευχή και αγώνα. Προπάντων, απαιτεί ταπείνωση, ώστε να αναγνωρίζουμε τα σφάλματά μας και να μην εφησυχάζουμε μπροστά στις αδυναμίες μας.

Η κάθαρση της ψυχής, όμως, δεν είναι έργο αποκλειστικά της δικής μας προσπάθειας ούτε αποτέλεσμα μιας απλής εξωτερικής τακτοποίησης. Είναι καρπός της μετανοίας και της συνεργίας μας με τη χάρη του Θεού. Με ειλικρινή μετάνοια, προσευχή και συμμετοχή στη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας, ιδιαίτερα με το Μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως και τη Θεία Ευχαριστία, ο άνθρωπος αγωνίζεται να θεραπεύσει τις πληγές της αμαρτίας και να ανακαινίσει την ύπαρξή του.

Ο Θεός δεν μας καλεί απλώς να φαίνεται καθαρή η ζωή μας εξωτερικά, αλλά να καθαρίζεται και να φωτίζεται η καρδιά μας, ώστε να γίνεται κατοικητήριο της χάριτός Του. Ας μη φροντίζουμε, λοιπόν, μόνο για την καθαριότητα του περιβάλλοντος χώρου μας, αλλά ας μεριμνούμε καθημερινά και για την πνευματική καθαρότητα του έσω ανθρώπου. Γιατί η ψυχή που μετανοεί με ειλικρίνεια, ταπεινώνεται και στρέφεται προς τον Χριστό μπορεί, με τη χάρη Του, να ανακαινισθεί και να λάμψει με το φως της αγάπης Του...

π. Θεόδωρος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

«Αγκυροβόλησε το σκάφος της ζωής σου σε στέρεες βάσεις».

Όλα τα σκάφη, μικρά ή μεγάλα, όταν πλησιάζουν στο λιμάνι, αναζητούν ένα κατάλληλο σημείο για να αγκυροβολήσουν. Ο άνεμος και τα θαλάσσια ρεύματα μπορεί να τα παρασύρουν προς τα βράχια ή την προκυμαία και να προκαλέσουν ζημιές. Γι’ αυτό, εκτός από την άγκυρα που ρίχνουν από την πρύμνη, δένουν την πλώρη με γερά σχοινιά σε ειδικούς κρίκους, στερεωμένους στην προκυμαία. Έτσι, το σκάφος παραμένει στη θέση του, ακόμη κι όταν η θάλασσα έχει έντονο κυματισμό.

Κάτι ανάλογο χρειάζεται να κάνουμε κι εμείς στο ταξίδι της ζωής μας. Η ζωή μοιάζει με μια απέραντη θάλασσα, που πολλές φορές γίνεται φουρτουνιασμένη και δύσκολη. Σε αυτό το ταξίδι, που διαρκεί μέχρι την ώρα που ο Κύριος θα μας καλέσει κοντά Του, ο καθένας μας καλείται να χαράξει τη δική του πορεία, με προσοχή και υπευθυνότητα, επιλέγοντας σωστά τους ανθρώπους και τα στηρίγματα στα οποία θα στηριχθεί.

Όπως ένα πλοίο χρειάζεται ένα ασφαλές αγκυροβόλιο για να αντέξει στους δυνατούς ανέμους και τα κύματα, έτσι κι εμείς έχουμε ανάγκη από ένα σταθερό στήριγμα στις δυσκολίες της ζωής. Αυτό το στήριγμα το βρίσκουμε στην Εκκλησία του Χριστού, κοντά στον Θεό, μέσα από την προσευχή, τη λατρεία και τη συμμετοχή μας στη ζωή της Εκκλησίας. Εκεί αντλούμε δύναμη, παρηγοριά και ελπίδα, ακόμη κι όταν οι δοκιμασίες μοιάζουν δύσκολες και οι δυσκολίες μάς κλονίζουν.

Όταν εμπιστευόμαστε τη ζωή μας στον Χριστό και προσπαθούμε να ακολουθούμε τον δρόμο Του, δεν σημαίνει πως θα λείψουν οι φουρτούνες. Σημαίνει, όμως, πως δεν θα τις αντιμετωπίζουμε μόνοι μας. Η πίστη μάς δίνει κουράγιο να συνεχίζουμε την πορεία μας, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές.

