Το τελευταίο μάθημα της Ενορ. Σχολής Γονέων Αγ. Νικολάου Βόλου - 27/04/2026 και εκδρομή

Με την χάρη του Θεού, αγαπητοί μας φίλοι, την ερχόμενη Δευτέρα (27/04) θα ολοκληρωθεί ο κύκλος των ομιλιών μας -για το ιεραποστολικό έτος 2025-2026. Μας αξίωσε ο Θεός να πραγματοποιήσουμε 21 εβδομαδιαίες συνάξεις και εκφωνήσαμε πνευματικές ομιλίες που αναφέρονταν στην Ορθόδοξη πίστη μας. Ήταν μια σπουδαία ευκαιρία να κατηχηθούμε και πάλι σε δογματικά και πρακτικά θέματα που ίσως και να ήταν άγνωστα σε πολλούς. Την ερχόμενη Δευτέρα (27/014) θα πραγματοποιηθεί το τελευταίο μάθημα και να αναγγείλουμε την πραγματοποίηση μιας μονοήμερης Προσκυνηματικής εκδρομής με το εξής πρόγραμμα:

• ΗΜΕΡΑ ΕΞΟΡΜΗΣΗΣ.....: Πέμπτη 14 Μαΐου
• ΤΟΠΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ..: Το υποκατάστημα του ΕΛΤΑ (Δημητριάδος με Αγ,. Νικολάου)
• ΩΡΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ.........: 7:00 π.μ. - 7:15 π.μ. 
• ΩΡΑ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗΣ.........: 7:30 π.μ. 
• ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΑ:

1. Ι. ΜΟΝΗ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ - ΖΑΡΚΟ (λείψανα Αγ Δημήτριου Γκαγκαστάθη )
2. Ι. ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ - ΜΕΤΕΩΡΩΝ
3. ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ (για φαγητό)
4. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΙΜ. ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΒΥΤΟΥΜΑ - ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ

• ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΒΟΛΟ: 7:30 μ.μ. - 8:00 μ.μ.

Ι.ΜΟΝΗ ΒΥΤΟΥΜΑ

Ι.ΜΟΝΗ ΑΓ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΜΕΤΕΩΡΩΝ

Ι.ΜΟΝΗ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ- ΖΑΡΚΟ

Ο ΝΕΟΣ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΑΓΚΑΣΤΑΣΘΗΣ

ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ:
Μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή στον π. Θεόδωρο Μπατάκας
ΜΟΝΟ τα μέλη της Σχολής Γονέων Αγ. Νικολάου Βόλου και 

οι συνεργάτες του Σ.Σ.Κ. Βόλου "Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ". 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ - Ο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΣΕ 60’’

"Χριστός Ανέστη! Κυριακή των Μυροφόρων. Γυναίκες είναι αυτές που τολμούν, παρόλο τον φόβο, να ξεκινήσουν για τον τάφο του Ιησού. Ξέρουν, ότι ο λίθος είναι μέγας και δύσκολα μπορούν αυτές να τον μετακινήσουν. Κι όμως θέλουν να κάνουν το καθήκον τους, γιατί αγαπούν τον Ιησού. Η αγάπη νικάει τον φόβο! Έχει τόλμη! Και ενώ αναρωτιούνται ποιός θα αποκυλίσει τον λίθο; Τελικά ο λίθος είναι αποκεκυλισμένος. Το μνημείο είναι άδειο. Η Αγάπη νίκησε τον θάνατο! Αυτές πρώτες γίνονται αγγελιοφόροι της Ανάστασης του Χριστού! Γιατί ο θάνατος αντιμετωπίζεται με Αγάπη. Η Αγάπη τον νικάει και ο Θεός ανταποκρίνεται στην Αγάπη, δίνοντας στον άνθρωπο την Ανάσταση, την Αθανασία, αυτή που μας χάρισε ο Χριστός! Οι Μυροφόρες μας έφεραν το άγγελμα της Αναστάσεως. Οι Μαθητές μαρτύρησαν για την Ανάσταση. Σήμερα η Ανάσταση του Χριστού μας πλημμυρίζει χαρά, γιατί ξέρουμε ότι τελικά με την Αγάπη νικήσαμε τον θάνατο! Με την Αγάπη του Χριστού κερδίσαμε την Αθανασία! Χριστός Ανέστη!".

