Πρώτη Διδακτορική Διατριβή για τον Γέροντα Αιμιλιανό Σιμωνοπετρίτη

          Στη Θεολογική Σχολή Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης βρέθηκε χθες 12/2, ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, προκειμένου να παρακολουθήσει την κρίση της διδακτορικής διατριβής του Πρωτ. Χαριλάου Παπαγεωργίου, θεολόγου – φιλολόγου, κληρικού της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και καθηγητού Μέσης Εκπαίδευσης.

Προ της ενάρξεως της διαδικασίας, ο Σεβασμιώτατος είχε συνάντηση με τον Κοσμήτορα της Σχολής π. Αθανάσιο Γκίκα.

Η διατριβή, η οποία εκπονήθηκε υπό την επιστημονική καθοδήγηση του Καθηγητού και Κοσμήτορος της Σχολής Πρωτοπρεσβυτέρου π. Αθανασίου Γκίκα, είχε θέμα:

«Θεσμός και Χάρισμα στο έργο του Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου – Ποιμαντική προσέγγιση»

και αποτελεί την πρώτη διδακτορική μελέτη αφιερωμένη στον αείμνηστο Αρχιμανδρίτη Αιμιλιανό, Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας.

Στην πρωτότυπη αυτή εργασία αναδείχθηκε η εξέχουσα μοναστική προσωπικότητα του Γέροντος Αιμιλιανού, ο οποίος συνέβαλε καθοριστικά στην αναζωογόνηση της μοναχικής ζωής στα Μετέωρα, στη Μονή Σίμωνος Πέτρας στο Άγιον Όρος και σε πολλές μοναστικές αδελφότητες της Ελλάδος και του εξωτερικού, ιδίως στη Γαλλία. Ο Γέροντας υπήρξε αναμορφωτής του σύγχρονου ορθόδοξου μοναχισμού και πνευματικός πατέρας κυρίως νέων ανθρώπων, συνεχίζοντας τη μακραίωνη παράδοση της πνευματικής πατρότητας. Με τη χαρισματική του διακονία και την πλούσια διδασκαλία του, αποτυπωμένη σε πολυάριθμα βιβλία, καθοδήγησε αναρίθμητες ψυχές και σφράγισε καθοριστικά την εποχή του.

Ο π. Χαρίλαος κατέδειξε με επιστημονική επάρκεια ότι στο πρόσωπο του Γέροντος Αιμιλιανού δεν υφίσταται διάκριση μεταξύ του ποιμαντικού και χαρισματικού λειτουργήματός του και της θεσμικής του παρουσίας, τα οποία τεκμηριώνονται από τη βιβλική μαρτυρία, την πατερική παράδοση, την κανονική ζωή της Εκκλησίας και κυρίως τη λειτουργική της εμπειρία.

Η επιτροπή, αποτελούμενη από τους Καθηγητές Πρωτοπρεσβύτερο π. Βασίλειο Καλλιακμάνη, Θεόδωρο Γιάγκου, Συμεών Πασχαλίδη, Βασίλειο Τσίγκο, Πρωτοπρεσβύτερο π. Χρυσόστομο Νάσση και Ευάγγελο Πεππέ, ενέκρινε ομοφώνως τη διατριβή και τη βαθμολόγησε με Άριστα παμψηφεί.

Στην αντιφώνησή του, ο νέος διδάκτωρ ευχαρίστησε τον επιβλέποντα καθηγητή, τα μέλη της επιτροπής, τον Κοσμήτορα, τον Σεβασμιώτατο για την πατρική και προσευχητική του στήριξη, καθώς και την οικογένειά του και τους κληρικούς από τον Βόλο που παρέστησαν.

Στο τέλος, τον λόγο έλαβε ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος εξέφρασε τη χαρά του για την παρουσία του στη Θεολογική Σχολή, ανταποκρινόμενος όπως σημείωσε στην πρόσκληση και στην πολυετή πνευματική συμπορεία του με τον πατέρα Χαρίλαο, η οποία αριθμεί σχεδόν τρεις δεκαετίες κοινής διακονίας «σε έναν δρόμο ανηφορικό αλλά όμορφο».

Αναφέρθηκε με συγκίνηση στη διαχρονική παρουσία του πατρός Χαριλάου στην Τοπική Εκκλησία, κάνοντας λόγο για τα ιδιαίτερα πνευματικά του χαρίσματα και ιδίως για το χάρισμα της ποιμαντικής προσφοράς προς τους νέους.

Ιδιαιτέρως στάθηκε στην επιλογή του θέματος της διατριβής, τονίζοντας ότι ο Γέροντας Αιμιλιανός υπήρξε μορφή με οικουμενική ακτινοβολία. Κάνοντας προσωπική αναφορά, επεσήμανε ότι από μια παλαιά φωτογραφία του Γέροντος εκείνο που τον είχε σημαδέψει ήταν το βλέμμα του, ένα βλέμμα που μαρτυρούσε βαθιά πίστη και πνευματική ακτινοβολία.

Ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε ακόμη τη σημασία της αυθεντικής γεροντικής παράδοσης, μακριά από στρεβλώσεις και φαινόμενα «γεροντισμού», υπογραμμίζοντας ότι ο Γέροντας Αιμιλιανός κατόρθωσε να συνδυάσει την αγιορείτικη εμπειρία με ανοιχτούς πνευματικούς ορίζοντες, αφήνοντας παρακαταθήκη μια ζωντανή αδελφότητα και μια εκκλησιαστική πρόταση με παγκόσμια απήχηση.

Κλείνοντας, εξέφρασε την υπερηφάνειά του για την πρόοδο των κληρικών της Τοπικής Εκκλησίας, ενθαρρύνοντας τους νεότερους να ακολουθήσουν το παράδειγμα της θεολογικής καλλιέργειας και της διαρκούς μορφώσεως. Ευχαρίστησε τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας για τη στήριξη με την οποία διαμορφώνουν τους μελλοντικούς ποιμένες της Εκκλησίας .

Τέλος, ευχήθηκε καλή δύναμη και συνέχιση του σημαντικού έργου της Σχολής.