Ας μην αφήσουμε, λοιπόν, το πλοίο της ζωής μας να παρασύρεται από τους ανέμους και τα κύματα του κόσμου. Ας φροντίσουμε να ρίξουμε την άγκυρά μας εκεί όπου καμιά φουρτούνα δεν μπορεί να σβήσει την ελπίδα μας: κοντά στον Χριστό. Γιατί οι δυσκολίες δεν θα λείψουν από το ταξίδι μας, ούτε η θάλασσα θα είναι πάντοτε γαλήνια. Εκείνο που έχει σημασία είναι να έχουμε τον Χριστό Κυβερνήτη και την Εκκλησία Του λιμάνι μας. Τότε, ακόμη κι όταν όλα γύρω μας μοιάζουν να κλονίζονται, θα έχουμε πού να στηριχθούμε, από πού να αντλήσουμε δύναμη και προς τα πού να κατευθύνουμε την πορεία μας. Ας μην ξεχνούμε ποτέ: το σημαντικό δεν είναι να μην περάσουμε από φουρτούνες, αλλά να μη χάσουμε τον Χριστό από το τιμόνι της ζωής μας.

π. Θεόδωρος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Από τη μουσική παράδοση της Μ. Ασίας στον σύγχρονο ηλεκτρονικό ήχο: Ο Κωνσταντίνος Μπατάκας / Kostas B. παρουσιάζει το «Kanarini»

Ο Κωνσταντίνος Μπατάκας, εκπαιδευτικός και δημιουργός με έντονη παρουσία σε εκπαιδευτικές και καλλιτεχνικές δράσεις, παρουσιάζει το νέο του μουσικό εγχείρημα με το καλλιτεχνικό όνομα Kostas B.

Παράλληλα με την πολυετή του παρουσία στον χώρο της εκπαίδευσης, ο Κωνσταντίνος Μπατάκας δραστηριοποιείται εδώ και αρκετά χρόνια στον χώρο της ηλεκτρονικής μουσικής παραγωγής, έχοντας στο ενεργητικό του αρκετές προσωπικές κυκλοφορίες σε ψηφιακές μουσικές πλατφόρμες. Η μουσική αποτελεί για τον ίδιο έναν ακόμη χώρο δημιουργικής έκφρασης, μέσα από τον οποίο εξερευνά διαφορετικά είδη και ήχους.

Το «Kanarini» αποτελεί μια σύγχρονη μουσική προσέγγιση στο παλιό μικρασιάτικο τραγούδι «Καναρίνι Μου Γλυκό» που ηχογραφήθηκε πρώτη φορά από τη Ρόζα Εσκενάζυ το 1934, επιχειρώντας να δημιουργήσει έναν διάλογο ανάμεσα στη μουσική μνήμη της Μικράς Ασίας και τη σύγχρονη ηλεκτρονική μουσική.

Με σεβασμό στον χαρακτήρα και την ατμόσφαιρα του αρχικού τραγουδιού, ο Κωνσταντίνος Μπατάκας μεταφέρει τη μελωδία σε ένα διαφορετικό ηχητικό περιβάλλον, μέσα από downtempo grooves, ατμοσφαιρικές υφές και σύγχρονη ηλεκτρονική παραγωγή. Το αποτέλεσμα δεν επιχειρεί να αντικαταστήσει το παλιό, αλλά να το ξανασυστήσει στο σήμερα.

«Η μουσική της Μικράς Ασίας είναι ένας ήχος που κουβαλάει ιστορία, μνήμες και συναισθήματα. Πάντα με γοήτευε η ιδέα του πώς αυτή η μουσική μπορεί να συναντήσει τον σύγχρονο ήχο. Έτσι γεννήθηκε το Kanarini: ως μια προσπάθεια να μεταφέρω ένα τραγούδι από μια άλλη εποχή σε ένα διαφορετικό μουσικό τοπίο, χωρίς να χαθεί η ψυχή του.»

Στο τραγούδι συμμετέχει φωνητικά ο Βαλάντης Σταθάκης / Valedino, δίνοντας τη δική του ερμηνευτική προσέγγιση στη νέα εκδοχή του τραγουδιού.

Η μουσική παραγωγή, η ενορχήστρωση και η σύγχρονη διασκευή φέρουν τη μουσική υπογραφή του Kostas B.

Το «Kanarini — DUB / 1.0» αποτελεί το πρώτο μέρος ενός ευρύτερου μουσικού concept, μέσα από το οποίο ο δημιουργός εξερευνά διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους η μουσική παράδοση μπορεί να συνομιλήσει με τον σύγχρονο ηλεκτρονικό ήχο.