..........................................................

Παρακολουθήστε το σύντομο βιντεάκι που ετοίμασε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ.Ιγνάτιος, για την Κυριακή των Μυροφόρων.

 

Δείτε εδώ: https://www.youtube.com/embed/6kAgg6EwLD8

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Το αλκοόλ «σκοτώνει» την νεολαία μας. Στήριγμα και καταφύγιο ο Χριστός (του μαθηματικού Παναγιώτη Μυργιώτη)

Η κοινωνία η σημερινή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως η κοινωνία του μέτρου και της πνευματικής ζωής. Ο κοσμικός τρόπος ζωής, μακριά από τα χριστιανικά πρότυπα θεοποιεί τον ρόλο του σώματος και της «ελευθερίας» του ατόμου. Παραβλέπει την έννοια του προσώπου και διακατέχεται από την ιδέα της ατομικής εγωπάθειας και προβολής ότι έρχεται σε αντίθεση με την Ορθόδοξη ζωή.

Τα μέσα ενημέρωσης και η γενικότερη αντίληψη προβάλλει την άποψη ότι τα παιδιά έχουν ( μόνο ) δικαιώματα και όχι υποχρεώσεις. Ζούνε σε κοινωνία που προβάλλει το χρήμα, την εφήμερη ομορφιά, το χρήμα και την άνετη ζωή χωρίς κόπο. Οι νέοι μας, τα ανήλικα παιδιά μας, δημιουργούν ελπίδες, και πλάθουν όνειρα και μηχανεύονται μέσα να ζήσουν την ζωή πρόωρα. 

Ως μέσα χρησιμοποιούν το σεξ, το κάπνισμα και το ποτό. Συνηθισμένο, δυστυχώς, το φαινόμενο να πληροφορούμαστε για ανήλικα παιδιά μεθυσμένα να καταλήγουν τις μεταμεσονύκτιες ώρες στα νοσοκομεία από άλλα παιδιά, επίσης μεθυσμένα. Δυστυχώς κάποια από αυτά οδηγούνται και στον θάνατο. Πριν γνωρίσουν την ζωή, εγκαταλείπουν τον μάταιο τούτο κόσμο που δεν πρόσφερε ιδανικά και όνειρα στα τρυφερά βλαστάρια και τα οδήγησε στον Άδη. Δεν τα πρόσφεραν οι μεγάλοι σιγουριά και δεν έθεσαν όρια στην ασύδοτη ελευθερία και στον δικαιωματισμό. Δεν τους προσφέραμε αγάπη πραγματική και άδολη, οικογένεια αγαπημένη και σφυραλατημένη από την εν Χριστώ αγάπη, αλλά οικογένεια απλά συνοικούντων ατόμων - συντρόφων και όχι «συζύγων που εφαρμόζουν το «αλλήλων τα βάρη βαστάζετε» και δεν ξεχνούν ότι «ους ο Θεός συνέζευξε άνθρωπος μη χωριζέτω». Τα ανήλικα οδηγούνται στην απόγνωση, όσα δεν έχουν στήριγμα τον Χριστό.

Τα ανήλικα παρασύρονται στο αλκοόλ και στην παραβατικότητα από την κοινωνική περιρρέουσα αντίληψη. Αλκοόλ θα βρούνε σχετικά εύκολα, παρά την απαγόρευση πώλησης σε ανήλικους. Θα βρεθεί ο καλός πωλητής, οι πλαστές ταυτότητες και ο καλοπροαίρετος ενήλικας να τα αγοράσει για τα ανήλικα, για να διασκεδάσουν τα καημένα τα παιδιά. Αδιαφορούν για τις τραγικές συνέπειες της χρήσης του αλκοόλ. Δεν αναφερόμαστε στα τραγικά συμβάντα αλλά και στις περιπτώσεις της κατανάλωσης ποσότητας που δεν οδηγεί στη μέθη. Ο τρυφερός σε ανάπτυξη νεανικός οργανισμός δεν μπορεί να το αντέξει με αποτέλεσμα να προκαλούνται βλάβες στον εγκέφαλο και στο σώμα γενικότερα. 

