- Πάμε για έναν καφέ;

- Πάμε για έναν καφέ;

Πρόκειται για μια συνηθισμένη φράση την οποία λέμε τακτικά, όταν επιθυμούμε τη συντροφιά κάποιων αγαπημένων μας προσώπων. Βεβαίως, η επικοινωνία με τους ανθρώπους είναι πάρα πολύ καλή, αρκεί αυτή η συντυχία με τους άλλους να μην μας οδηγεί σε κουτσομπολιά, σε κατακρίσεις, σε καταλαλιά και σε ιεροκατηγορίες. Ο καφές, ως καθημερινό ρόφημα, είναι καλό για την υγεία και συνηθίζεται να πίνεται ή και να προσφέρετε στα σπίτια μας, σε ειδικά καταστήματα, σε μοναστήρια κ.α.

Κι όμως, αν είμαστε ειλικρινείς θα πρέπει να αποδεχτούμε πως αυτές οι παρέες μπορεί καταλήξουν σε αμαρτίες, αφού στο ... τραπέζι τίθενται κυρίως οι αμαρτίες και οι παραξενιές των άλλων. Το να κρίνουμε κάποιον, και μάλιστα την ώρα που εκείνος απουσιάζει, είναι μεγάλη αμαρτία, όπως τονίζει ο ίδιος ο Κύριος. Η κρίση ανήκει στον Θεάνθρωπο Κύριο Ιησού Χριστό. Εκείνος θα κρίνει όλους τους ανθρώπους κατά την Β΄Παρουσία Του. 

- Μα, και τι θα λέμε τόση ώρα;  Το κουτσομπολιό βγάζει πολύ γέλιο και δημιουργεί μια ευχάριστη ατμόσφαιρα.

Αδελφέ μου, υπάρχουν τόσα άλλα θέματα που μας απασχολούν και που θα μπορούσαν να μας προσφέρουν ενημέρωση, συζήτηση, χαρά και γέλιο. Μόνο η κατάκριση και η καταλαλιά δημιουργεί καλό και ευχάριστο κλίμα στην παρέα; Αυτό το γέλιο και η χαρά που νιώθουμε όταν "κατακρεουργούμε" τον άλλο, τον κάθε άλλο, είναι ένα δηλητήριο για τη ψυχή μας και θα έχει πολλές πνευματικές και ηθικές επιπτώσεις για τη σωτηρία μας.  

Επίσης, θα πρέπει να γνωρίζουμε και το εξής: Όταν κατηγορούμε το συνάνθρωπό μας για οποιαδήποτε  πτώση του (αμάρτημά του), να γνωρίζουμε πως αύριο θα πέσουμε  κι εμείς στο ίδιο αμάρτημα, γιατί  υπάρχει πνευματικός νόμος!

Να πηγαίνουμε για έναν καφέ, αλλά με προσοχή στο τι θα λέμε με την παρέα μας.