Η κυκλοφορία είναι διαθέσιμη από 16 Οκτωβρίου 2026 στις ψηφιακές μουσικές πλατφόρμες.

Kostas B x Valedino — Kanarini
DUB / 1.0

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ: https://www.youtube.com/watch?v=9k6eNqh4qyI

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ (π. Δημητρίου Μπόκου)

Ο ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ, Ο ΙΑΤΡΟΣ

Πρωτεύοντα ρόλο και ισάξιο έργο με αυτό των δώδεκα

αποστόλων επιτέλεσε και ο άγιος Λουκάς ο ιατρός (18 Οκτ.), αφού

αναδείχθηκε απόστολος και αυτός, από την ευρύτερη ομάδα των

εβδομήκοντα αποστόλων, αλλά και ευαγγελιστής.

Όπως διαβεβαιώνει ο ίδιος για τον εαυτό του, ανήκε σε αυτούς

που παρακολούθησαν «άνωθεν πάσιν ακριβώς», ήταν δηλαδή και

αυτός αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας για όσα είπε και έπραξε ο

Ιησούς κατά την τριετή δημόσια δράση του, από τη βάπτισή του στον

Ιορδάνη μέχρι την Ανάληψή του στο όρος των Ελαιών, «από του

βαπτίσματος Ιωάννου έως της ημέρας ης ανελήφθη αφ’ ημών».

Ιδιαίτερα η μαθητεία του αυτή τον ανέδειξε ένθερμο «μάρτυρα της

αναστάσεως αυτού», συναποφέροντας και ως πολύτιμο καρπό τα δύο

ιερά και με τρόπο υποδειγματικό γραμμένα θεόπνευστα κείμενά του,

το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο και τις Πράξεις των Αποστόλων (Λουκ. 1, 1.

Πράξ. 1, 22).

Αλλά και ο Χριστός επιβράβευσε τη συνέπεια του αποστολικού

φρονήματος του Λουκά κατά τρόπο μοναδικό. Του φανερώθηκε

αναστημένος κατά την πρώτη μέρα της Αναστάσεως, πριν ακόμα

φανερωθεί στον στενό κύκλο των ένδεκα μαθητών του. Αυτό έγινε

κατά τη γνωστή εκείνη πορεία του Λουκά και του Κλεόπα προς

Εμμαούς, ένα χωριό που απείχε από την Ιερουσαλήμ «σταδίους

εξήκοντα», κοντά 11 χιλιόμετρα.

Οι δυο μαθητές πορεύονταν σκυθρωποί, καταστενοχωρημένοι.

Μιλούσαν για τα τελευταία γεγονότα που τους είχαν συγκλονίσει, με

αποκορύφωμα τον σταυρικό θάνατο του Χριστού. Αυτοί περίμεναν

ότι ο Ιησούς, ως Μεσσίας, θα έσωζε το έθνος τους από τη δουλεία

των Ρωμαίων. Εκεί που είχαν αναπτερωθεί οι ελπίδες τους για μια

ένδοξη αποκατάσταση του Ισραήλ, όλα χάθηκαν σε μια στιγμή,

οριστικά, ανεπιστρεπτί, αμετάκλητα. Μια βαθειά απογοήτευση γέμισε

τις ψυχές τους. Βρέθηκαν μόνοι, αδύναμοι, πολύ χειρότερα από πριν,

με μια ισχυρή αίσθηση θεοεγκατάλειψης να πλημμυρίζει το είναι

τους.

Τότε ο Χριστός βρέθηκε απρόσμενος συνοδοιπόρος δίπλα τους.

«Εγγίσας συνεπορεύετο αυτοίς». «Εν ετέρα μορφή», παραλλαγμένος, για

να μην τον αναγνωρίσουν. Τους έδωσε να καταλάβουν ότι η Βασιλεία

του «ουκ έστιν εκ του κόσμου τούτου». Άνοιξε τον νου τους για να

κατανοούν το πνεύμα των Γραφών και των προφητειών, «πάντα τα

περί αυτού γεγραμμένα». Και τελικά πήρε την κανονική του μορφή

μπροστά τους, αναστημένος, ολοζώντανος (Λουκ. 24, 13-35. Μάρκ. 16, 12.

Ιω. 18, 36. Πράξ. 13, 29).

Η συνάντηση αυτή έκανε τον Λουκά φλογερό κήρυκα της

Αναστάσεως. Στο εξής η ζωή του υπήρξε μια σταθερή διαρκής

συμπόρευση με τον αναστημένο Χριστό. Αφιερώθηκε εξ ολοκλήρου

στο να μαρτυρεί, έργω, λόγω και γραφή, το ανερμήνευτο, υπέρλογο

γεγονός της Αναστάσεως.

Και εκεί που οι δυσκολίες, οι διωγμοί ή το δέλεαρ των κοσμικών

απολαύσεων λύγισαν πολλούς, ο απόστολος Λουκάς παρέμεινε

ακλόνητος. Έγινε διά βίου πιστός ακόλουθος, αγαπητός και άριστος

συνεργάτης του μεγάλου αποστόλου Παύλου. Ο ίδιος ο Παύλος δίδει

μαρτυρία γι’ αυτόν, λέγοντας ότι άλλοι βοηθοί του τον εγκατέλειψαν,

ο Λουκάς όμως τον συνόδευε πιστά. «Δημάς με εγκατέλιπεν αγαπήσας

τον νυν αιώνα…, Λουκάς εστι μόνος μετ’ εμού» (Β΄ Τιμ. 4, 10-11).

Η συνάντηση με τον Χριστό αλλοιώνει τον άνθρωπο. Κάνει τον

αδύναμο ισχυρό, τον φοβισμένο παντοδύναμο λέοντα. Ενώ πρώτα ο

άνθρωπος έτρεμε τον θάνατο, τώρα ο θάνατος τρέμει τον άνθρωπο.

Όχι τον κάθε άνθρωπο. Αλλά μόνο αυτόν που βαστάζει τον

Σταυρό του Χριστού, όπως οι απόστολοι.

Και συμπορεύεται σε όλα με τον Αναστάντα Χριστό. Όπως ο

άγιος Λουκάς.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ - Ο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΣΕ 60’’

"Εορτή του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά, του μαθητή του Παύλου. Αυτός, γιατρός και Έλληνας, καταγράφει το ευαγγέλιο με ακρίβεια, και μάλιστα στα θέματα της ιατρικής φαίνεται καθαρά ότι είναι αυτός ο γιατρός της εποχής, που καταγράφει και περιγράφει την ασθένεια των ανθρώπων τη σωματική, αλλά, μας δείχνει και μας δίνει τον Χριστό που σώζει τους ανθρώπους στην ψυχή και στο σώμα. Μας μίλησε για την Παναγία και τον Ευαγγελισμό της, μας έδωσε το κήρυγμα του Ιωάννη του Βαπτιστή και βέβαια μας διέσωσε τις περιοδείες του Αποστόλου Παύλου, γιατί ήτανε και αυτός μαζί. Είναι αυτός που μας δίνει την Αλήθεια του Χριστού, τον Λόγο του Θεού. Εμείς τον μελετάμε; Διαβάζουμε το Ευαγγέλιο του Λουκά; Ξέρουμε τις περιοδείες του Αποστόλου Παύλου; Είναι ένα δώρο στη ζωή μας, να σταθούμε. Γιατί εκεί υπάρχει η Αλήθεια της πίστεώς μας, ο ίδιος ο Χριστός".

 

Παρακολουθήστε το σύντομο βιντεάκι που ετοίμασε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ.Ιγνάτιος, για την Κυριακή του Ευαγγελιστού Λουκά.

 

Δείτε εδώ: https://www.youtube.com/embed/XKDrgcOjDQU

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

«Τα σκάνδαλα στην Εκκλησία και η ευθύνη για τη διαφύλαξη της ενότητας»

Δυστυχώς, και στις ημέρες μας εμφανίζονται ιερατικά σκάνδαλα, τα οποία δημοσιοποιούνται μέσω των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και σκανδαλίζουν το πλήρωμα της Εκκλησίας. Στο άκουσμα αυτών των αρνητικών ειδήσεων, οι πιστοί θλίβονται και πονούν εσωτερικά. Ορισμένες φορές, μάλιστα, προκαλούνται διχασμοί μεταξύ των χριστιανών, οι οποίοι πλήττουν την ενότητα της Εκκλησίας και ενδέχεται να κλονίσουν την πίστη των ανθρώπων, οδηγώντας τους στην πλάνη, στο σχίσμα και στην απομάκρυνση από την εκκλησιαστική ζωή.