Δεν αναφερόμαστε στην έξη του αλκοολισμού και στην εξάρτηση από αυτό. Αν αρχίσει το ανήλικο να πίνει ο επιτήδειος θα του προσφέρει και το τσιγάρο και στην ευφρόσυνη κατάσταση θα αναζητήσει ή και θα του προσφερθεί και η ηδονή του σεξ, δηλαδή ανοίγει ο δρόμος για πορνεία. Ανησυχητικά τα ευρήματα έρευνας ότι ανήλικα 16 χρονών καταναλώνουν 6 ποτά την βραδιά. Εικόνα και από τα λανθασμένα οικογενειακά πρότυπα;;!!!. Δεν θέλουν να απέχουν από την ομάδα, δεν θέλουν να τους λένε τα συνομήλικα καθυστερημένα και να δείξουν ότι μεγαλώσανε!!.Η κατανάλωση αλκοόλ πριν την ηλικία των 18 ετών συνδέεται με μία σειρά από προβλήματα στην υγεία και την κοινωνική ζωή των ανήλικων ατόμων. Γι’ αυτό το λόγο η ιατρική κοινότητα συστήνει την πλήρη αποχή από το αλκοόλ για την σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών κα των εφήβων.

Όπως σημειώνει η Ανδρονίκη Νάσκα, καθηγήτρια Υγιεινής και Επιδημιολογίας στο ΕΚΠΑ, «η κατανάλωση αλκοόλ επηρεάζει τον τρόπο που αναπτύσσεται ο εγκέφαλος, επηρεάζει τις γνωσιακές λειτουργίες, το πεδίο μνήμης του εγκεφάλου. Καθώς έχουμε έναν οργανισμό που είναι σε ανάπτυξη, διαταράσσεται η ορμονική ισορροπία».

Το πρόβλημα είναι τεράστιο. Όλοι να τεθούμε σε συναγερμό: οικογένεια, σχολείο, πολιτεία με τους αρμόδιους φορείς και η κοινωνία, αν θέλουμε να υπάρχει μέλλον για τον τόπο. Μέλλον με ανθρώπους υγιείς και μη εξαρτημένους από τις διάφορες ουσίες. Άνθρωποι υγιείς ψυχικά και σωματικά. Μέλλον λαμπρό.

Στήριγμα και καταφύγιο για όλα η Ορθόδοξη πίστη και ο Χριστός.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΤΑ ΒΙΑΣΤΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ (π. Δημητρίου Μπόκου)

Οι Μυροφόρες γυναίκες και ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας

Στις δύσκολες ώρες του σταυρικού θανάτου του Χριστού και

ενώ οι μαθητές του διασκορπίστηκαν «εις τα ίδια» τρομοκρατημένοι,

αναλαμβάνουν δράση και κηδεύουν τον Ιησού οι κρυφοί μαθητές

Ιωσήφ και Νικόδημος, συνεπικουρούμενοι από τις πανταχού

παρούσες Μυροφόρες, που πλαισίωναν πάντα τη Μητέρα του Κυρίου

(Κυριακή των Μυροφόρων).

«Άνθρωπος πλούσιος από Αριμαθαίας» ήταν ο Ιωσήφ και

«ευσχήμων βουλευτής». Κατείχε το αξίωμα του βουλευτή, ήταν

δηλαδή σεβαστό και επίσημο μέλος του ιουδαϊκού συνεδρίου. Αλλά

ήταν και μαθητής του Ιησού, «κεκρυμμένος δε διά τον φόβον των

Ιουδαίων». Είχε μαθητεύσει στον Χριστό, αλλά κρυφά, για να μη

διακινδυνεύσει τη θέση του. Είχε εγκολπωθεί το κήρυγμα του

Χριστού περί της Βασιλείας του Θεού και ανέμενε και αυτός τον

ερχομό της.

Παρομοίως και ο Νικόδημος ήταν μέλος του συνεδρίου, από την

τάξη των Φαρισαίων, «άρχων των Ιουδαίων» και «διδάσκαλος του

Ισραήλ». Για να αποφύγει την πολεμική εκ μέρους των Φαρισαίων,

πήγαινε και συνομιλούσε με τον Χριστό κρυφά τη νύχτα. Και πολλοί

άλλοι «εκ των αρχόντων επίστευσαν» στον Χριστό, αλλά από τον φόβο

των Φαρισαίων δεν το ομολογούσαν αυτό φανερά, για να μην τους

διώξουν από τη συναγωγή. «Ίνα μη αποσυνάγωγοι γένωνται».

Θα έλεγε κανείς ότι ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος και άλλοι άρχοντες

που πίστευαν κρυφά στον Χριστό, δεν τηρούσαν στάση σωστή.

Μήπως αγάπησαν και αυτοί τη δόξα των ανθρώπων περισσότερο

από τη δόξα του Θεού, όπως λέει για κάποιους ο ευαγγελιστής

Ιωάννης; Όμως οι βιαστικές κρίσεις είναι πάντα επισφαλείς. Καλό

είναι να αποφεύγονται. Όταν δεν περιμένουμε την τελική έκβαση των

πραγμάτων, αλλά προδικάζουμε το αποτέλεσμα, μπορεί να πέσουμε

έξω.

Έτσι και τα γεγονότα που συνόδευσαν το Πάθος του Χριστού,

έφεραν τα άνω κάτω, ανέτρεψαν άρδην τις υπάρχουσες ισορροπίες.

Οι φανεροί μαθητές κρύφτηκαν περιδεείς, ενώ οι κρυφοί τόλμησαν

το αδιανόητο. Ο Ιωσήφ διαχώρισε τη θέση του στο συνέδριο και,

κόντρα στη γνώμη των πολλών, αρνήθηκε ευθαρσώς να

συνυπογράψει την καταδίκη του Χριστού. Και επειδή οι

καταδικασμένοι σε σταυρικό θάνατο δεν θάπτονταν, αλλά ρίπτονταν

βορά στα θηρία, ο Ιωσήφ δεν δίστασε να παρουσιαστεί στον Πιλάτο

και να ζητήσει άδεια ταφής του Χριστού, την οποία και

πραγματοποίησε με τη βοήθεια του Νικοδήμου. «Θάρσος έλαβον οι

πρώην δειλιώντες».

Πόσο θα τους αδικούσαμε, αν σπεύδαμε να τους κρίνουμε

πρόωρα, προ του τέλους, επιπόλαια!

Τον παλιό καιρό κάποτε ένα δεκάχρονο παιδί μπήκε σε κάποιο

ζαχαροπλαστείο, κάθισε σ’ ένα τραπέζι και ρώτησε τη σερβιτόρα:

«Πόσο κάνει ένα παγωτό σοκολάτα με αμύγδαλα;»

«Εξήντα δραχμές», απάντησε εκείνη.

Το παιδί έβγαλε από την τσέπη μια χούφτα κέρματα κι άρχισε να

μετράει.

«Και πόσο κάνει χωρίς αμύγδαλα;» ρώτησε ξανά λίγο

μουδιασμένο.

Άλλοι πελάτες περίμεναν, η κοπέλα άρχισε να χάνει την υπομονή

της με το παιδί που την καθυστερούσε.

«Σαράντα πέντε δραχμές», του είπε ενοχλημένη.

Το παιδί μέτρησε πάλι τα κέρματα και είπε:

«Θέλω ένα παγωτό σοκολάτα χωρίς αμύγδαλα».

Η σερβιτόρα έφερε την παραγγελία με την απόδειξη. Το παιδί

έφαγε το παγωτό, πλήρωσε στο ταμείο και έφυγε. Όταν η σερβιτόρα

ήρθε στο τραπέζι να μαζέψει, τα μάτια της δάκρυσαν. Δίπλα στο

άδειο πιατάκι, τακτοποιημένα όμορφα, βρίσκονταν κέρματα αξίας

δέκα πέντε δραχμών. Το παιδί στερήθηκε τα αμύγδαλα στο παγωτό

του για να της αφήσει φιλοδώρημα.

