Τα μικρά προσκυνητάρια του δρόμου γίνονται ουράνιοι οδοδείκτες !!!

Σε κάποιον απογευματινό μου περίπατο

παρατήρησα κάτι που με συγκίνησε βαθύτατα. Σε μια πλευρά του επαρχιακού δρό-

μου  συνάντησα ένα μικρό προσκυνητάρι με τις ιερές του εικόνες και το αναμμένο 

καντηλάκι  του. Σκέφτηκα πως είναι μια έκφραση πίστεως εκείνων των ανθρώπων 

που το έκτισαν και το τοποθέτησαν σ' εκείνο το σημείο.  

Ίσως να είναι το τάμα κάποιας οικογένειας 

για να θυμίζει τη διάσωση κάποιου μέλους της από ένα τροχαίο ατύχημα.  Ίσως να 

είναι το σημείο εκείνο από το οποίο έφυγε μια ψυχή για τον ουρανό. Συνήθως αυτά

 τα  μικρά  προσκυνητάρια που συναντούμε πλάι  στους  δρόμους,  μας θυμίζουν τα 

δεκάδες θανατηφόρα ατυχήματα που γίνονται καθημερινά στην πατρίδα μας.

Όπως και να έχει το θέμα,

αυτά τα αφιερωμένα στο Θεό εκκλησάκια γίνονται για τους περαστικούς οδοδείκτες 

που  θυμίζουν την  πίστη μας στο Θεό και την αναχώρησή μας για  τον ουρανό. Κάθε 

φορά  που  τα συναντούμε σημειώνουμε το σημείο του Τιμίου Σταυρού στο σώμα μας

 και  ψελλίζουμε  δυο  λόγια  καρδιακής  προσευχής.  Αυτή  η  κίνηση  του  ανθρώπου 

-ο Σταυρός  και  η προσευχή- είναι θεάρεστη  και  έχει θετικά αποτελέσματα, εφόσον 

γίνεται με πίστη στο Θεό.

Όλα μας θυμίζουν το Θεό:

η φύση, τα πουλιά, τα ζώα, ο ουρανός. ο ήχος της καμπάνας, οι ιερές εικόνες, το αναμ-

μένο  κεράκι  και  το  καντηλάκι, οι ναοί και τα εκκλησάκια, αλλά και τα προσκυνητά-

ρια  του  δρόμου που συναντούμε. Όλα μας θυμίζουν  τον Πλάστη και Δημιουργό, την  

προσωρινότητα  της  παρουσίας μας πάνω στη γη, αλλά  και την πορεία μας προς τον 

Ουρανό και την επουράνια Βασιλεία του Τριαδικού Θεού.

                                                                                                                                π. Θ.