Τι λέγει ο Χριστός; «Οὐαὶ τῷ κόσμῳ ἀπὸ τῶν σκανδάλων…» (Κατά Ματθαίον 18:7). Ο Χριστός αναγνωρίζει ότι τα σκάνδαλα αποτελούν οδυνηρή πραγματικότητα, αλλά συγχρόνως προειδοποιεί για τη σοβαρή ευθύνη εκείνων που τα προκαλούν. Ιδιαίτερα βαρύ είναι το σκάνδαλο όταν η συμπεριφορά κάποιου βλάπτει την πίστη, κλονίζει την εμπιστοσύνη των πιστών και τραυματίζει την πνευματική ζωή των ανθρώπων, αλλά και την ενότητα της Εκκλησίας. «Αλίμονο, λοιπόν, όταν το σκάνδαλο προκαλείται από έναν κληρικό, ο οποίος καλείται με τη ζωή και το παράδειγμά του να οδηγεί τους πιστούς στον Χριστό και όχι να γίνεται αιτία σκανδαλισμού τους.»

Η Ορθόδοξη Εκκλησία μάς καλεί στην αλήθεια, στη μετάνοια, στη δικαιοσύνη, στην υπακοή και στην ταπεινοφροσύνη. Η υπακοή στον κανονικό Επίσκοπο, η διαφύλαξη της ορθής πίστεως και η αντιμετώπιση των σκανδάλων απαιτούν εκκλησιαστική διάκριση, υπευθυνότητα και εξέταση σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες. Σκοπός δεν είναι η προστασία προσώπων ή αξιωμάτων, αλλά η θεραπεία των πληγών, η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και η διαφύλαξη της ενότητας του εκκλησιαστικού σώματος.

Κανείς δεν δικαιούται να χαρακτηρίζει αυθαίρετα έναν Επίσκοπο, έναν άλλο κληρικό ή έναν λαϊκό ως αιρετικό. Η κρίση περί αιρέσεως δεν πρέπει να βασίζεται σε προσωπικές απόψεις, υποψίες ή ιδιωτικές ερμηνείες, αλλά να εξετάζεται με βάση την Ορθόδοξη πίστη, την Ιερά Παράδοση και τους Ιερούς Κανόνες. Η συνοδική κρίση αποτελεί τον κατεξοχήν θεσμικό τρόπο με τον οποίο η Εκκλησία διατυπώνει επίσημα τη θέση της σε δογματικά ζητήματα και αντιμετωπίζει περιπτώσεις αιρέσεως.

Γι’ αυτό απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή και εκκλησιαστική υπευθυνότητα, ώστε κανείς να μην οικειοποιείται την αρμοδιότητα της επίσημης εκκλησιαστικής κρίσεως ούτε να προκαλεί διχασμό και σχίσματα μεταξύ των πιστών με αυθαίρετους χαρακτηρισμούς και ατεκμηρίωτες κατηγορίες. Η αντιμετώπιση των εκκλησιαστικών σκανδάλων δεν επιτυγχάνεται με τη συγκάλυψη, αλλά ούτε και με την αυθαίρετη καταδίκη προσώπων. Απαιτεί αλήθεια, δικαιοσύνη, μετάνοια και σεβασμό στην κανονική τάξη της Εκκλησίας. Έτσι διαφυλάσσεται η ενότητα του εκκλησιαστικού σώματος και προστατεύεται το πλήρωμα της Εκκλησίας από τον σκανδαλισμό και τη σύγχυση.

π. Θεόδωρος Β.  Μπατάκας

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Εκοιμήθη ο Πρωτοπρεσβύτερος Απόστολος Αμβράζης

Με αισθήματα βαθύτατης θλίψεως, η Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος και Αλμυρού αναγγέλλει την εις Κύριον εκδημία του μακαριστού Πρωτοπρεσβυτέρου π. Αποστόλου Αμβράζη, ο οποίος επί σειρά δεκαετιών διακόνησε με αφοσίωση, ιερατικό ζήλο και αγάπη την Ορθόδοξη Εκκλησία και τον απόδημο Ελληνισμό στη Γερμανία.

Ο μακαριστός π. Απόστολος γεννήθηκε το 1946 και καταγόταν από την περιοχή της Καρδίτσας. Από το 1956 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στον Βόλο, με τον οποίο διατήρησε στενούς δεσμούς σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Ήταν φιλόλογος και θεολόγος, με ιδιαίτερη επιστημονική κατάρτιση, την οποία αξιοποίησε στην πολυετή εκπαιδευτική και εκκλησιαστική του πορεία. Σύζυγός του ήταν η πρεσβυτέρα Κωνσταντίνα Ρεβενήσιου, μαθηματικός, η οποία στάθηκε στο πλευρό του κατά την πορεία της ζωής και της διακονίας του.