Μήπως ανήκεις και συ σ’ αυτούς που βγάζουν βιαστικά

συμπεράσματα;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Να, πως φαίνεται στα πρόσωπα των πιστών η χαρά της Αναστάσεως!!!!

ΠΑΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ: 

https://www.youtube.com/shorts/gmlphRC-oxI

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Οι εθελοντές του "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ"

Είναι αλήθεια, αγαπητοί μας φίλοι,  πως κατά την τελευταία χρονική περίοδο -προ και μετά της μεγάλης εορτής του Πάσχα- έχει αυξηθεί η εργασία-διακονία των συνεργατών μας στο Κέντρο Διαχείρισης Ανθρωπιστικής Βοήθειας (ΚΕ.Δ.Α.Β.). Αυτό το γεγονός χαροποιεί όλους τους εθελοντές μας, οι οποίοι με σταθερότητα, ευγένεια, υπακοή και ζήλο ετοιμάζουν όλα τα σχετικά προς στήριξη και ενίσχυση των ωφελούμενων συμπολιτών μας, αλλά και δεκάδων κοινωνικών και εκκλησιαστικών φορέων που συνεργάζονται με τον "Ε" .

Όλοι δε οι συνεργαζόμενοι στο ΚΕ.Δ.Α.Β. του "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ", νοιώθουμε πως είμαστε μέλη μιας μεγάλης εκκλησιαστικής οικογένειας που σκοπό έχει την καθημερινή έκφραση της έμπρακτη αγάπη της τοπικής μας Εκκλησίας, η οποία ευλογεί και στηρίζει όλα όσα ο Σύλλογος υλοποιεί με την καθοδήγηση του Δ.Σ.

Στη φωτογραφία εικονίζονται οι συνεργάτες του "Ε" που αποτελούν τη βάρδια της Τρίτης. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΤΡΙΚΕΡΙ 2026- ΟΙ ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΣΤΟΛΕΣ

Την Παρασκευή του Πάσχα

οι νέες γυναίκες των Τρικέρων, αλλά και παιδιά, 

φορούν τις χρυσοποίκιλτες στολές τους και ανταμώνουν 

στην κεντρική πλατεία του χωριού για να λάβουν μέρος 

στον παραδοσιακό χορό.

(Δύο φωτογραφικά στιγμιότυπα από την ημέρα εκείνη)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Δημητριάδος Ιγνάτιος : «Η μνήμη πρέπει να γίνει πράξη, θεσμός, ανάχωμα»

Στους τοίχους του εβραϊκού νεκροταφείου του Βόλου γράφτηκαν συνθήματα μίσους. Υπάρχει όμως ένα μόνο σύνθημα που αξίζει να γραφεί σε εκείνους τους τοίχους — και είναι αυτό:

«ΕΔΩ ΑΝΑΠΑΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ-ΕΒΡΑΙΟΙ-ΒΟΛΙΩΤΕΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΔΙΑΣΩΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΝΑΖΙΣΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΩΝ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΓΛΥΤΩΣΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΤΟΥ ΝΑΖΙΣΜΟΥ»

Μητροπολίτου Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνατίου

 

Χριστός Ανέστη!

Υπάρχουν στιγμές που η σιωπή δεν είναι αρετή. Είναι συνενοχή.

Σήμερα είναι ημέρα που ο κόσμος σταματά για να θυμηθεί έξι εκατομμύρια Εβραίους της Ευρώπης που δολοφονήθηκαν συστηματικά, βιομηχανικά, εν ψυχρώ από το ναζιστικό καθεστώς. Έξι εκατομμύρια άνθρωποι — άνδρες, γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένοι — που δεν έφταιξαν τίποτα άλλο από το ότι γεννήθηκαν Εβραίοι. Που φορτώθηκαν σε βαγόνια ζώων, που οδηγήθηκαν στα κρεματόρια, που έφυγαν από αυτόν τον κόσμο ως καπνός — χωρίς τάφο, χωρίς επιτύμβια στήλη, χωρίς πουθενά να σταθεί κάποιος να κλάψει.

Ακριβώς σήμερα — σε αυτή την ημέρα πένθους και μνήμης — άγνωστοι βεβήλωσαν τους εξωτερικούς τοίχους του εβραϊκού νεκροταφείου της πόλης μας με συνθήματα που δεν έχουν θέση ούτε στον 20ό αιώνα, πόσω μάλλον στον 21ο.

Αυτή η πόλη έχει μνήμη.                                                       

Ο Βόλος δεν είναι μια τυχαία πόλη. Είναι η πόλη που, όταν ήρθε η ώρα της κρίσης, επέλεξε. Ο Μητροπολίτης Ιωακείμ και ο Αρχιραββίνος Μωϋσής Πεσσάχ στάθηκαν ο ένας δίπλα στον άλλον — δύο ποιμένες διαφορετικής πίστης, ενωμένοι από την κοινή τους ανθρωπιά — και οργάνωσαν μαζί τη σωτηρία εκατοντάδων συνανθρώπων τους. Και μαζί τους, εκατοντάδες απλοί Βολιώτες: έμποροι, εργάτες, αγρότες, νοικοκυρές, που άνοιξαν τις πόρτες τους, που μοιράστηκαν το ψωμί τους, που διακινδύνευσαν τη ζωή τους. Αλλά και αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης που διευκόλυναν την διαφυγή τους τόσο στο Πήλιο όσο και σε άλλες θεσσαλικές πόλεις και χωριά.

 

Εξ αιτίας αυτών των ανθρώπων, 645 από τα 872 μέλη της εβραϊκής κοινότητας επέζησαν — το 75% της κοινότητας. Ο Βόλος είναι η δεύτερη πόλη της Ελλάδος, μετά τη Ζάκυνθο, που κατόρθωσε να διασώσει τέτοιο ποσοστό των Εβραίων πολιτών της. Αυτό δεν είναι στατιστική. Είναι αντίσταση. Είναι χριστιανική μαρτυρία εν έργω.

Και να γιατί αυτό το νεκροταφείο είναι κάτι παραπάνω από έναν τόπο ανάπαυσης. Είναι τεκμήριο επιβίωσης. Αυτοί που αναπαύονται εδώ έζησαν, γέρασαν και πέθαναν στον Βόλο τους, γιατί κάποιοι συνάνθρωποί τους τους έκρυψαν, τους τάισαν, τους προστάτεψαν με κίνδυνο της ζωής τους. Οι 155 που χάθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα δεν έχουν τάφο πουθενά — ο καπνός των κρεματορίων ήταν και ο «τάφος» τους. Αυτό το νεκροταφείο υπάρχει επειδή υπήρξαν άνθρωποι που αρνήθηκαν να αφήσουν τους συνανθρώπους τους να γίνουν καπνός.

Σε αυτήν λοιπόν την πόλη, κάποιοι διάλεξαν να γράψουν μίσος στους εξωτερικούς τοίχους αυτού του νεκροταφείου. Σε ημέρα πένθους. Μπροστά από τον χώρο ανάπαυσης αυτών που επέζησαν χάρη στην αγάπη των συνανθρώπων τους. Δεν χρειάστηκε καν να μπουν μέσα. Αρκέστηκαν να λερώσουν το κατώφλι — κι αυτό από μόνο του λέει πολλά για τη δειλία που κρύβεται πίσω από τέτοιες πράξεις.

 

Έχω πατήσει στο χώμα του Άουσβιτς.

Ως ο πρώτος Ορθόδοξος ιεράρχης που συμμετείχα στη «Πορεία των Ζωντανών», το 2016, έχω περπατήσει εκείνα τα μονοπάτια. Έχω σταθεί μπροστά στις πύλες με το ψευδεπίγραφο «Arbeit macht frei». Έχω δει τα παπούτσια. Τα παιδικά παπούτσια. Έχω μείνει βουβός μπροστά στις φωτογραφίες ανθρώπων που έφτασαν εκεί με αποσκευές και αυταπάτες, και έφυγαν ως καπνός — χωρίς όνομα πλέον, χωρίς τάφο, χωρίς αύριο.

