Η ΠΙΣΤΗ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ (π. Δημητρίου Μπόκου)

Η αναστήλωση των εικόνων δίνει την ευκαιρία στην Εκκλησία να

τονίσει την πιστότητά της στην αποστολική παράδοση, δηλαδή στην

μία και μοναδική πίστη που παραδόθηκε μια για πάντα από τον Θεό

στους Χριστιανούς. «Τη άπαξ παραδοθείση πίστει τοις αγίοις». Στο Συνο-

δικό της Ορθοδοξίας, μια συνοπτική έκθεση της Ορθόδοξης πίστης,

διακηρύσσεται με εντόνως εμφαντικό τρόπο: «Αύτη η πίστις των Α-

ποστόλων, αύτη η πίστις των Πατέρων, αύτη η πίστις των Ορθοδόξων,

αύτη η πίστις την Οικουμένην εστήριξε» (Κυριακή της Ορθοδοξίας).

Γιατί η πίστη των Αποστόλων είναι η βάση της Εκκλησίας;

Στην Αποκάλυψη παρουσιάζεται η Άνω Ιερουσαλήμ να περικλείε-

ται από «τείχος μέγα και υψηλόν... και το τείχος της πόλεως έχον θεμελί-

ους δώδεκα, και επ’ αυτών δώδεκα ονόματα των δώδεκα αποστόλων

του αρνίου» (Αποκ. 21, 12-14). Οι Απόστολοι είναι τα θεμέλια της Εκκλη-

σίας. Αλλά και αυτοί εδράζονται πάνω σε ένα άλλο ατράνταχτο θεμέ-

λιο, στον ακρογωνιαίο λίθο που λέγεται Χριστός. Είναι ο λίθος που πε-

ριφρονήθηκε από τους οικοδομούντες, αλλά παρά την απόρριψή του

«εγενήθη εις κεφαλήν γωνίας». Αποδοκιμάστηκε από τους ανθρώπους,

αλλά αυτός έγινε το μεγάλο αγκωνάρι, που δένει στερεά τους τοίχους

της οικοδομής του Θεού, συνενώνει δηλαδή όλα τα έθνη σε μία Εκκλη-

σία (Ματθ. 21, 42. Α ́ Πέτρ. 2, 4).

Εκπληρώνεται στο πρόσωπό του η προφητεία του Ησαΐα: «Ιδού

εγώ» θα βάλω στα θεμέλια της Σιών, (δηλαδή της Εκκλησίας) «λίθον

πολυτελή, εκλεκτόν, ακρογωνιαίον, έντιμον», και όποιος πιστεύει σ’ αυ-

τόν δεν θα καταισχυνθεί (Ησ. 28, 16). Κανένας δεν μπορεί να μετακινήσει

τον θεμέλιο αυτόν. Είναι άσειστος και αμετακίνητος στη βάση της οι-

κοδομής. «Θεμέλιον γαρ άλλον ουδείς δύναται θείναι παρά τον κείμενον,

ος εστίν Ιησούς Χριστός» (Α ́ Κορ. 3, 11).

Ζωντανός ακρογωνιαίος λίθος λοιπόν ο Χριστός, «εν ω πάσα η οι-

κοδομή». Πάνω στον θεμέλιο λίθο του Χριστού στηρίζονται οι θεμέλιοι

λίθοι των Αποστόλων και Προφητών. Και πάνω σ’ αυτούς «ως λίθοι ζώ-

ντες» οικοδομούνται οι πιστοί και συναρμολογείται όλη η οικοδομή, γί-

νεται «οίκος πνευματικός», αυξάνεται «εις ναόν άγιον εν Κυρίω». Συνοι-

κοδομούνται οι πάντες «εις κατοικητήριον του Θεού εν Πνεύματι» (Α ́

Πέτρ. 2, 5. Εφ. 2, 20-22).

Η Εκκλησία μας λοιπόν είναι αποστολική, έχει αποστολικά θεμέ-

λια. Πρώτος και κορυφαίος Απόστολος είναι ο Χριστός, αποστελλόμε-

νος από τον Θεό Πατέρα στον κόσμο. Ταυτόχρονα είναι και ο μέγας

Αρχιερέας που ιερουργεί αιώνια τη σωτηρία μας (Εβρ. 3, 1).

Ο Χριστός εν συνεχεία αφήνει στο πόδι του Αποστόλους και Αρ-

χιερείς στην Εκκλησία. Όλοι τους είναι «κλήσεως επουρανίου». «Έθετο

ο Θεός εν τη Εκκλησία πρώτον Αποστόλους». Τους ταυτίζει με τον εαυτό

του: «Ο δεχόμενος υμάς εμέ δέχεται». Μέσω των Αποστόλων όλων ερ-

γάζεται ο ένας Κύριος Ιησούς Χριστός. Η διδαχή, η παράδοση, η πίστη

των Αποστόλων, είναι το πρόσωπο του Θεανθρώπου Χριστού (Α ́ Κορ.

12, 28. Ματθ. 10, 40).

Προέκταση των Αποστόλων αποτελούν οι άγιοι Πατέρες. Μεταξύ

Αποστόλων και Πατέρων δεν υπάρχει διαφορά. Το έργο των αγίων

Πατέρων είναι έργο αποστολικό. Διαφυλάττουν την πίστη των Απο-

στόλων, τη μία και μοναδική αλήθεια: Τον Θεάνθρωπο Χριστό.

Όσο λοιπόν η Εκκλησία κατέχει την πίστη αυτή, που μας θεοποιεί

διά της εν Χριστώ ζωής, είναι αποστολική.