Η ιερατική του πορεία συνδέθηκε άρρηκτα με την Ιερά Μητρόπολη Γερμανίας και ιδιαίτερα με την Ενορία του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου στην πόλη Χέρτεν (Herten), όπου υπηρέτησε επί πολλά έτη ως εφημέριος, αναπτύσσοντας σημαντικό ποιμαντικό, πνευματικό και κοινωνικό έργο.

Κατά τη διάρκεια της διακονίας του εργάστηκε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την πνευματική καλλιέργεια των ομογενών, τη διατήρηση της ορθόδοξης πίστης, της ελληνικής γλώσσας και των πατροπαράδοτων αξιών, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη διατήρηση των δεσμών των Ελλήνων της διασποράς με την Εκκλησία και την πατρίδα. Η φιλολογική και θεολογική του παιδεία αποτέλεσε πολύτιμο εφόδιο στην ποιμαντική του προσφορά.

Σταθμό στην ιερατική του πορεία αποτέλεσε η ανέγερση του περικαλλούς Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου στο Χέρτεν, έργο στο οποίο πρωτοστάτησε με προσωπικούς αγώνες, επιμονή και τη συνεργασία των ενοριτών και των ευεργετών της ελληνικής κοινότητας. Η θεμελίωση του Ιερού Ναού πραγματοποιήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2002, ενώ το 2004 ο Ναός είχε ήδη αρχίσει να εξυπηρετεί τις λατρευτικές ανάγκες των πιστών. Το 2008 πραγματοποιήθηκαν τα επίσημα εγκαίνιά του, επισφραγίζοντας μια μακρά περίοδο προσπαθειών και θυσιών.

Παράλληλα, σημαντική υπήρξε η συμβολή του στην ανάπτυξη των ενοριακών εγκαταστάσεων και του Πνευματικού Κέντρου, που αποτέλεσαν σημεία αναφοράς για την εκκλησιαστική, πνευματική και κοινωνική ζωή των ομογενών της περιοχής.

Η προσφορά του στην Εκκλησία και στον Ελληνισμό της διασποράς έτυχε ιδιαίτερης αναγνώρισης. Το 2016 τιμήθηκε από την Ομοσπονδία Θεσσαλικών Συλλόγων Ευρώπης «Βασίλης Τσιτσάνης» για τη συμβολή του στη διατήρηση της Ορθοδοξίας, των ελληνικών παραδόσεων και των δεσμών των ομογενών με την ιδιαίτερη πατρίδα τους.

Μετά την ολοκλήρωση της πολυετούς διακονίας του στη Γερμανία, ο μακαριστός π. Απόστολος επέστρεψε το 2021 στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στον Βόλο. Κατά το διάστημα του ίδιου έτους προσέφερε τις ιερατικές του υπηρεσίες στον Ιερό Ναό Αγίου Μοδέστου Μελισσατίκων, της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού, συνεχίζοντας, έστω και για σύντομο χρονικό διάστημα, την ποιμαντική του διακονία στην Τοπική μας Εκκλησία.

Ο μακαριστός Πρωτοπρεσβύτερος Απόστολος Αμβράζης υπήρξε ένας κληρικός με σημαντική θεολογική και φιλολογική συγκρότηση, που αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στη διακονία της Εκκλησίας και στην πνευματική στήριξη των Ελλήνων της ξενιτιάς. Η ανέγερση του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου στο Χέρτεν και η πολυετής προσφορά του στην ομογένεια αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη της ιερατικής του πορείας.

Η Εξόδιος Ακολουθία του μακαριστού Πρωτοπρεσβυτέρου π. Αποστόλου Αμβράζη θα τελεστεί την Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026, στις 10.30 π.μ., στον Ιερό Ναό Αγίου Μοδέστου Μελισσατίκων, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου  Ποιμενάρχου μας κ. Ιγνατίου.

Της Εξοδίου Ακολουθίας θα προηγηθεί η τέλεση του Όρθρου και της Θείας Λειτουργίας, από τις 7.30 έως τις 9.30 π.μ.

Εκ της Ι.Μ.Δ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