Όποιος έχει δει αυτά τα πράγματα δεν μπορεί να σιωπήσει όταν, ακόμα και σε μικρή κλίμακα, ακόμα και σε μια επαρχιακή πόλη, επιστρέφουν τα σύμβολα εκείνης της παράνοιας.

 

Γιατί δεν ξεκίνησε από τα στρατόπεδα. Ξεκίνησε από τοίχους.

                                                            

Αντισημιτικό γκράφιτι στον τοίχο ενός εβραϊκού νεκροταφείου που γράφει: «Ο θάνατος των Εβραίων είναι η λύση στα προβλήματα του Ζάρλαντ». Βερολίνο, Γερμανία, Νοέμβριος του 1938.

  

Καμία γεωπολιτική κρίση δεν είναι δικαιολογία.

Γνωρίζω ότι κάποιοι θα επικαλεστούν την κρίση στη Μέση Ανατολή. Τους απαντώ ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές:

 

Καμία γεωπολιτική κρίση — όσο σοβαρή, όσο οδυνηρή, όσο αμφιλεγόμενη κι αν είναι – δεν μπορεί ποτέ να αποτελέσει δικαιολογία για μίσος, ρατσισμό και αντισημιτισμό.

Ο Μητροπολίτης ανάβει την πρώτη από τις 6 δάδες για την μνήμη των 6.000.000 δολοφονηθέντων εβραίων προς τιμήν των μη-εβραίων που διακινδύνευσαν την ζωη τους για να σώσουν εβραίους συμπολίτες τους.

 

 

Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έχει τις πολιτικές, στρατιωτικές και ανθρωπιστικές διαστάσεις της — για τις οποίες μπορεί και πρέπει να υπάρχει ελεύθερος, ειλικρινής και επώδυνος διάλογος. Αλλά ο Έλληνας-Εβραίος γείτονάς μας στον Βόλο δεν είναι υπεύθυνος για αποφάσεις κυβερνήσεων. Ο νεκρός στον εβραϊκό τάφο δεν απαντά για πολέμους. Το νεκροταφείο αυτής της πόλης δεν είναι πολιτικό ανακοινωθέν.

Ο αντισημιτισμός που «ξυπνά» με δικαιολογία μια διεθνή κρίση δεν «ξύπνησε» εξαιτίας της — απλώς βρήκε την αφορμή που περίμενε. Ήταν πάντα εκεί, κρυμμένος, αναμένοντας. Δυστυχώς ο αντισημιτισμός απλώς αλλάζει προσωπεία δεν πέθανε ποτέ. Και αυτό είναι που πρέπει να μας τρομάζει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

 

Απευθύνομαι σε σας, αδελφοί μου χριστιανοί.

 

Η πίστη μας δεν μας επιτρέπει αδιαφορία. Ο Χριστός μας είπε ξεκάθαρα: «Ό,τι εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε». Ο Εβραίος συμπολίτης μας είναι αδελφός μας κατά σάρκα, αδελφός μας εν Αβραάμ, γιος του ίδιου Θεού.

Η αντισημιτική βία — ακόμα κι όταν περιορίζεται στη γραφή μιας λέξης — δεν είναι «εκτόνωση», δεν είναι «νεανική ατασθαλία», δεν είναι «αστείο». Είναι βήμα σε έναν δρόμο που ξέρουμε πού οδηγεί. Τον έχουμε ήδη βαδίσει ως ανθρωπότητα, και πληρώσαμε γι’ αυτό τίμημα αμύθητο.

Αναρωτιέμαι — και το ερώτημα απευθύνω σε κάθε έλληνα και συνειδητό χριστιανό: πώς θα αντιδρούσαμε αν άγνωστοι φανατικοί βεβήλωναν ένα ελληνορθόδοξο κοιμητήριο στην Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη ή την Αγία Πόλη Ιερουσαλήμ; Με τι λέξεις θα περιγράφαμε τους δράστες; Τι θα ζητούσαμε από τις αρχές; Τι θα αισθανόμασταν; Η απάντηση που δίνουμε στον εαυτό μας σε αυτό το ερώτημα είναι ακριβώς η απάντηση που οφείλουμε να δώσουμε και σήμερα, εδώ, στον Βόλο.

 

Απευθύνομαι στους αδελφούς μας της Εβραϊκής Κοινότητας Βόλου δια του Προέδρου της κ. Μαρσέλ Σολομώn

 

Είστε μέρος αυτής της πόλης εδώ και αιώνες. Η ιστορία σας και η ιστορία μας είναι αχώριστες — στη χαρά και στον πόνο, στην κατοχή και στη σωτηρία, στη μνήμη και στο παρόν. Αυτή η πράξη βανδαλισμού δεν σας εκφράζει, δεν εκφράζει αυτή την πόλη. Σας βεβαιώνω ότι η φωνή της Εκκλησίας αυτής της Μητροπόλεως είναι και θα παραμείνει πάντα στο πλευρό σας.

Κλείνω με μια σκέψη που με ακολουθεί από την επίσκεψή μου στο Άουσβιτς:

Οι νεκροί εκεί δεν ζητούν εκδίκηση. Ζητούν μνήμη. Και η μνήμη δεν αρκεί μόνο ως συναίσθημα – πρέπει να γίνει πράξη, θεσμός, ανάχωμα.

 

Ο βανδαλισμός αυτός ας γίνει αφορμή αφύπνισης. Και ας γίνει ταυτόχρονα αφορμή για κάτι μόνιμο και απτό: ο τίτλος αυτής μου της παρέμβασης πρέπει να γίνει η επιγραφή που θα τοποθετηθεί στον τοίχο του εβραϊκού νεκροταφείου του Βόλου, για να θυμίζει στους πάντες και για πάντα ότι ο Βόλος είναι η δεύτερη πόλη της Ελλάδος — μετά τη Ζάκυνθο — που κατόρθωσε να διασώσει το 75% των Εβραίων πολιτών της: τους 645 από τους 872 συμπολίτες μας, με τη συνεργασία της Εκκλησίας και της Συναγωγής, της Εθνικής Αντίστασης και εκατοντάδων απλών, καθημερινών ανθρώπων που επέλεξαν την ανθρωπιά αντί της αδιαφορίας και τον κίνδυνο αντί της ασφάλειας, με επικεφαλής τον Μητροπολίτη Ιωακείμ και  τον Αρχιραβίνο κ. Μωϋσή Πεσσάχ.

 

Ας απαντήσουμε στη δειλία του βανδαλισμού με το θάρρος της μνήμης. Γιατί η μνήμη δεν είναι βάρος — είναι το μόνο εμπόδιο ανάμεσα σε μας και στην επανάληψη.

 

Με αγάπη, πόνο και ακλόνητη ελπίδα,

Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!

† Ο Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιος

 

Ημερομηνία συγγραφής:

Βόλος, 14 Απριλίου Διεθνής Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος (Γιόμ Χασοά)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Διάλεξη του Ηγουμένου της Μονής Βατοπαιδίου Γέροντος Εφραίμ στον Μητροπολιτικό Ναό του Βόλου

Συνεχίζεται ο Γ΄ κύκλος των Αγιολογικών Διαλέξεων, που διοργανώνει ο Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Νικολάου Βόλου, που είναι αφιερωμένες στους Νεοφανείς Αγίους της εποχής μας. Εκλεκτοί ομιλητές μετακαλούνται, από την Ελλάδα και το εξωτερικό, για να ομιλήσουν για αγιασμένες προσωπικότητες του καιρού μας, που αποτελούν το καύχημα της Εκκλησίας, σε εποχή βαθειάς πνευματικής παρακμής και ξηρασίας.

Η 7^η Αγιολογική Διάλεξη θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 21 Απριλίου, στις 6.30 μ.μ., στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Βόλου και θα είναι αφιερωμένη στον Όσιο Ιωσήφ τον Ησυχαστή, από τις κορυφαίες οσιακές προσωπικότητες του Αγίου Όρους.  Για τον Όσιο Ιωσήφ τον Ησυχαστή θα ομιλήσει ο, εκ των πνευματικών απογόνων του, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου Αρχιμανδρίτης Εφραίμ.

 

Εκ του Γραφείου Τύπου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