π.λίβυος
ΠΗΓΗ: iliaxtida.wordpress.com
ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
ΟΛΗ Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΚυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2016
Στο "αμπέλι" της ζωής…
ΠΗΓΗ: iliaxtida.wordpress.com
Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2016
Η ΟΛΓΑ
Είχε ο Γέροντας ένα πνευματικό παιδί πού λεγόταν Όλγα. Αυτή καταγόταν από μία αριστοκρατική οικογένεια. Ο πατέρας της ήταν στρατηγός του ρωσικού τσαρικού στρατού, πολύ γνωστός εκείνη την εποχή. Είχε λάβει μέρος στον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ιαπωνίας. Η μητέρα της πέθανε όταν η Όλγα ήταν πολύ μικρή και ο πατέρας της παντρεύτηκε δεύτερη φορά. Η δεύτερη γυναίκα του ήταν πολύ καλός άνθρωπος και αγαπούσε πολύ την Όλγα. Αργότερα η Όλγα έλεγε ότι η μητριά της ήταν πολύ καλή. Ο πατέρας της Όλγας ήταν άνθρωπος πολύ πιστός. Μια φορά στην εκκλησία έφερε την Όλγα κοντά στην εικόνα της Παναγίας του Καζάν και της είπε·
-Αυτή είναι η πραγματική σου Μητέρα, απ· Αυτήν να ζητάς ευλογία για όλα τα έργα σου.
Έτσι η Όλγα από παιδί άρχισε να προσεύχεται στην Παναγία. Στην αρχή της ζητούσε καινούρια παπούτσια και φουστάνια – και πάντα έπαιρνε όλα πού ζητούσε. Η Όλγα ήξερε ότι η Παναγία πάντα της δίνει όλα πού ζητάει και με απλότητα και εμπιστοσύνη την παρακαλούσε για όλα όσα είχε ανάγκη.
Όταν η Όλγα τελείωσε το Ινστιτούτο των ευγενών παρθένων (κλειστό ίδρυμα για τα κορίτσια από τις αριστοκρατικές οικογένειες) άρχισε να σκέφτεται τί να κάνει στο μέλλον. Η ψυχή της ποθούσε την μοναχική ζωή αλλά δεν ήταν σίγουρη αν μπορεί να σηκώσει τις δυσκολίες πού προϋποθέτει αυτή η ζωή. Τότε άρχισε να προσεύχεται στην Παναγία και να την παρακαλά να της πει αυτή ποιά οδό να διαλέξει. Έλεγε το εξής·
-Αν δεν σου είναι ευάρεστο να γίνω μοναχή, τότε στείλε μου τέτοιο γαμπρό σαν εκείνο το αγόρι – γιό του γνωστού μας γαιοκτήμονα πού είναι ένας άνθρωπος πολύ πιστός, σεμνός και μεγαλόψυχος.
Μετά από λίγες μέρες οι γονείς αυτού του παιδιού ήλθαν στο σπίτι της Όλγας να την ζητήσουν γυναίκα για τον γιό τους. Κατάλαβε ότι η Παναγία άκουσε την παράκλησή της και της δίνει ευλογία να παντρευτεί. Άρχισαν να ετοιμάζονται για το γάμο. Η τελετή έπρεπε να γίνει στο ναό Ισάκιγεβσκι και αναμενόταν πώς στο γάμο τους θα είναι ο ίδιος ο αυτοκράτορας… Όλοι γύρω της ήταν χαρούμενοι και μόνο η Όλγα, όπως έλεγε αργότερα η ίδια, είχε μέσα της κάποιο κακό προαίσθημα. Της φαινόταν πώς την ετοιμάζουν για κηδεία και όχι για γάμο.
Την ημέρα του γάμου η Όλγα περίμενε στο σπίτι της να έλθει με την άμαξα ο γαμπρός της για να πάνε μαζί στο ναό. Οι γονείς της ήδη είχαν φύγει στην εκκλησία και τους περίμεναν εκεί. Είχε βάρος στην καρδιά της, στάθηκε μπροστά στην εικόνα της Παναγίας και προσευχήθηκε, λέγοντας το εξής·
-Άχραντε Παρθένε, ας γίνει το θέλημά σου. Αν ξέρεις ότι ο γαμπρός μου θ· αλλάξει μετά το γάμο και δεν θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μία καλή οικογένεια τότε καλύτερα να μην παντρευτώ.
Την ίδια ώρα ο γαμπρός της Όλγας περίμενε στο σπίτι του, στην άλλη άκρη της Αγίας Πετρούπολης τον αδελφό του αξιωματικό για να πάνε μαζί στο σπίτι της νύφης και μετά στο ναό. Ο αδελφός του αργούσε. Ήδη πέρασε η ώρα και ο γαμπρός ήταν αναστατωμένος. Επιτέλους ήλθε ο αδελφός του. Μπήκε τρέχοντας στο σαλόνι, ζητώντας συγγνώμη. Μετά πήγε στο διπλανό δωμάτιο για ν· αλλάξει τα ρούχα του και άφησε πάνω στο τραπέζι το πιστόλι του. Ο γαμπρός πήρε το πιστόλι και από απροσεξία πυροβόλησε τον εαυτό του. Πέθανε επί τόπου. Δεν ήταν βέβαια αυτοκτονία, ήταν ένα ατύχημα πού όμως δεν έγινε τυχαία. Ήταν απάντηση στην προσευχή της Όλγας.
Όταν η Όλγα έμαθε για το θάνατο του γαμπρού της, όπως ήταν με το νυφικό, πήγε στην εκκλησία όπου είχαν φέρει το σώμα του. Την ίδια μέρα έγινε κηδεία.
Μετά απ΄ αυτό το περιστατικό η Όλγα αρρώστησε. Δέκα μέρες δεν έτρωγε τίποτα και σχεδόν δεν κοιμόταν. Όλο αυτό το διάστημα βρισκόταν καρφωμένη στο κρεβάτι. Οι γιατροί βρήκαν καλπάζουσα φυματίωση. Οι γονείς δεν ήξεραν πώς να βοηθήσουν το παιδί τους. Την δέκατη ημέρα την επισκέφθηκε η αγία μάρτυς Παρασκευή, η οποία της είπε αυστηρά·
-Πήγαινε στην Γάτσινα, εκεί υπάρχει ένα τεμάχιο του Τιμίου Ξύλου και χέρι του τιμίου Προδρόμου. Εκεί θα γίνεις καλύτερα. Μετά θα πάς σ· εκείνο τον τόπο όπου βρίσκεται η εκκλησία με τη δική μου θαυματουργή εικόνα, θα πάς στο άγιασμα πού έχει κοντά, θα εξομολογηθείς και θα κοινωνήσεις. Εκεί θα γίνεις καλά, μετά θα σου πω τί θα κάνεις. Όλο το δρόμο θα περπατήσεις και μόνο λίγο πριν φτάσεις θα σε πάρει η άμαξα.
Η Όλγα σηκώθηκε από το κρεβάτι της και πήγε με τα πόδια στην Γάτσινα, όπου γιατρεύτηκε από το ψυχικό τραΰμα. Μετά πήγε στην εκκλησία όπου βρισκόταν η ξυλόγλυπτη θαυματουργή εικόνα της άγιας Παρασκευής και στο άγιασμα πού είχε κοντά. Εξομολογήθηκε και κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων. Πραγματικά σχεδόν όλο το δρόμο η Όλγα έκανε με τα πόδια και μόνο τα τελευταία δύο χιλιόμετρα πήγε με άμαξα.
Στο ναό πάλι της φανερώθηκε η αγία Παρασκευή και της είπε·
-Ο Κύριος σε θεράπευσε. Από σήμερα και μέχρι τα εβδομήντα σου χρόνια οΰτε μια φορά δεν θα άρρω- στήσεις. Όταν θα επιστρέψεις στο σπίτι πήγαινε στον Γέροντα, αυτός θα σου πει τί πρέπει να κάνεις.
Όταν άρχισε ο πρώτος Παγκόσμιος πόλεμος ο πατέρας της Όλγας πήγε στο μέτωπο. Μια φορά το φαγητό στο σπίτι τους τελείωσε και ούτε υπήρχαν χρήματα να το αγοράσουν. Η Όλγα έμαθε πού μένει ο πατήρ Σεραφείμ, πήρε από την μητριά της ψιλά για το τραμ και πήγε να βρει τον Γέροντα. Όταν κατέβηκε από το τραμ την σταμάτησε μία φτωχή γυναίκα πού ζητούσε ελεημοσύνη. Η Όλγα της έδωσε όλα τα χρήματα πού είχε για εισιτήριο.
Μόλις μπήκε στο σπίτι του Γέροντα εκείνος είπε να την φωνάξουν αμέσως στο κελί του. Την ρώτησε»
-Τί, δεν παντρεύτηκες; Γιατί δεν ζήτησες ευλογία;
Μετά της έδωσε ένα πρόσφορο, λέγοντας·
-Φάε αυτό και θα χορτάσεις. Κάντε υπομονή, σε τρεις μέρες θα τα έχετε όλα και με παραπάνω. Ακόμα και στους άλλους θα δίνετε.
Η Όλγα σκέφτηκε·
-Πώς θα χορτάσω μ· αυτό το μικρό πρόσφορο;
Όταν όμως έφαγε το μισό κατάλαβε ότι έχει χορτάσει. Άφησε το άλλο μισό και το πήγε στην μητριά της. Μετά από τρεις ήμερες ήλθαν από το χωριό τους άμαξες φορτωμένες με διάφορα τρόφιμα. Τούς τα έστειλε ο πατέρας της. Αυτός έστειλε από το μέτωπο εντολή στους εργάτες του στο χωριό να πάνε τρόφιμα στην οικογένειά του στην πόλη.
Η Όλγα διηγήθηκε στον Γέροντα όλη την ζωή της και του είπε ότι αυτό πού συνέβη με το γαμπρό της το βλέπει σαν σημείο από τον Θεό ν· αφήσει τον κόσμο και να γίνει μοναχή. Ο Γέροντας την άκουσε προσεκτικά και μετά της είπε»
-Αν σου δώσω ευλογία να γίνεις μοναχή, μπορούν να σε κάνουν ηγουμένη, επειδή είσαι μορφωμένη. Αλλά είσαι πολύ συμπονετική – όλη την περιουσία της μονής θα την μοιράσεις στους φτωχούς και η ίδια θα κάνεις υπακοή στις αδελφές. Αν όμως θα γίνεις απλή μοναχή δεν θ· αντέξεις, η υγεία σου δεν είναι καλή. Τί λοιπόν μπορούμε να κάνουμε με σένα;
-Θα κάνω αυτό πού θα μου πείτε, παππούλη μου, – του απάντησε η Όλγα.
-Καλά, να γίνεις εισπράκτορας του τραμ, -της είπε ο Γέροντας-, θα σε ξέρει όλη η Πετρούπολη και πολλοί θα σε επισκέπτονται. Όταν θα δίνεις εισιτήρια να σημειώνεις πόσα πούλησες και το βράδυ για τον καθένα πού πούλησες το εισιτήριο να κάνεις μία μετάνοια και να παρακαλάς τον Κύριο να τους σώσει όλους. Πολλοί άνθρωποι θα σωθούν με την προσευχή σου αν σηκώσεις τον σταυρό σου μέχρι τέλος.
Ο πατήρ Σεραφείμ έδωσε στην Όλγα ακριβώς τόσα χρήματα όσα αυτή είχε δώσει στην φτωχή γυναίκα. Έκανε πιστά όλα όσα της είπε ο πατήρ Σεραφείμ. Έγινε εισπράκτορας στο τραμ. Αυτή τη δουλειά συνέχιζε και μετά την επανάσταση, μέχρι να πάρει σύνταξη. Ο Κύριος της έδωσε την χάρη της προφητείας και πολλοί άνθρωποι την επισκέπτονταν για να βρουν παρηγοριά και να ζητήσουν την συμβουλή της. Η Όλγα πάντα έλεγε ότι όλα όσα κάνει τα κάνει με τις προσευχές του Γέροντα Σεραφείμ.
Εδώ βλέπουμε μία τακτική του Γέροντα· εκτός από την Όλγα και άλλα πνευματικά παιδιά του βοηθούσαν τους ανθρώπους. Ο πατήρ Σεραφείμ δεν είχε την δυνατότητα να βοηθάει ο ίδιος όλους τους ανθρώπους και προσευχόταν στον Κύριο να δίνει βοήθεια σε όσους την χρειάζονται μέσω ανθρώπων με τους οποίους είχε στενούς πνευματικούς δεσμούς. Αλλά μόλις άρχιζε ο άνθρωπος να σκέφτεται ότι τα κάνει με τη δική του δύναμη αμέσως έχανε την ικανότητα πού είχε.
Η Όλγα έγινε γνωστή στις ημέρες της πολιορκίας του Λένινγκραντ από τους Γερμανούς κατά τον δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο. Για πολλούς από τους κατοίκους της πόλης η Όλγα έγινε πραγματική μητέρα. Είχε πολλούς γνωστούς σε διάφορα συσσίτια της πόλης και την στρατιωτική λέσχη και τους παρακαλούσε να της φέρνουν τα αποφάγια. Και οι γνωστοί της ότι μάζευαν μετά το φαγητό τα έβαζαν σε μικρές σακούλες και τα πήγαιναν στην Όλγα…
Τις πιο πολλές φορές η ίδια η Όλγα δεν ήξερε τί είναι μέσα στις σακούλες. Μόλις της τις φέρνανε αυτή αμέσως τις έδινε σ· αυτούς πού είχαν ανάγκη. Πολλοί άνθρωποι της φέρνανε ψωμί και άλλα φαγητά επειδή ήξεραν ότι όταν παρουσιαστεί ανάγκη η Όλγα θα τους βοηθήσει. Και όλα αυτά η Όλγα τα μοίραζε στους πεινασμένους. Και το μόνο ότι υπήρχε ένας τέτοιος άνθρωπος στην πολιορκημένη πόλη ήταν μεγάλο στήριγμα για τους κατοίκους του Λένινγκραντ. Η Όλγα συνέχιζε κάθε μέρα να κάνει μετάνοιες για τους ανθρώπους πού φέρνανε σακουλίτσες και για τους πεινασμένους πού μετά τις πέρνανε και προσευχόταν για την σωτηρία της πόλης.
Μέχρι να σταματήσουν να κυκλοφορούν στο Λένινγκραντ τα μέσα συγκοινωνίας η Όλγα συνέχιζε τη δουλειά της στο τραμ. Συνήθως όταν γίνονταν οι αεροπορικές επιδρομές η Όλγα δεν άφηνε τη θέση της στο τραμ και δεν πήγαινε να κρυφτεί στο καταφύγιο. Και όταν την ρωτούσαν για ποιό λόγο το κάνει αυτό, εκείνη απαντούσε·
-Ο Γέροντας γνωρίζει πού πρέπει να πέσει η βόμβα.
Πράγματι, μια φορά η βόμβα χτύπησε το δεύτερο βαγόνι του τραμ ενώ η Όλγα βρισκόταν στο πρώτο. Το δεύτερο βαγόνι καταστράφηκε αλλά η ·ίδια η Όλγα δεν έπαθε τίποτα.
Μετά το τέλος του πολέμου η Όλγα συνέχισε να δουλεύει στο τραμ. Όπως και παλιά την επισκέπτονταν πολλοί άνθρωποι και πάντα έβρισκαν παρηγοριά και βοήθεια. Για την αγάπη της προς τους ανθρώπους ο Κύριος έδωσε στην Όλγα ένα ξεχωριστό χάρισμα» όσα φαγητά ευλογούσε η Όλγα παρέμειναν για πολύ καιρό φρέσκα. Ένας από τους γνωστούς της λέει ότι λίγο πριν πεθάνει η Όλγα του χάρισε ένα τσεκούρι και του είπε»
-Θα το φας όταν θα σκληρανθεί.
Εφτά χρόνια το τσουρέκι παρέμεινε φρέσκο! Όταν μετά από εφτά χρόνια άρχισαν να το τρώνε είχε γεύση σαν χθες να το έβγαλαν από το φούρνο.
Η Όλγα απεβίωσε το 1957. 60 ημέρες πριν το θάνατο της σταμάτησε να τρώει και μόνο κοινωνούσε των Αχράντων Μυστηρίων… Στην κηδεία και την ταφή της συμμετείχαν χιλιάδες άνθρωποι…
Πηγή: Βίος-Θαύματα-Προφητείες Του Αγίου Σεραφείμ Της Βίριτσα – Νέου Αγίου Της Ορθοδόξου Ρωσικής Εκκλησίας 1866-1949, Εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη, 2003.
Ακούστε τον ήχο της Γης από το διάστημα!
Τους ήχους του διαστήματος κατέγραψε η Nasa και τους συγκέντρωσε σε ένα συγκλονιστικό βίντεο επτά λεπτών...
Κάθε πλανήτης και ένας ήχος… Ο ρομαντικός ήχος του Ποσειδώνα, ο μελαγχολικός του Κρόνου και ο πιο εντυπωσιακός ήχος του Ουρανού, ενώ εντύπωση προκαλεί πώς ακούγεται η ανθρώπινη δραστηριότητα στο διάστημα.Όταν δύουν οι ιδεολογίες ανατέλει η αλήθεια
Αφουγκραζόμαστε διαρκώς τη σύγχρονη κατάσταση των ιδεών, έτσι όπως έχει στους χώρους, όπου εμείς καθημερινά κινούμαστε, στα «στέκια» όπου αφήνουμε ώρες από τη ζωή μας.
Κι η διαπίστωση είναι εκπληκτική και πικρή συνάμα: Εκεί όπου παλιότερα κυριαρχούσαν οι ιδέες των διαφόρων «-ισμών» ή των πολιτικών, παντός χρώματος, ιδεολογιών, εκεί σήμερα επικρατεί η αβεβαιότητα, το χάος και η ψευδαίσθηση.
Χάος και το ένα, χάος και το άλλο, θα πει κανείς. Ο κόσμος μας αλλάζει, τα πολιτικά και ιδεολογικά δεδομένα του παρελθόντος μεταβάλλονται, τείχη και σύνορα πέφτουν. Ζούμε, είπαν κάποιοι, στην εποχή του «τέλους των ιδεολογιών». Ο άνθρωπος, το μόνο που θα κάνει πλέον θα είναι να διεκπεραιώνει τη ζωή του, έτσι ώστε να είναι κατά το δυνατόν «καλύτερη» γι’ αυτόν. Τόσο απλά. Πώς διεκπεραιώνει κανείς τις καθημερινές του υποχρεώσεις, μέσα στη ρουτίνα και τη βιασύνη, στην αναζήτηση της «καλύτερης λύσης»; Έτσι ακριβώς. Χωρίς οράματα κι αγώνες. Η ζωή μας ξεκινά από εδώ και φτάνει ακριβώς στο εδώ. Ούτε βήμα παραπάνω. Αυτή είναι η αλήθεια μας. Με τα ονόματα και τις φωνές που η καθημερινή πρακτική αποκαλύπτει.
Αυτή η αλήθεια, βέβαια, δε λέει τίποτε παραπάνω από ένα μηδέν. Γιατί είναι το τελευταίο στάδιο της κατάρρευσης του δυτικού – υλιστικού προτύπου σκέψης και ζωής· ο οποίος βασίζεται στις δύο κατεξοχήν «αξίες» της εποχής μας: τον ευδαιμονισμό – πλουτισμό και τον καταναλωτισμό. Και που εκφράζεται με όλες ανεξαιρέτως τις πολιτικές προτάσεις της εποχής μας, καθώς και όλες τις παραφυάδες τους, είτε ρατσισμός λέγονται αυτές, είτε οικολογία, είτε οτιδήποτε άλλο. Γιατί όλα, μα όλα, αυτά τα τελευταία καταφύγια ελπίδας του σύγχρονου ανθρώπου, που ψάχνει να βρει κάπου να στηριχτεί, κάπου να νοιώσει ασφάλεια και βεβαιότητα, ξεκινούν από την ίδια κρυφή, αλλά μάταιη ελπίδα: Να φτιάξουν έναν κόσμο εγκόσμιας ευτυχίας, στη λογική του «φάγωμεν, πίωμεν, αύριον γαρ αποθνήσκομεν».
Όμως δεν είναι μόνο το ότι ο χώρος των ιδεών βρίσκεται πλέον πιο μετέωρος παρά ποτέ. Είναι κι ο τρόπος, με τον οποίο κάποιοι προσπαθούν να μας επιβάλουν αυτές τις ψευτολύσεις. Τώρα που οι επικοινωνιακές δυνατότητες εκμηδενίζουν το χώρο και το χρόνο, τώρα είναι η ευκαιρία για την ισοπέδωση των διαφορών και την παγκόσμια κυριαρχία της ομοιομορφίας. Τύπος, ραδιόφωνο, τηλεόραση, κινηματογράφος, μουσική κι η λογοτεχνία ακόμη, αγωνίζονται στο όνομα ενός πολιτισμικού ιμπεριαλισμού, της παγκοσμιοποίησης, να κατευθύνουν ολόκληρο τον πλανήτη, και βέβαια εμάς τους νέους πάνω απ’ όλα, προς τη λογική που προαναφέρθηκε· και μάλιστα με τρόπους που ελάχιστα πλέον γίνονται αντιληπτοί και που εξυπηρετούν γιγαντιαία συμφέροντα, φανερά ή μυστικά.
Υπάρχει, ασφαλώς, κι ο πολιτικός οραματισμός, που λέγεται Ενωμένη Ευρώπη. Αλλά και αυτή φαίνεται μετά τη διεύρυνσή της να συγκεντρώνει τρομερές αντιφάσεις και συγκρούσεις. Πόσο ακόμη θα αντέξει μία Ευρώπη αποϊδανικοποιημένη;
Μπροστά στο ερώτημα, όμως, που συσπειρώνει ολόκληρο το νόημα του πρόσκαιρου βίου μας, αυτό το «τί εστιν αλήθεια;» (Ιωάν. ιη΄ 38), τα πρόσωπα αρχίζουν να σοβαρεύουν, το γέλιο να παγώνει, το μυαλό να δουλεύει, η καρδιά να χτυπά έντονα. Όσο κι αν θα το θέλαμε, κανένα νοητικό κατασκεύασμα, καμιά ιδεολογία ή πρακτική δεν μπορεί να δώσει μόνιμη απάντηση στην εναγώνια αναζήτηση του αληθινού, αυτού που γεμίζει και νοηματοδοτεί. Εκεί που οι άνθρωποι αποτυγχάνουν, εκεί όπου οι ιδέες και οι θεωρίες μένουν ξεκρέμαστες, χρειάζεται κάτι το υπέρτερο να μιλήσει, να προτείνει, να προσφέρει βεβαιότητα, απαντοχή. Χρειάζεται κάτι που θα υπερβαίνει τα όρια του «εδώ», τα οποία μόνο ψεύτικες και παραπλανητικές απαντήσεις μπορούν να δώσουν· χρειάζεται και ο ίδιος ο άνθρωπος να στραφεί πέρα από όλα αυτά, που θέλουν να αποφασίζουν για λογαριασμό του.
Στις μέρες μας δεν είναι λίγοι εκείνοι, που προσπαθούν να ξεριζώσουν και την τελευταία ελπίδα, που απομένει: την Ορθόδοξη πίστη. Αυτήν την πίστη, που (παρά τις αδυναμίες – χτυπητές κάποτε και πασίγνωστες – των ανθρώπων που προσπαθούμε να τη ζήσουμε) κρατά, χάρη στη δύναμη Αυτού που είναι η αποκάλυψη της αλήθειας, ακέραια όλη τη ζωντάνια και το βάθος του μηνύματος της, εκεί όπου η ασάφεια και η θολούρα κυριαρχούν. Θα μπορούσε να πει κανείς πολλά για το διάλογο της Ορθοδοξίας με τις ιδεολογίες «του αιώνος τούτου». Ίσως να μην είναι απαραίτητο· ίσως να αρκούν οι απτές αποδείξεις που υπάρχουν για το ρόλο που η Ορθοδοξία μπορεί να παίξει μέσα στο χάος των σύγχρονων αναζητήσεων. Δεν είναι τυχαία, άλλωστε η στροφή λαών ολόκληρων στην Ανατολική Ευρώπη, αλλά και χιλιάδων ειλικρινών αναζητητών της αλήθειας στη Δυτική Ευρώπη, προς την Ορθοδοξία, προς την αλήθεια. Ούτε είναι τυχαία η βίωση αυτής της αλήθειας από τις τόσες άγιες μορφές, που και σήμερα αναδεικνύει η Εκκλησία μας.
Όσο όμως εμείς θα κρατούμε αυτή την αλήθεια – την πραγματική λύση και ελπίδα – καταχωνιασμένη ανάμεσα στα σύνορα της εγωκεντρικής μας αυτάρκειας και της παγωμένης αγωνιστικότητας, τόσο άλλες «αλήθειες» θα κερδίζουν το ενδιαφέρον της πλειοψηφίας γύρω μας. Η Αλήθεια όμως δεν είναι ούτε ιδέα, ούτε προπαγάνδα, ούτε σχήμα ή σύστημα. Είναι πάνω απ’ όλα γνώση και βίωμα, πράξη και προσφορά. Σε πείσμα όλων των άλλων, η Ορθόδοξη πρόταση είναι παρούσα, ακμαία, δυναμική: Είναι το μόνο όνομα της Αλήθειας.
http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/
Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου 2016
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ" ΚΑΙ ΤΗΣ "ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ"
Με τη χάρη του Θεού, άρχισαν και πάλι να λειτουργούν κανονικά
στο Βόλο: το ΚΕΝΤΡΟ ΥΠΟΔΟΧΗΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
του Συλλόγου Συμπαραστάσεως Κρατουμένων «Ο
ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ», που φιλοξενείται στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως
Δημητριάδος και Αλμυρού (Κ. Καρτάλη 152) και ο Σταθμός Πρώτων Κοινωνικών
Βοηθειών «ΔΙΑΚΟΝΙΑ» (Γ. Καρτάλη 9,
πλησίον του παρεκκλησίου του Αγίου Εφραίμ).
Μετά από τις καλοκαιρινές
διακοπές, οι εθελοντές του Συλλόγου ξεκινούν και πάλι τη διακονία τους με στόχο
την εξυπηρέτηση και στήριξη, στο μέτρο του δυνατού, των εκατοντάδων απόρων συνανθρώπων
μας που ζητούν έμπρακτη συμπαράσταση από τους ανθρώπους της Τοπικής μας Εκκλησίας.
Το Κέντρο Υποδοχής
Κρατουμένων, λειτουργεί αποκλειστικά
και μόνο με τους εθελοντές του Συλλόγου σε καθημερινή βάση (10:00 π.μ. – 12:00
μ.) - εκτός Σαββάτου, Κυριακής και επίσημης αργίας - και εξυπηρετεί: κρατούμενους,
αποφυλακισμένους, άπορες οικογένειες φυλακισμένων και αποφυλακισθέντων,
άστεγους, φυγόποινους, πρόσφυγες, μετανάστες, τσιγγάνους, μονογονεϊκές οικογένειες,
τρόφιμους του Ιδρύματος Αγωγής Ανηλίκων Βόλου, του Ξενώνα «ΦΙΛΥΡΑ» πολλούς άλλους
αναγκεμένους συνανθρώπους μας (ασθενείς, μαθητές, φοιτητές κ.α.).
Ο Σταθμός Πρώτων
Κοινωνικών Βοηθειών «ΔΙΑΚΟΝΙΑ» λειτουργεί καθημερινά, από τους
ανθρώπους του «ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ», με βάση το εξής πρόγραμμα:
- Για τους δωρητές που επιθυμούν να παραδώσουν στη «Δ» καινούργια ή ελαφρώς μεταχειρισμένα ενδύματα, υποδήματα, κλινοσκεπάσματα κ.α. αναγκαία είδη, λειτουργεί καθημερινά από 9:00 το πρωί μέχρι τις 13:00 το μεσημέρι (εκτός Σαββάτου, Κυριακής και επίσημης αργίας ).
- Για του απόρους αδελφούς μας, που θέλουν να παραλάβουν μια ποσότητα εκ των ειδών που διαθέτει η «Δ», θα λειτουργεί κάθε Τρίτη, Τετάρτη και Παρασκευή από τις 10 το πρωί μέχρι τις 12 το μεσημέρι.
Όσοι επιθυμούν να γραφούν στους καταλόγους
του «Ε» και της «Δ», για να παραλαμβάνουν σε τακτά χρονικά διαστήματα τα
βοηθήματα, θα πρέπει να προσκομίσουν κάποια δικαιολογητικά από τις επίσημες
υπηρεσίες της Πολιτείας, για να αποδείξουν πως όντως έχουν ανάγκη της υλικής
βοήθειας που προσφέρουν και οι δύο κοινωνικές δομές της Τοπικής μας Εκκλησίας.
Για σχετικές πληροφορίες, οι
ενδιαφερόμενοι έχουν την δυνατότητα να επισκέπτονται την ιστοσελίδα του «ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ»:
WWW.estavromenos.blogspot.com ή να τηλεφωνούν στη
«ΔΙΚΑΟΝΙΑ»: 2421020125 και στον «ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ»: 2421030054
Το μυστικό που κρατά τον Παρθενώνα όρθιο 2.500 χρόνια
Το μυστικό αποκαλύπτεται μετά από μελέτες που δείχνουν ότι, παρά το γεγονός πως ο ναός του Παρθενώνα στην Ακρόπολη δεν έχει καν θεμέλια, έχει τριπλή… αντισεισμική θωράκιση.
Σύμφωνα με την πολιτικό μηχανικό Νίκη Τιμοθέου, μελέτες της αρχιτεκτονικής και δομικής του φόρμας κατέδειξαν πως οι Αρχαίοι είχαν από τότε ανακαλύψει αυτό που σήμερα ονομάζουμε «σεισμική μόνωση».
Ο ναός, σύμφωνα με την κυρία Τιμοθέου, κοντράρει επιτυχώς τη θεωρία της σύγχρονης πολιτικής μηχανικής, διότι χωρίς να έχει καν θεμέλια, είναι τριπλά μονωμένος σεισμικά.
Αυτή η τριπλή μόνωση, όπως μας εξήγησε, εντοπίζεται σε διαφορετικά σημεία του οικοδομήματος.
Το πρώτο σημείο βρίσκεται στις στρώσεις τεράστιων οριζόντιων και εξαιρετικά λείων μαρμάρων, πάνω στα οποία πατάει ο Παρθενώνας.
Το δεύτερο παρατηρείται στους μεταλλικούς ελαστικούς συνδέσμους οι οποίοι συνδέουν τις πλάκες κάθε στρώματος, και που στο κέντρο τους εντοπίζονται μικροί σιδηροπάσσαλοι, γύρω από τους οποίους έχει χυθεί μολύβι (το μολύβι έχει την ιδιότητα να προστατεύει τον σίδηρο από τη σκουριά και να εξασθενεί με την ελαστικότητά του το όποιο κύμα, αφού μέρος της κινητικής του αυτής ενέργειας μετατρέπεται σε θερμική).
Και το τρίτο εντοπίζεται στις κολώνες του κτίσματος, οι οποίες δεν τοποθετήθηκαν μονοκόμματες, αφού οι αρχαίοι Έλληνες ήξεραν πως για να αντέξουν στους κραδασμούς της γης, θα έπρεπε να τοποθετηθούν σε φέτες, τέλεια εφαρμοσμένες η μία πάνω στην άλλη.
Το αποτέλεσμα αυτής της τριπλής μονωτικής φόρμουλας, όπως σημείωσε η κυρία Τιμοθέου, ήταν τα επιφανειακά σεισμικά κύματα να κινούν το ένα στρώμα των μαρμάρινων πλακών, επάνω στο άλλο, την ίδια ώρα που οι σύνδεσμοι εκτόνωναν την κινητική ενέργεια που ανέπτυσσε ο εγκέλαδος!
Οι κολώνες, τέλος, με τον τρόπο που ήταν τοποθετημένες επέτρεπαν στο όλο οικοδόμημα να ταλαντώνεται, αλλά να μην καταρρέει.
http://enorion.blogspot.gr/
Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2016
Θαυμαστές διηγήσεις από την Κωνσταντινούπολη του 9ου αιώνα για την Τιμία Ζώνη της Θεοτόκου
Στις 31 Αυγούστου η Εκκλησία μας εορτάζει την Κατάθεση της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου στο ναό της Θεοτόκου των Χαλκοπρατείων στη βυζαντινή Κωνσταντινούπολη.
Στη συνοικία αυτή, κοντά στο Μίλιον, βρίσκονταν τα εργαστήρια των τεχνιτών που ασχολούνταν με την κατασκευή και το εμπόριο χάλκινων αντικειμένων. Οι τεχνίτες αυτοί έδωσαν στη συνοικία το όνομα της τέχνης τους.
Σχετικά με τη θεομητορική αυτή εορτή δεν υπάρχει καμία σαφής μαρτυρία πριν τον 7ο αιώνα. Τον 6ο και 7ο αιώνα στη λατρευτική ζωή της Εκκλησίας εμφανίζονται έξι εορτές, οι οποίες σχετίζονται με τη Θεοτόκο: η Σύλληψη της Αγίας Άννης, το Γενέθλιον της Θεοτόκου, τα Εισόδια, ο Ευαγγελισμός, η Υπαπαντή και η Κοίμηση.
Η αυτοκράτειρα αγία Πουλχερία ήταν εκείνη που καθιέρωσε την τέλεση αγρυπνίας κάθε Τετάρτη στο ναό των Χαλκοπρατείων. Την τέλεση της αγρυπνίας αυτής επισημοποίησε ο αυτοκράτορας άγιος Μαυρίκιος (582-602).
agiazoni2
Πολλές είναι οι παραδόσεις που διασώζονται σχετικά με το πότε και από ποιον αυτοκράτορα έγινε η μεταφορά της Τιμίας Ζώνης της Θεοτόκου από τα Ιεροσόλυμα στην Κωνσταντινούπολη.
Η πλησιέστερη όμως στην αλήθεια είναι εκείνη που αποδίδει τη μεταφορά αυτή στον αυτοκράτορα Αρκάδιο (395-408). Ο Αρκάδιος, γιος του Μ. Θεοδοσίου και πατέρας του αυτοκράτορα αγίου Θεοδοσίου Β’ (408-450) και της Πουλχερίας (450-457), ήταν αυτός που όχι απλώς μετέφερε την Τιμία Ζώνη στην Κωνσταντινούπολη αλλά και την κατέθεσε σε μία υπέροχη λειψανοθήκη την οποία ονόμασε «αγίαν σορόν».
Ο ναός της Θεοτόκου των Χαλκοπρατείων, όπου φυλασσόταν η Τιμία Ζώνη, χτίστηκε μερικά χρόνια αργότερα από την αυτοκράτειρα Πουλχερία.
Στο ναό αυτό συνέβησαν πολλά θαυμαστά γεγονότα, που πιστοποιούν τη θαυματουργή δύναμη της Αγίας Ζώνης. Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως άγιος Γερμανός Α’ (715-730), στο λόγο που εκφώνησε κατά την εορτή της Καταθέσεως της Τιμίας Ζώνης στο ναό των Χαλκοπρατείων, αναφέρει με λυρισμό ότι η Τιμία Ζώνη διατηρεί αιώνια τη θεία ευωδία των θεραπειών που επιτελεί, ευφραίνοντας όσους την πλησιάζουν με πίστη και ευλάβεια.
Ο άγιος Ιωσήφ ο Υμνογράφος (περίπου 816-886) στον κανόνα που αφιέρωσε στην Τιμία Ζώνη της Θεοτόκου, εξυμνεί το άγιο λείψανο που με τη χάρη της Παναγίας καθαγιάζει τους πιστούς που προσέρχονται με ευλάβεια για να το προσκυνήσουν , τους ανυψώνει από τη φθορά και τους απαλλάσσει από ασθένειες και θλίψεις. Η Τιμία Ζώνη μοιάζει με ασταμάτητη πηγή από όπου αναβλύζει ποταμός ιάσεων.
Πλήθος πιστών –ανεξάρτητα από φύλο, ηλικία, επάγγελμα και κοινωνική τάξη- συνέρρεε στο ναό των Χαλκοπρατείων για να προσκυνήσει με ευλάβεια την Τιμία Ζώνη της Παναγίας και να ζητήσει από τη Μεγαλόχαρη να μεσιτεύσει στον Κύριο. <<Και τις τα μεγαλεία της δόξης σου λαλήσει, Πανάχραντε;>>, αναφωνεί σε ομιλία του ο άγιος Ευθύμιος, μετέπειτα Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (907-912).
Κάποιος Ηλίας, πρεσβύτερος και οικονόμος του ναού της Αγίας Σοφίας, αφηγείται σε μία διήγηση του 843 ένα θαύμα που συνέβη σε κάποιο παιδί μέσα στο ναό της Θεοτόκου των Χαλκοπρατείων. Το θαύμα πραγματοποιήθηκε γύρω στα 800, στα χρόνια του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως αγίου Ταρασίου (784- 806) και διασώζεται σε γραπτές βυζαντινές πηγές.
Ο Ηλίας τότε ήταν παιδί και υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του θαυμαστού γεγονότος. Μία μέρα, ενώ βρισκόταν στο ναό, είδε ένα παιδί που τον διέσχιζε κατευθυνόμενο στη σχολή των Χαλκοπρατείων, η οποία επικοινωνούσε με το ναό. Καθώς βάδιζε, αντίκρυσε την αγία εικόνα της Θεοτόκου, την οποία είχε καταστρέψει κατά την Εικονομαχία ο Κωνσταντίνος Ε’ αλλά είχε αγιογραφηθεί ξανά την εποχή εκείνη με φροντίδα του Πατριάρχη Ταρασίου.
Το μικρό παιδί θαμπώθηκε από τη λαμπρότητά της και συνέχισε να βαδίζει κοιτάζοντας προς τα πάνω. Το αποτέλεσμα ήταν να πέσει μέσα σε ένα πηγάδι που βρισκόταν στη νότια πλευρά του ναού. Κάποιος «προσμονάριος» που εκείνη την ώρα βρισκόταν στο παρεκκλήσιο της «Αγίας Σορού», άκουσε το θόρυβο και ρώτησε κάποιες γριούλες που κάθονταν εκεί τί να ήταν άραγε ο γδούπος που ακούστηκε. Εκείνες όμως δεν είχαν ακούσει τίποτα.
Απλώς είχαν δει το παιδί που βάδιζε μέσα στο ναό. Ο «προσμονάριος», που πίστευε ότι ο θόρυβος προήλθε από αναταραζόμενα ύδατα, κατάλαβε τί είχε συμβεί. Κατέβηκε στο πηγάδι, βρήκε το παιδί που έπλεε χρησιμοποιώντας σαν κουπιά τα χέρια του και το ανέβασε πάνω. Τότε όλοι οι παρευρισκόμενοι παρατήρησαν κάτι περίεργο και συγχρόνως θαυμαστό. Το παιδί όχι μόνο δεν είχε πάθει τίποτα αλλά δεν είχε καν βραχεί.
Ήταν ολοφάνερο ότι η χάρη της Θεοτόκου είχε προστατέψει το παιδί. Το ίδιο άλλωστε διηγήθηκε στους παρευρισκόμενους ότι η Παναγία τον κρατούσε στη μια αγκαλιά Της, ενώ στην άλλη κρατούσε τον Κύριο, και του είπε να μη φοβάται γιατί τον προστάτευε Εκείνη.
Και ενώ η Θεομήτωρ έλεγε αυτά, θεϊκό φως και λάμψη είχε απλωθεί ολόγυρα. Όλοι πίστεψαν στα λόγια του παιδιού γιατί ήταν μικρό και άκακο και η ψυχή του ήταν ακόμη τόσο αγνή ώστε να μη λέει ψέματα και να μην υποκρίνεται. Κοιτάζοντας προς την εικόνα το παιδί έκλαιγε με δάκρυα χαράς και δοξολογούσε τον Κύριο και τη Μητέρα Του γιατί αξιώθηκε να δει από κοντά το φως της δόξης Τους.
Η ευγνωμοσύνη προς τη Θεοτόκο τόσο του παιδιού όσο και της χήρας μητέρας του ήταν απερίγραπτη. Ο Πατριάρχης Ταράσιος, όταν πληροφορήθηκε το θαυμαστό γεγονός, τέλεσε πανηγυρική Θεία Λειτουργία στο ναό των Χαλκοπρατείων, αφιέρωσε το παιδί στο Θεό και ανέλαβε ο ίδιος τα έξοδα για τις σπουδές του και για τη φροντίδα του ίδιου και της μητέρας του.
http://www.briefingnews.gr/
Μοναδικό φαινόμενο: Άφθαρτο το σώμα του Αγίου Αλεξάνδρου
Το νεκρό σώμα του μεγάλου Ασκητή δεν έχει χάσει το φυσικό του χρώμα ούτε την ελαστικότητα του και διατηρεί ακόμη και τους μυς, το λίπος και τον υποδόριο ιστό. Τα πέλματα διατηρούν σταγόνες από ευώδες μύρο το όποιο συχνά είναι τόσο πολύ, που σε κάποια σημεία παρασύρει την επιδερμίδα.
Η Εκκλησία τιμά στις 30 Αυγούστου τη μνήμη του Αγίου Αλεξάνδρου Σβιρ και το άφθαρτο σώμα του συγκλονίζει τους πιστούς 483 χρόνια από την οσιακή Κοίμηση Του. Η μακρινή καταγωγή του Αγίου ήταν Φινλανδική, αλλά γεννήθηκε ως καρπός προσευχής των ευλαβών και πολυτέκνων γονέων του στο χωριό Μαντέρα της Βορειοδυτικής Ρωσίας και βαπτίσθηκε με το όνομα Αμώς, επειδή γεννήθηκε στη Μνήμη του Αγίου Προφήτη (15 Ιουνίου).
Από μικρός ήταν εγκρατής, απλός και φιλόπτωχος, τρεφόμενος μόνο με ψωμί και προσευχόμενος με αγρυπνίες. Κοντά στον ποταμό Σβίρ άκουσε μία φωνή: «Πήγαινε στη Μονή Βαλαάμ να αγωνισθής και αργότερα θα επιστρέψεις εδώ και θα κτίσεις Μοναστήρι και πολλοί θα σωθούν από σένα».
Το ι. λείψανο του ταπεινού Αγίου Αλεξάνδρου έμεινε άφθαρτο, μυροβλύζον και πηγή θαυμάτων, μέχρις ότου επικράτησε ο άθεος Κομμουνισμός στη Ρωσία. Τότε το «απήγαγαν» και το έκλεισαν στο «επιστημονικό εργαστήριο» της Ακαδημίας Πολέμου Πετρουπόλεως, για πειραματισμούς και στη συνέχεια το πέταξαν σε μια αποθήκη. Αλλ’ «ου φέρει το μυστήριον έρευναναν πίστει μόνη τούτο δοξάζεται»! Ήδη το ι. λείψανο έχει επιστραφεί στην ι. Μονή του Αγίου από το 1998, όπου και πάλι μυροβλύζει και θαυματουργεί, «θαυμαστός ο θεός εν τοις Αγίοις Αντού» (Ψαλμ. 67, 36), «πάντοτε, νυν και αεί καί εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν». Πιστεύεται, ότι ο Θεός διατήρησε το Λείψανο σε τόσο θαυμαστή κατάσταση αφθαρσίας, διότι ο Άγιος Αλέξανδρος είναι ο μόνος Άγιος μετά τον Πατριάρχη Αβραάμ, ο όποιος αξιώθηκε επισκέψεως της Αγίας Τριάδος με μορφή τριών Αγγέλων. Κατά την διάρκεια αυτής της επισκέψεως, ή Αγία Τριάς μέχρι που άγγιξε τον Άγιο, και αυτό το άγγιγμα προφανώς ήταν που έκανε το σώμα του απρόσβλητο στην φθορά. Θαυμαστός ο Τριαδικός Θεός, ο ενδοξαζόμενος εν τοις Άγίοις Αυτού! -
Πηγή: www.briefingnews.g
Τετάρτη 31 Αυγούστου 2016
ΜΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΛΛΟΙΩΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ
Μία ακόμη εκδήλωση αγάπης και συμπαράστασης για τους κοινωνικά ευαίσθητους και αναγκεμένους συνανθρώπους μας πραγματοποίησε το
απόγευμα της Τρίτης (30 Αυγούστου 2016) ο Σύλλογος Συμπαραστάσεως Κρατουμένων
Βόλου «Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ». Συγκεκριμένα,
ο «Ε» προσέφερε μια ακόμη ευκαιρία ψυχαγωγίας για στους τροφίμους του Ξενώνα «ΦΙΛΥΡΑ» (της
ψυχιατρικής Κλινικής του Νοσοκομείου Βόλου) πραγματοποιώντας μία απογευματινή
εκδήλωση στην αυλή ενός παραθαλάσσιου εξοχικού κέντρου του Βόλου. Το ψυχαγωγικό απογευματινό περιελάμβανε:
φιλική επικοινωνία με τους συνεργάτες του Συλλόγου, τραγούδια και προσφορά
κεράσματος (καφέ, αναψυκτικά, χυμοί και γλυκίσματα). Η ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε ήταν ξεχωριστή,
διότι κυριαρχούσε η χαρά και το χαμόγελο που τόσο λείπει και απ’ αυτούς τους
ανθρώπους που βιώνουν τη μοναξιά και την εγκατάλειψη. Η συγκίνηση αποκορυφώθηκε,
όταν στο τέλος της εκδήλωσης ο Υπεύθυνος του καταστήματος αρνήθηκε να παραλάβει
τα χρήματα του λογαριασμού από τον Πρόεδρο του Δ.Σ. του «Ε». Συγκινήθηκε με την πρωτοβουλία των ανθρώπων της Εκκλησίας και θέλησε να αναλάβει ο ίδιος όλα τα έξοδα της δίωρης φιλοξενίας. Οι εκπρόσωποι του
Συλλόγου ευχαρίστησαν τον
καταστηματάρχη για την ευγενική του χειρονομία και του ευχήθηκαν από καρδιάς: ο
Θεός να τον ευλογεί και να τον ενισχύει στη ζωή του. Ευτυχώς, δεν έχουν λείψει
ακόμη οι άνθρωποι της προσφοράς. Στην εκδήλωση αυτή συμμετείχαν: δεκατρείς τρόφιμοι του "ΦΙΛΥΡΑ", με επικεφαλής μια κοινωνική λειτουργό, και τέσσερις εθελοντές του "Ε" με επικεφαλής τον Πρόεδρο του Δ.Σ. του "Ε".
Ο «Ε», έχει
συμπεριλάβει στη μέριμνά του και τους ψυχιατρικά ασθενείς που παλεύουν με το
δικό τους τρόπο με σκοπό την ομαλή κοινωνικοποίησή τους με την πολύτιμη βοήθεια και καρδιακή αγάπη των λιγοστών εργαζομένων στον Ξενώνα «ΦΙΛΥΡΑ». Οι άνθρωποι του «Ε» έχουν
πραγματοποιήσει αρκετές εκδηλώσεις προς ενίσχυση και των ανθρώπων αυτών: συνεστιάσεις – εντός και εκτός του Ξενώνα –
προσκυνηματική εκδρομή με λεωφορείο της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και
Αλμυρού, ψυχαγωγικές εκδηλώσεις, προσφορά ενδυμάτων και υποδημάτων, επισκέψεις
κ.α.
Αυτές οι μικρές, αλλά ευλογημένες και
αναγκαίες ευκαιρίες, που πραγματοποιούνται και εντάσσονται στο πλαίσιο της ποιμαντικής
προσπάθειας της Τοπικής μας Εκκλησίας, προσφέρουν μεγάλη χαρά και ενίσχυση στους
ανθρώπους αυτούς. Αυτοί οι αδελφοί μας είναι πιο ευάλωτοι και πιο μόνοι, διότι καλούνται να
ζήσουν μέσα σε μια δύσκολη καθημερινότητα που χαρακτηρίζεται από τη ΣΚΛΗΡΟΤΗΤΑ των ανθρώπων που έχουν την τάση να απομονώνουν και να περιθωριοποιούν όλους εκείνους θεωρούνται... ΜΗ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΙ και...
Κι όμως, αυτές οι ανθρώπινες και φιλικές εκδηλώσεις προσφέρουν την ευκαιρία στους
νέους αυτούς να νοιώσουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ... Να νοιώσουν πως όλοι είμαστε παιδιά του Θεού και ως εκ τούτου αδέλφια μεταξύ
μας, με την ίδια αξία και την ίδια τιμή.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
