ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
Ο Νικολάκης πήρε μέσα από το παιχνιδόκουτό του τα αγαπημένα του αυτοκινητάκια και
κάθισε στο χαλάκι του δωματίου του. Τα τσούλησε λίγο, τα κοίταξε και μετά σηκώθηκε,
πήρεένα χαρτάκι τα τύλιξε και τα έβαλε στην τσάντα του. Πήρε τη σοκολάτα πάνω από
το γραφείο που του είχε δώσει ο παππούς του και με χαρά την έβαλε μαζί .
Χθες η κυρία τους μίλησε για κάτι παιδάκια που δεν έχουν παιχνίδια, ούτε ρούχα, ούτε
σπίτι. Τους μίλησε για παιδάκια που τα Χριστούγεννα δεν περιμένουν να τους φέρει κανένας δώρα.
Για παιδάκια που έχουν ξεχάσει να χαμογελούν και που η θλίψη έχει φωλιάσει στο βλέμμα και την καρδούλα τους.
Μα γίνεται; Παιδάκι και να μην χαμογελά; Να μην παίζει; Παιδάκι και να μην παίρνει δώρα;
-Ποτέ κυρία; Ρώτησε χαμηλόφωνα ο Νικολάκης.
-Ποτέ Νικολάκη μου! Του απάντησε. Γι’ αυτό κι εμείς θα προσπαθήσουμε να φέρει ο
καθένας ό,τι μπορεί από το σπίτι του ένα παιχνίδι, ένα βιβλίο για να τους δώσουμε χαρά.
Θα κάνω και μια ζωγραφιά! Σκέφτηκε και κάθισε στο γραφείο του. Κι αφού σκέφτηκε λίγο,
ζωγράφισε μία βαρκούλα κι έβαλε μέσα τον εαυτό του και τα παιδάκια αυτά.
-Σίγουρα δεν θα έχουν μπει σε βάρκα ποτέ! Σκέφτηκε. Θα γίνουμε φίλοι και θα
ταξιδέψουμε θα βρούμε την ονειροχώρα εκεί που τα παιδιά ζουν χαρούμενα κι ευτυχισμένα
και θα μείνουμε εκεί! Για πάντα!!! Μαζί με τους γονείς μας!!! Και τις γιαγιάδες μας και τους
παππούδες μας!!! Τους θείους μας και τα ξαδερφάκια μας!!! Όλους τους θέλουμε μαζί!!!
Κι ο Νικολάκης ζωγράφιζε και ζωγράφιζε… και γέμιζε το ένα χαρτί μετά το άλλο γιατί δεν
χωρούσαν όλοι …
Στο τέλος σκεπτικός σταμάτησε… ‘Έχω να βάλω και τους συμμαθητές μου …
Δεν θα κάνω βάρκα!!! Θα ζωγραφίσω τη Γη μας και μέσα έναν ήλιο χαμογελαστό για να
γεμίζει με αγάπη και ζέστη όλες τις καρδιές των ανθρώπων! Μικρών και μεγάλων! Κι απ’ έξω
δυο χέρια που να την αγκαλιάζουν! Για να αγκαλιάζει όλα τα παιδιά του κόσμου και να τα
προστατεύει! Και μια μεγάλη καρδιά με πολλά χαμόγελα!!!
Γιατί αυτό θέλω! Κάθε καρδούλα να χαμογελάει!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου