ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
Καλοκαίρι. Όλα γύρω σου φωνάζουν Καλοκαί-ρι. Έτσι και εγώ με την οικογένεια μου ξεκινήσαμε τα μπάνια στην θάλασσα. Μετά από πολλές βουτιές, μακροβούτια και πατητές κάθισα σε ένα βράχο να στεγνώσω και το μάτι μου απολάμβανε το τοπίο. Αχ πόσο την αγαπώ αυτή την παραλία. Τα κύματα της, πότε μεγάλα και πότε μικρά, σαν χάδι φτάνουν στην ακτή. Δεξιά και αριστερά ορθώνονται θεόρατα βράχια και πάνω τους αγριόχορτα και θάμνοι αγωνίζονται να μεγαλώσουν και να ριζώσουν πάνω τους. Ο ουρανός τυλίγει αυτή την ομορφιά με το απέραντο γαλάζιο του και οι γλάροι σαν μπομπονιέρες τον στολίζουν.
Πόσα πολλά απογεύματα έχω καθίσει σε αυτή την παραλία! Ένα όμως θα μου μείνει αξέχαστο. Καθώς τρέχαμε στην άμμο με τα αδέλφια μου είδα κάτι περίεργο στον ουρανό. Προσέχοντας καλύτερα διαπίστωσα πως αυτό που έβλεπα ήταν αετός. Ένας αετός που λόγω του ανέμου δυσκολευόταν να συνεχίσει τον δρόμο του. Έμενε σχεδόν ακίνητος προσπαθώντας να πάει κόντρα στον δυνατό αέρα. Θαύμασα αυτόν του αετό που παρόλο την δυσκολία δεν το έβαζε κάτω, δεν έκανε πίσω, μα πάλευε να μείνει σταθερός και έπειτα να φύγει, να χαθεί στο απέραντο γαλάζιο.
Η αλήθεια είναι πως δεν έμαθα τι απέγινε μα η εικόνα αυτή δεν μπορεί να φύγει απ’ το μυαλό μου. Ένας στόχος άρχισε να εμφανίζεται σιγά σιγά στην ζωή μου: Να μοιάσω σε αυτόν τον αετό. Να μην το βάζω κάτω στην πρώτη δυσκολία. Να προσπαθώ να ανοίγω τα φτερά μου και να πηγαίνω κόντρα σε ότι με βαραίνει. Κόντρα στην αμαρτία, κόντρα στα λάθη μου, κόντρα στις αποτυχίες μου. Να μην τα αφήσω να με παρασύρουν τόσο εύκολα ή ακόμα και αν γίνει αυτό να βρω την δύναμη να ξανασηκωθώ και να προσπαθήσω να απαλλαχτώ από αυτά.
Να πετάξω ελεύθερη!
...............................................
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου