Μια μάνα απόψε… (Ποίημα)

Μια μάνα απόψε…

Μια μάνα απόψε δεν κοιμάται

Τα μάτια κλείνει μα φοβάται

Ο νους της τρέχει δε σταματάει

Ακούει βήματα καρδιοχτυπάει!

Μια μάνα απόψε παρακαλάει

Μια άλλη μάνα να μεσιτέψει

Να γίνει φάρος σ΄ αυτήν ν΄ αντέξει

την αγωνία της να συντροφέψει.

Μια μάνα απόψε καντήλι ανάβει

Και την εικόνα μιας μάνας προσκυνάει

Αυτή που χάρισε στον κόσμο τη Ζωή

Κι ένιωσε τη ρομφαία να της διαπερνάει την ψυχή.

Μια μάνα απόψε αναστενάζει

Τα χέρια ενώνει, εκλιπαρεί

«Μάνα γλυκύτατη, Παρηγορήτρα,

Γλυκοφιλούσα, Θεογεννήτρα

Σκέπη του κόσμου και Πλατυτέρα

Σε σένα ελπίζω νύχτα και ημέρα.

Ω Μάνα του κόσμου και του Φωτός μου

Αγνή, Χαριτωμένη, Ευλογημένη Μάνα

Λιμάνι απάγκιο των στεναγμών μου

Χαράς και λύπης το καταφύγιό μου».

«Μαζί σου θα΄μαι στο πλευρό σου

Μαζί με τον άγγελό σου.

Θα μεσιτεύω στον Υιό μου

Για σένα και όλες τις μάνες του κόσμου.

Να προσέχει τα παιδιά σας

να μην πονάει η καρδιά σας».

……………………………………………

Κοιμήσου τώρα μάνα γλυκιά

Σ΄ αυτόν το κόσμο ήρθες ταπεινά

Μια μάνα απόψε τα μάτια κλείνει

Και την ευχή της στα παιδιά της δίνει.

Σταυρούλας Δημητριάδη, δασκάλας