Τελικά, νεκρώνεται η ψυχή;

    Βαδίζοντας στα μονοπάτια ενός δάσους, θαυμάζεις τα δημιουργήματα του Θεού και ο νους πηγαίνει αυθόρμητα στο Δημιουργό του σύμπαντος.  Η καρδιά κτυπά δυνατά, ο νους ευφραίνεται και τα χείλη ψελλίζουν:  «Ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου, Κύριε· πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας..." ( Είναι ο στίχος 24 από τον 103ο (104ο) Ψαλμό του Δαβίδ).   Όλα φανερώνουν τον Πλάστη τους και το καθένα Τον δοξολογεί, με τον τρόπο του.

    Ο καλός παρατηρητής βρίσκεται μπροστά σε πολλές εναλλαγές, οι οποίες τον βάζουν σε βαθύτερες σκέψεις πίσω από τις οποίες κρύβονται μηνύματα πνευματικά και σωτήρια. Έτσι κι εγώ, περνώντας από μια πευκόφυτη περιοχή, διαπίστωσα πως υπάρχουν και δέντρα που εκτός από καταπράσινα και ζωντανά φυλλώματα,  έχουν και μεγάλους κατάξερους κλάδους. Όντως, είναι  εντυπωσιακό να βλέπεις το μισό πεύκο υγιές και το άλλο μισό άρρωστο και νεκρό.

      Αυτή η εικόνα (βλέπε φωτογραφία) με οδήγησε να σκεφτώ κάτι  που ζούμε και μέσα στην Εκκλησία μας. Όλοι εμείς οι βαπτισμένοι είμαστε μέλη της Εκκλησίας του Χριστού, αλλά αυτό δε σημαίνει πως όλοι έχουμε τη χάρη του Θεού που ζωογονεί τη ψυχή μας. Όλοι οι χριστιανοί είμαστε αδύναμοι άνθρωποι και πέφτουμε καθημερινά σε αμαρτίες.  Εκείνο που μας διατηρεί ως ζωντανά μέλη της Εκκλησίας είναι η ενσυνείδητη συμμετοχή μας στο μυστήριο της μετανοίας και εξομολογήσεως και της Θ. Κοινωνίας κ.λ.π. Με τον τρόπο αυτό καθαρίζεται, τρέφεται και ζει η ψυχή μας.

        Κι όμως, υπάρχουν πολλοί συνάδελφοί μας, οι οποίοι δεν έχουν ζωντανή σχέση με το Χριστό και τα μυστήρια της Εκκλησία μας. . Παραμένουν αμετανόητοι και ακοινώνητοι, γιατί πιστεύουν πως είναι αρκετή μια απλή πίστη που την έχει ακόμη και ο... διάβολος. Μ' αυτό τον τρόπο η ψυχή δε ζωογονείται, δεν τρέφεται πνευματικά και καταλήγει στην ΝΕΚΡΩΣΗ. Ακριβώς είναι αυτό που παθαίνει και το δένδρο, όταν οι κλάδοι του δεν τροφοδοτούνται από τη ζωογόνο πηγή που είναι Η ΡΙΖΑ...

        Ας είμαστε, λοιπόν, προσεκτικοί για το πως βαδίζουμε και από που τρεφόμαστε πνευματικά. Να γνωρίζουμε δε πως οι νεκρωμένες ψυχές είναι και αναίσθητες. Δεν νοιώθουν την ανάγκη για πνευματική τροφή και περνούν τη ζωή τους χωρίς κανένα πνευματικό ενδιαφέρον, όπως συμβαίνει και στα ... ζώα.  Βεβαίως, και γι' αυτές τις ψυχές ενδιαφέρεται ο Κύριος, αφού αγαπά όλα τα πλάσματά Του, αλλά χωρίς τη δική τους θέληση δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτε...